रसिक मित्रहो, नव्या तंत्रज्ञानाच्या युगाने आपल्याला अनेकविध साधने आपल्या मनोरंजनासाठी दिली, आपल्या आनंदाच्या निधानाच्या निकट जाण्याची संधी दिली. संगणक क्षेत्रात सहा फूट बाय चार फूट बाय तीन फूट या आकाराच्या संगणकावर कामाची संधी मिळाली.पण तेथे आजच्या हपिसांसारखी " चंगळ" करण्याची संधी नव्हती. एकाच रंगाचा मॉनिटर, एकच ओळ दुरूस्त करता येणारा " एडीटर" व आठ एम बी च्या दोन हार्डडिस्क ई च्या दिव्य कॉनफिगरेशन वर काम करता करता पी सी एक्स टी आला. मग क्विक बेसिक मधे रनिंग लाईट , गणपतीची आरास ,बीप चा वापर करून जन गण मन ई. उद्योग इतकी तरी " चंगळ" वाट्याला आली. मग आपल्या घरी पी सी आला रे आला . दडपून ग्राफिक एडीटर घाबरत घाबरत टाकले. काही दिवसात आडवा मेनू उभे टूलकिट समजू लागले. वाई येथे असताना मित्राच्या चहाच्या दुकानातून चहाची खोकी आणली होती .तोडून मोडून त्याचे लाकडी कॅनव्हास ( ?) तयार केले होते . ऑईल पेंट पुण्यातून " व्हीनस" मधून आणले.होते हुसेनच्या, जेपी सिंघाल च्या कॉप्या आईल मधे मारल्या. होत्या . मग रंगाचा खर्च नको , लीन्सिड तेल नको, टरपंटाईन नको अशी सोय संगणकावर आली. हे चित्र त्याचा उपयोग करून काढले आले.मूळ चित्र जॉन फर्नांडिस या कलाकाराचे आहे. २००३ साली कलर मॉडेल्स, ब्रश डायनामिक्स, ब्रश टीप , साईज , हार्डनेस, या बाबत मी "ढ" असताना हे चित्र काढले आहे. त्यासाठी ज्या अनामिक व्हिजुअलाझर नी मूळ आज्ञावली बनविली त्यांचा मी शतशः आभारी आहे.