दक्षिण भारतीयांच्या विचित्र उच्चार पद्धती व स्पेलिंग लिहिण्याच्या तर्‍हा

टेंपरवारी प्राजेक्ट यू वाण्ट टीय

दर पाच मैलावर भाषा बद्लते म्हणजे पंच क्रोशी तील भाषा बद्ली होते असे म्हट्ले जाते मराठी सुद्धा १)पुणेरी - काय हो आजची बात मी काय आहे ते सांगा २)मुंबई ची - अपुन ला आजची वार्ता काय ते बोला ३)नाग पुरी- काय बे,आज पेपर ला काय हाय ४)गोंय ची- कित्या वार्ता असान ५)कोल्हापुरी-म्हंजे आजची बातमी सांगतु का ६)अहिराणि- ७)बेळगावी,जत्,जम खिंडी- काय बा,हमाला आजची बातमी सांगा की वो -- ८)सातारी-पन म्या बातमी सांगतु नव्ह ९)माल वणी-आज ची बातमी काय असा १०)विरार्,वसई- आजची खबर काय/केम ११) १२) निवड्णुकी च्या वेळी होउ पाहणारे /होउ घात लेले आम दार्,खास दार सुद्धा मुलाखाती च्या वेळी अशीच मराठी टी व्ही वर वापरताना दिसतात

आपण आपल्या दृष्टीकोनातून बघतो. तमीळ मध्ये त, थ, द, ध हे वेगवेगळे नाहीत. त्या मुळे स्वाती चे स्वाथी करतात. आपल्या मध्ये सुद्धा खुप स्ट्रॉन्ग mti (mother tongue influence) आहे. आपण इंग्रजी बोलताना तो जाणवतो. हिंदी बोलताना तो जाणवतो. बंगाल्यांमध्ये पण खूप असतो. मध्ये प्रसिद्ध मराठी कवी (नाव आठवत नाही आता) ते म्हणत होते तमीळ लोक देवनागरी मध्ये का नाही लिहित तामीळ. मला असे म्हणायचे आहे का बरे लिहावे त्यांनी देवनागरी मध्ये तामीळ. त्यांची भाषा छान आहे. समृद्ध आहे. आपल्या परसेप्शन मध्ये ती वेगळी आहे म्हणून करप्ट आहे असे का वाटावे. आपले ते चांगले आपले ते बरोबर, दुस-यांचे सगळे चूकीचे असे का वाटते आपल्याला.

केमिकल फर्म्युला फार व्हिनिगार यीज सी हेच् थ्री सी वो वो हेच या लोकांना च, छ, ज, ़झ मधला फरक (क,च,ट,त,प च्या वर्गांमधल्या अनुनासिक वगळता उरलेल्या चार व्यंजनांमधला भेद ) कळत नाही किंवा तो भेद असूनही गौण मानला जातो त्यामुळे अनेकदा गोंधळ होतो. पाच-सहावर्षांपूर्वीची गोष्ट. एन.सी.एल.मध्ये आमच्या लॅबेत सुगता चौधुरी (बंगाली), टिजो (मलयालम्) तसेच काही मराठी, कन्नड इ. लोकं होते. एकजण सुगताला म्हणाला - your name is very big, so we'll call you "su" (सू) यावर टिजो उद्गारला, - but where are the animals? आम्हाला काही कळलं नाही की या प्राण्याला प्राणी कुठे हा प्रश्न अचानक का पडला? मग लक्ष्यात आलं की या महोदयांनी "सू" हा शब्द "झू" (zoo)सारखा वापरला. :-O

लहानपणी ग्रूपमध्ये एक तामिळ मुलगा होता.खेळण्यासाठी बोलवायला त्याच्या घरी आम्ही गेलो. वडिलांनी दरवाजा उघडला."आहे का?" आम्ही मित्रांनी विचारले."आगनीकुगया"वडिल म्हणाले. अर्थच लागेना. शेवटी लाईट पेटला- मित्र संडासात होता.

दुसर्‍या देशात, राज्यात आपण जातो तेव्हा एक वेगळी संस्कृती तिथे असते. आपण तिथे रुळण्याकरता आपल्याला कसे बदलावे लागेल ह्याचा जाणीवपूर्वक प्रयत्न केलाच पाहिजे. नाहीतर एक स्टिरियोटाईप बनतो. बोलण्यात, वागण्यात, आचार (मॅनर्स) ह्या बाबतीत बरोबर चूक असे काही नसते. भोवतालचे बहुजन जे करतात तेच प्रमाण मानणे फायद्याचे ठरते. पण स्वत:चे आत्मपरीक्षण केले गेले पाहिजे. त्याकरता तेवढी प्रगल्भता असली पाहिजे. परक्या भागात आपली संस्कृती टिकवणे आणि ती दुसर्‍यावर लादणे ह्यातला फरक ओळखता आला पाहिजे.

परक्या भागात आपली संस्कृती टिकवणे आणि ती दुसर्‍यावर लादणे ह्यातला फरक ओळखता आला पाहिजे. +१ आमचं (आता काही दिवसच राहिलेत, तरी पण आमचंच ;-) ) इंदूर याचं जितंजागतं उदाहरण आहे. पहिल्यापासूनच मराठी लोक इथे होते वगैरे ठिकच, कारण आता अख्ख्या उ.प्र. बिहार मधले उथळ खळखळाट करणारे लोंढे म.प्र. मध्येही आले आहेत. पण इंदूरमध्ये मराठी आणि हिंदीचा वापर असा काही सेम टू सेम रक्तात भिनलाय की मूळ हिंदी वाल्यांना बिलकुल वाटत नाही हे परके आहेत आणि या हिंदी भागात गाड्यांच्या मागे 'मी मराठी' असं ठळक लिहीलेलं असलं तरी हिंदीवाल्यांनी मराठी लोकांना ठोकलं असं गेल्या सात महिन्यात तरी एकदाही झालेलं नाही

आपल्याला किती भाषांचे किती ज्ञान आहे आणि आपण बोंबलत किती गावे आणि देश हिंडलो आहोत हे सांगण्याची सोय करणारा धागा आला एकदाचा. थोड्या वेळाने मोकळा वेळ मिळाला की विकीची मदत घेऊन देईन माझा सविस्तर प्रतिसाद.

आता गंमत पहा कि सगळ्या मीडिया चे camunication रोमन लिपी मध्ये होते... महाराष्ट्रास सगळे मीडिया दक्षिण भारतीय समाजात असल्याने ... Solapur चे शोलापूर होते... काही गमती बंगाली मध्ये V चा उच्चार "भी" असा करतात त्यामुळे सौरभ ला ते sauraV असे लिहितात आणि मग मराठी वर्तमानपत्रा मध्ये पण सौरव असे लिहून येते ... कारण बंगली लिपी > रोमन > देवनागरी अशा प्रवासाची गमत अवांतर : हवा > अरबी शब्द , मान > संस्कृत प्रत्यय ... मग हवानाम मराठी शब्द कसा ..?!

श्रीरंग जोशी म्हणतात - ''कंपनीतील अनेक दक्षिण भारतीय सहकाऱ्यांबरोबर काम करताना त्यांचे उच्चार व नावांचे स्पेलिंग वाचून आपल्या मातृभाषेची थोरवी पटते." आणि सन्माननीय मिपाकरांनी आपलेही असे अनुभव मांडावे जेणेकरून अश्या विचित्र उच्चारांचा योग्य तो अर्थ लावण्याची क्षमता विकसीत होईल." ---- .सर्व दक्षिणी भाषा या आपआपल्या परीने समृद्ध आहेत आणि निदान १००० वर्षे तरी विकसित होत आल्या आहेत. त्यांच्या रूढी प्रमाणे त्यांनी इंग्लिश मध्ये लिहिण्यासाठी आणि उच्चारासाठी एक किंवा दुसरी पद्धत ( convention ) वापरली म्हणून त्यांची पद्धत विचित्र आणि मराठी पद्धत तेवढी थोर असे म्हणता येत नाही. . इंग्लिश मातृभाषा मानणार्या वेगवेगळ्या लोकांच्या स्पेलिंग आणि उच्चार यामध्ये साम्य असत अस नाही. schedule या शब्दाचा ब्रिटीश आणि अमेरिकन उच्चार सारखा नाही. george bernard shaw याने यावर त्याच्या खास शैलीत अशी मल्लीनाथी केलेली आहे.तो म्हणतो - - America and Britain are two nations divided by a common language -. .स्वातंत्र्या नन्तरच्या काही वर्षात नेहरू यांनी असे विधान केले होते - we have many English languages such as पंजाबी इंग्लिश, मराठी इंग्लिश ,बेंगाली इंग्लिश and मल्याळी इंग्लिश. .थोडे अवांतर - .थोडे अवांतर - १. फक्त मराठीत च च ज झ या व्यंजन समूहांचा दन्त्य आणि तालव्य असे दोन्ही उच्चार होतात यातील दन्त्य उच्चार दक्षिण भारतीय भाषांची देण आहे असे वाटते. संस्कृत आणि इतर उत्तरेकडील भाषात फक्त तालव्य उच्चार ऐकू येतो. २. आपण शासन या शब्दाचा सरकार अशा अर्थाने वापर करतो जसे महाराष्ट्र शासन व तसेच चेष्टा या शब्दाचा अर्थ थट्टा मस्करी असा करतो. माझ्या एका दक्षिणेतील पण मुंबईत वावरलेल्या मित्राला याचे हसू येते. बाकीच्या भाषांत या शब्दांचे punishment आणि effort असे मूळ संस्कृत मध्ये असलेले अर्थ वापरतात. .-भाय आर यु भांडरींग इन द भरान्डा लाईक ए भेग्याबॉन्ड मिस्टर भर्मा - हे बंगाली उच्च्चारांचे विडम्बन आपल्याला माहित असेलच.

आपल्याच लोकांनी इंग्रजीत लिहितांना राम चे Rama आणि योग चे योगा केले त्याचे काय ?

एवढा मनोरंजक धागा नजरेतून सुटला कसा? :) :) (पण एकंदरीत दक्षिण भारतीय, त्यातल्या त्यात तमिळ, डोक्यात जातात ते त्यांच्या प्रत्येक ठिकाणी फक्त स्वभाषिकांचे कोंडाळे करून राहण्याच्या सवयीने...)

खाना खाया ? = काना काया ? न्युयोर्क मध्ये एका टैक्सी वल्याने विचारले होते की पटेल चा अर्थ दुकान होतो का ? कारण सर्व भारतीय दुकानावर पटेल असे लीहीलेले असते.

हाहाहाहाहाहा +१ मीही हे असं ऐकलेलं आहे... लोळलेलो नंतर.

म्हणजे समस्त वाचक हसून हसून हेपी होतील.

महेंद्र ला काना लावला तर महेंद्रा होतो मात्र मात्रा लावली तर महेंद्रे होते.....

"मिस कोल, मिसेस पोल आपके होल मे स्नेक्स खाणे को बुला रही है" (अर्थ- मिस कौल, मिसेस पॉल आपको हॉल मे स्नॅक्स खाने को बुला रही है)

कन्नड जोक . बाईकडे दूधवाला येतो आणि दूध देता देता बाईना विचारतो, आज मालक नोकरीवर का गेले नाहीत? बाईची मुलगी त्याच वेळी बाईला विचारते दुधाचे काय करु? बाई एकाच शब्दात उत्तर देते -- हालिडे हॉलिडे म्हणजे सुट्टी . हाल ईडे म्हणजे दूध ठेव.