पालखी काळाची थांबली एकदा,
बदलण्या खांदा भोईयांचा |
त्याच क्षणी माझ्या-समोर ती होती,
पेटवून ज्योती, अंतरात |
पालखी काळाची गेली निघोनिया,
ज्योत ठेवोनिया तेवतीच |
आता वाट आहे पहायाची फक्त,
'क्षणा'तून मुक्त होण्यासाठी |
-चैतन्य
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2672
प्रतिक्रिया
9
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
छान
रचना छान झाली आहे.
इथे वृत्त गंडले आहे काय?
:)
मस्त लिहिलं आहेस.. क्लास! :)
स्वगतः स्साला हा चैतन्य मधूनच असलं भारी लिहून जातो ना की ज्याचं नाव ते..
राघव
व्वाह,,,व्वा..व्वा... मित्रा
व्वाह,,,व्वा..व्वा... मित्रा ,थोडकेच पण काय समर्पक काव्य लिहिलयस रे... सलाम सलाम सलाम आपला तुला
खूपच छान आहे.
खूपच छान आहे.
वाह खूपच सुंदर !!
कविता खूप आवडली. छोटसच विरहगीत पण मनाला स्पर्श करून गेलं
--------------------------------------------------------------------------------------------
क्या बात है!!
क्या बात है!!
धन्यवाद
प्रतिसादाबद्दल सर्वांचे आभार.
काव्यप्रेमी,
वृत्त गंडले नाही.
६,६,६,४ असं अभंगाचं वृत्त आहे.
त्याच क्षणी माझ्या (६) समोर ती होती (६)
पेटवून ज्योती (६) अंतरात (४)
(माझ्यासमोर हा एकच शब्द आहे, पण वृत्ताच्या हिशोबाने माझ्या-समोर असा लिहिला आहे)
धन्यवाद,
चैतन्य.
आता वाट आहे पहायाची फक्त,
अप्रतिम !
'काही निमित्ताने' आज बरेच दिवसांन्नी ही कविता आठवली म्हणुन धागा वर काढत आहे :)
वाह..
वाह..
धन्स रे प्रगो हि कविता वर काढल्याबद्दल !