दी क्लिन (बोल्ड) पिक्चर!

दी क्लिन (बोल्ड) पिक्चर! त्या पिक्चरच्या नावात जरी ‘डर्टी’ शब्द मुद्दाम टाकला असला तरी एका सत्यकथेची ती क्लीन स्टोरी असून ती पाहतांना त्यातील बोल्ड सीन्स ओघानेच अंगावर येत राहतात व नेमकं फिल्म इंडस्ट्रीत असंच घडतं का? या मंथनात रंगलेला प्रेक्षकच अखेरीस क्लीनबोल्ड होऊन थिएटरच्या बाहेर येतो... कथानक सर्वांना परिचित वाटावं असंच असलं तरी यशाच्या शिखरावर असतांना अल्पावधीत प्राप्त केलेलं ते भौतिकसुख कसं बोचू लागतं, कसा पलटवार करू पाहतं आणि एकदा जिंकलेला जुगार कसा लगेच हारावा लागतो याचं मोठं संयमी चित्रण करण्यात फिल्म यशस्वी ठरली आहे. थोडक्यात ‘विषय’ असा फुलत जातो... ती एक अल्लड मुलगी- रेश्मा. जराशी नटखटही. पिक्चरमध्ये काम करण्याचं वेड कोणाला नसतं? तिलाही ते लागलं होतं. ठरलेल्या लग्नाच्या आदल्या दिवशीच घरातून पळून ती शहरात येते. छोटं हॉटेल चालविणाऱ्या एका अम्माच्या आश्रयाला राहते. ती अम्मा रात्रीचीही कमाई करीत असते. तिच्याकडे गिऱ्हाईक आलं की दुसऱ्या रूममधून रेश्मा सित्काराचे आवाज काढीत त्यांचा रसभंग करते. यात तिला भारी मौज वाटत असते. एका सकाळी रात्रीचा तो चाकरमानी येतो व थेट रेश्मालाच शीळ घालून जवळ बोलवतो. ‘काल रात्री तुला मजा आली असेल ना? आज रात्री मी येईन तू तयार रहा.’ या त्याच्या मागणीवर ती त्याची फिरकी घेते. त्याच्या चेहऱ्यावरून, अंगावरून बोटे फिरवते आणि त्याच्या डाव्या खिशातील शाईपेनाचे टोपण त्याच्याही नकळत काढते व म्हणते, ‘तुला काहीच जमत नाही असं अम्मा सांगत असते. बघ तुझी शाई कशी पटकन गळाली!’ तिचं खळाळून हसणं अन् त्याचा डाग लपवण्याचा प्रयत्न हे दोन्ही सीन प्रेक्षकांच्या मनाची एकदम पकड घेतात. फिल्म मध्ये किमान डान्स तरी करायला मिळावा म्हणून कितीतरी इंटरव्हूसाठी रेश्मा जात राहते, प्रत्येकवेळी तिलाच डावललं जायचं. एकदा ती सिलेक्शन करणाऱ्याला भिडते. तो एक वाक्य तिच्या तोंडावर फेकतो- ‘अॅक्टर बनणे कुणालाही जमणार नाही, तू तर कोणत्याच दृष्टीने प्रेयसी वाटत नाही की नटी.’ ‘कशी वाटेल? मी चार दिवस हेलपाटे घालतेय, उपाशी आहे.’ या तिच्या खऱ्याखुऱ्या उत्तरावर तो तिला पाच रुपये देतो. ‘काहीतरी खा’ म्हणतो. हे अव्हेरणं जिव्हारी लागून ती आपले स्वप्न अर्धवट ठेवून परिस्थितीशी झगडू पाहते. जिथे खायचीच भ्रांत तिथे इतर गोष्टींची फक्त स्वप्नेच पाहायची. त्या मिळालेल्या पाच रुपयांत ती जाते तिच्या आवडत्या हिरोची- ‘सूर्या’ची फिल्म पाहायला. तिथे शेजारी बसलेला एक बुढ्ढा तिला वीस रुपयांत चिकटू पाहतो. ती त्याला धुडकावून लावते. दुसऱ्या दिवशी पाच रुपये परत करायला ती पुन्हा त्या शुटींग चाललेल्या ठिकाणी जाते. त्या गाण्यात छातीवरचा पदर पाडून डान्स करायला कोणीही तयार होत नाहीत, तेव्हा ही तयार होते. मग एक डान्सर म्हणून तिला भाग्यानेच त्या गाण्यामध्ये छोटासा रोल मिळतो. दुनियेला स्त्रीकडून जे अपेक्षित आहे तेच ती त्या गाण्यात करते परंतु इब्राहीम नामक ‘शुद्ध’च सीन घेणारा डायरेक्टर इतरांनी शूट केलेले नेमके तेच गाणे कापून टाकतो. त्यामुळे पिक्चर साफ आपटतो. ती व अम्मा तिचा पिक्चरमधील डान्स पाहण्यास थिएटर मध्ये जातात परंतु पिक्चर संपेपर्यंत काही तिच्यावर शूट केलेलं गाणं लागतच नाही. दोघीही हिरमुसल्या होऊन परततात. नंतर निर्माता तेच तिचं गाणं घेऊन पुन्हा तोच पिक्चर रिलीज करतो तर पब्लिक डोक्यावर घेतं. तिचा एक चाहता ती फिल्म फक्त तिच्या एका गाण्यासाठी ब्लॅक तिकीट घेऊन पाहू इच्छितो, तेव्हा ब्लॅक करणारा म्हणतो, ‘शंभर रुपयांत तर ती आख्खी भेटेल तुला.’ तो आशिक तिचा शोध घेत तिच्या घरी जातो. पण तिचे गाणे कापून टाकल्यामुळे ती चिडलेली असते. त्याचे भलतेच इरादे स्पष्ट झाल्याने ती त्याला घालवून देते. पण जाता जाता तो तिला ओरडून सांगतो, ‘तुमचा डान्स खूप सेक्सी झालाय.’ मग तिच्या लक्षात येतं की आपलं गाणं पुन्हा घेतलं गेलंय. संस्कृतीरक्षक पेपरांतून हे गाणं म्हणजे पिक्चरवर एक धब्बा आहे असं परीक्षण नोंदवितात. हे परीक्षण वाचून होते उलटेच केवळ त्याच गाण्यासाठी तुफान गर्दीत पिक्चर चालतो. फक्त आपल्यासाठी लोक ती फिल्म पाहताहेत हे लक्षात आल्याने ती आनंदून जाते. शेवटी तो निर्माता तिचा पत्ता शोधीत तिच्या घरी जातो. तिला घर ना दार. भुकेल्या तिला तो भरपेट खाऊ घालतो. तिथेच तिचं नामकरण करतो- ‘सिल्क’ आणि तिला घेऊन फिल्म इंडस्ट्री गाठतो. ‘सूर्या’ नामक प्रथितयश हिरोला ही नवी हिरोईन काही पटत नाही. तो तिला भाव देत नाही. हीन लेखतो. ती जाणते पुरुषाला काय हवं असतं ते. ती त्याच्या मेकअप रूममध्ये जाते. ‘तुमचीच बनून राहीन, तुम्ही म्हणाल ते करीन’ म्हणते. तो म्हणतो, ‘तू मासिके वाचत नाहीस वाटतं? मी तब्बल पाचशे हिरोइन्स बरोबर ट्युनिंग करून राहिलो आहे, असं मॅगॅझीनमध्ये छापून येत असतं.’ यावर सिल्कच उत्तर असं- ‘पण एकाच हिरोईनसोबत पाचशेवेळा ट्युनिंग झालेलं नसेल ना?’ तिच्या हजरजबाबीपणामुळे तो चकित होतो. त्यालाही ‘तेच’ हवं असतं आणि तो तिला सांभाळून घेत शॉट पूर्ण करतो. त्या पिक्चरमधील फक्त तेच गाणं पहायला पब्लिक येतं व गाणं संपताच जल्लोष करीत निघून जातं. सिल्कला पक्कं उमजतं पब्लिक ‘कशाचं’ वेडं आहे. मग ती त्याच दृष्टीने काम करायचं ठरवते. ती सूर्याकडे जाऊन आणखी काम देण्याविषयी विनवते. त्यावर त्याचा प्रश्न येतो- ‘मी का म्हणून तुला आणखी ब्रेक देऊ?’ त्यावर ती त्याला पुन्हा चारशे नव्व्याण्णवची याद करून देते आणि तो तयार होतो. त्याच वेळी इब्राहीम एक नवी फिल्मची बोलणी करायला तिथे येतो. म्हणतो ‘या फिल्ममध्ये एक उत्तम रोल तुम्हांला करावा लागेल सूर्यकांतजी. ज्यासाठी अशा बेशर्म नटीची अजिबात जरुरी भासणार नाही.’ ते ऐकून सिल्क बाहेर जाते. तो तिला तिचा अपमान वाटतो. पण सूर्या सारखा सुपरस्टारही इब्राहीमला सुनावतो- ‘पब्लिकला मसाला पाहिजे असतो मसाला. तुझ्या फिल्म्समध्ये मसालाच नसल्याने त्या अळणी होऊन आपटतात. फार फार तर एखाद्या फिल्मफेस्टिव्हल मध्ये अशा फिल्म वाहवा मिळवतील. पण थिएटर मध्ये नाही.’ यावर तो ऐकत नाही. ‘मी माझ्या पद्धतीनेच फिल्म डिरेक्ट करणार. मी सिल्कसोबत काम करू इच्छित नाही.’ असं सांगून निघतो. दारातच सिल्क त्याला अडवते. ‘मला पिक्चरमध्ये न घेण्याचं कारण काय?’ असं विचारते. तो तिला समजावून सांगू पाहतो. ‘फिल्म केवळ तुझ्यासारख्या आयटम गर्लमुळे चालत नसतात हे मी सिद्धच करून दाखवेन,’ असं चॅलेंज तिला देतो. त्यावर तिचं उत्तर असतं- ‘फिल्म फक्त तीनच गोष्टींवर चालते एन्टरटेनमेंट, एन्टरटेनमेंट, एन्टरटेनमेंट. आणि मी स्वतः एक एन्टरटेनमेंट आहे.’ इब्राहीम मुलखाचा स्त्री सौंदर्य द्वेष्टा असतो. त्यामुळे तो तिचं मनावर न घेता निघून जातो. इकडे सूर्या सिल्कला दररोज कितीतरी फिल्म्समध्ये आयटमसाँगसाठी ब्रेक देऊन दर रात्री मात्र स्वतःचं इप्सित साध्य करण्यात मश्गुल असतो... एकदा तिची कव्हरस्टोरी करायला नामांकित मासिकाचा फोटोग्राफर सिल्कच्या घरी येणार असतो. तेव्हा तिच्या घरी काहीच नसते. ना बसायला खुर्ची ना टेबल. मग ती एक शक्कल लढवते. फोटोग्राफर घरात शिरतो अन् पाहतो तर काय सिल्क टबबाथ घेत असते. तो जाऊ माघारी लागतो. ती थोपवते. ‘घे फोटो’ म्हणते. तो विचारतो, ‘पण अंगावर काही कपडा आहे की नाही?’ ती म्हणते- ‘तुम्ही अंघोळ काय कपड्यांनिशी करता? नाही ना? तर मग घ्या फोटो. कपडे घालून अंघोळ करणे चिटींग आहे. अन् मी काहीही लपवून न ठेवता सर्व काही देण्याचं ठरवलं आहे.’ फ्रंटपेजवर सिल्कचा टबबाथमधील फोटो छापून येतो. त्याच मासिकासाठी सूर्याचे घेतलेले फोटो छापले जात नाहीत म्हणून तो चिडलेला असतो पण तसे तिला दाखवत नाही. तिचा रातोरात उपभोग घेतच राहतो. अल्पावधीतच सिल्क सेक्सीडान्सर म्हणून सुपरस्टार होते. तिच्या आयटम साँगशिवाय पिक्चर तयारच होत नसतात. लोकही तिला डोक्यावर घेऊन नाचतात. ती जिथे जाईल तिथे चावट पब्लिक लोटांगण घेत असतं. तिने थोड्याकालावधीतच ड्रीमगर्ल म्हणून मोठी झेप घेतलेली असते. रेसकोर्सवर सिल्क जाते तेव्हा सूर्या तिला टाळू पाहतो. ‘इथे चांगल्या घराण्यातले, सुशिक्षित लोक येत असतात. माझ्या बायकोला कळले तर गहजब होईल. तू रात्री फार्महाउसवर भेट.’ म्हणतो. तरीही ती प्रवेश करतेच. तिथे तिला रमाकांत भेटतो. त्याच्या घोड्यावर कुणीच पैज लावत नसतात पण ती लावते. पैज सुरु होण्यापूर्वी ती घोड्याच्या कानामध्ये काहीतरी गुणगुणते आणि तो घोडा चक्क जिंकतो! तिला आकाशही ठेंगणे वाटते. त्या रात्री सूर्याच्या फार्म हाऊसवर ते दोघे रंगात आलेले असतांनाच सूर्याची पत्नी टपकते. तो सिल्कला लपण्यास सांगतो. ती बाथरूममध्ये लपते अन् तो त्याच्या पत्नीशी रत होतांना पाहते. हा तिच्यावर आघात असतो. ज्याला सर्वकाही देऊ केले तो असा छबीछैल निघेल, दोन्ही दगडांवर हात ठेवणारा असेल असं तिला कधी वाटलं नव्हतं. तो केवळ तिला उपभोगण्यासाठी प्रेमाचं नाटक करीत असतो. ज्या पद्धतीने तो तिला ओरडून लपून राहायला सांगतो त्यावरून त्याची नियत तिला कळून चुकते आणि प्रत्यक्ष जेव्हा तिच्यासमोरच तो पत्नीला कवेत घेत जातो तेव्हा तर पुरुष जातीवरचा तिचा विश्वासच उडून जातो. इतका की सकाळी तिला घरी पोचवू का म्हणणारा रमाकांतही आपल्याला ‘वापरून’ घेणार असाच तिचा ग्रह झालेला असतो. त्याने गाडीचे गिअर बदलतांना आपल्या मांड्यांना स्पर्श का केला नाही याचे तिला आश्चर्य वाटते. ती तसे बोलूनही दाखवते- ‘तूही माझ्यावर रेप करणार आहेस ना?’ असं बेधडक बोलते. त्यावर तो विचारतो, ‘तुम्ही नेहमी असं उलटा विचार का करताहात?’ त्यावर ती म्हणते, ‘कारण दुनिया सरळ वागत नाही म्हणून.’ तिला त्याच्याबद्दल संशय वाटू लागत असतो पण त्याच्याशी बोलतांना तिला खरे प्रेम जाणवू लागते. तो स्टोरी रायटर असतो अन् त्यात सूर्याचा भाऊ. ती त्याला तिच्या गावाकडच्या घरी सोड म्हणते. ते दोघे तिच्या घरी जातात. तेव्हा तिची आई तिला घरात घेत नाही. तिच्या तोंडावर दार आपटते. ती जे अश्लील चाळ्यांचे नाचकाम फिल्म्समधून करीत असते ते तिच्या आईला कसे पटेल? सूर्याने तिला ‘वापरून’ टाकलेले असते तर आई घरात घेत नसते. पुरुषी वासनेची केवळ शिकार झालेली ती सूर्याला टाळू लागते. अशातच तिला त्या वर्षीचा उत्कृष्ट फिल्मपुरस्कार जाहीर केला जातो. तिचे नाव ऐकून प्रेक्षकांमध्ये बसलेला इब्राहीम निराश होतो. ‘भलत्याच लोकांना भलतेच लोक भलत्याच कामासाठी मनाचा पुरस्कार देऊन प्रेक्षकांचा अपमान करताहेत’ असं पुटपुटतो आणि ते खरेच असते. सूर्याला ती अलिकडे भेटत नसते. त्यामुळे त्यानेच तिच्यासाठी पुरस्कार देऊ केलेला असतो. पुरस्कार देतांना तो तिच्याशी कुजबुजत म्हणतो, ‘तुला वाटत असेल तू खूप उंचीवर पोचलीयेस परंतु लोक जाणतात की खरं काय आहे ते. तू एक डर्टी सिक्रेट आहेस.’ तिला आता त्याच्या मनातलं साफ समजलेलं असतं. मग ती आपल्या मनातली खदखद स्टेजवर मोकळी करून टाकते. ‘मी आज इथे उभी आहे ती एक सेक्सी, अश्लील, डर्टी काम करणारी नर्तिका म्हणून. मी जरी मन लावून काम केलं असलं तरी तुम्हांला जे हवं ते माझ्याकडून करवून घेतलं गेलंय. माझे कष्ट कोणाला दिसले नाहीत. केवळ सेक्सी आयटमगर्ल म्हणून माझ्याकडे बोट दाखवलं जातं. कुटुंबासहित माझे पिक्चर पाहू शकता येत नाहीत असे आरोप करणारे तुम्ही चोरून चोरून माझ्या फिल्म्स पाहून कोणतं सुशील कुटुंब घडवता आहात? मी जास्त बोलणार नाही कारण माझ्याव्यतिरिक्त येथे सगळेच सज्जन लोक उपस्थित आहेत. तुम्ही मला मानाचा पुरस्कार देता खरं पण मला दूरही लोटता, पेपरांतून विरोधी लिहिता. हा कुठला न्याय? तुम्ही पुरस्कार द्या अथवा मला शिव्या घाला मी माझे डर्टी पिक्चर करीत राहणार, लोकांना माझे उत्तान काम पाहायलाच लावणार.’ ती निघते तेव्हा फक्त एकच व्यक्ती टाळ्या वाजवून दाद देते ती म्हणजे सिल्कबद्दल सडेतोड लिहिणारी लेखिका- नयना. एका सेटवर सूर्याच्या पत्नीशी तिची गाठ पडते. ती तिला सांगते की आपल्या दोघींत खूप फरक आहे. सिल्क म्हणते ‘नाही. फक्त एका तिळभराचा फरक आहे. एक तीळ जो माझ्या छातीवर आहे आणि एक तीळ तू जिथे बसतेस (सूर्याच्या अंगावर) तिथे आहे.’ ती चमकतेच. काय समजायचे ते समजते व फुरंगटून जाते. सूर्याशी फारकत घेतल्यावर सिल्क त्याचा भाऊ रमाकांतला आपला सोबती करते. तो विचारतो ‘रेस जिंकण्यापूर्वी तू घोड्याला काय कानमंत्र दिलास?’ ती नेजामिच्या शैलीत हसते. म्हणते- ‘मी त्याला माझ्या पायाकडे पाहू नकोस म्हटलं वरती पहा लोकं जिंकून घेता येतात.’ तो तिचं सौंदर्य पाहतच राहतो. त्या दोघांची झालेली जवळीक नयनामुळे पेपर आउट व्हायला वेळ लागत नाही. रमाकांत नाराज होऊन सिल्कला काय छापून आलेय ते सांगतो. म्हणतो ‘तुला द्रोपदी म्हणून हिणवलंय.’ ते ऐकून ती चिडते. सगळे मॅगॅझीन्स जाळते आणि त्या नयनाला धडाच शिकवायचा म्हणून तिच्या बंगल्यावर जाते. तर तिला प्रवेश दिला जात नाही. भेटू दिले जात नाही. आत महत्वाची पार्टी चालू असल्याचे सांगण्यात येते. मग सिल्क भर रस्त्यात तिच्या गाडीच्या बोनेटवर सेक्सी डान्स करीत ट्राफिक अडवते. लोक बेभान होऊन नाचत राहतात. नयना गॅलरीत उभे राहून तिचा नंगानाच पाहते व पोलिसांना फोन करते. नेमकी त्या गर्दीतच सूर्याची गाडी अडकते. रमाकांत खाली उतरून सिल्कला रोखायला जातो. तर सर्वांसमक्ष ती त्याला किस करते. म्हणते, ‘मी नयनाची पार्टी खराब करायला आले होते आता दुसऱ्या पार्टीचाही (सूर्या) बोजवारा उडवला.’ ती नकळत रमाकांतकडे खेचली जाते. ते दोघे एकत्र येतात. त्यांचं प्रेम फुलू लागतं. इकडे सूर्या शकिला नामक नव्या हिरोईनला घेऊन फिल्म काढणार असतो. तर सिल्ककडून इतर डायरेक्टरांच्या त्याच त्या अश्लील काम करण्याच्या अपेक्षा असतात. त्यात तिचं लक्ष लागत नाही. सारखं सारखं तेच ते करून ती कंटाळलेली असते. त्यामुळे तिचं डायरेक्टरशी भांडण होतं. पूर्वी ती कधीतरी ड्रिंक घ्यायची आता सारखीच घेऊ लागते. कधीतरी सिगर ओढणारी चेनस्मोकर होते. अशावेळी तिला आधाराची गरज असतांना रमाकांतही येऊ शकत नाही. कारण तो नव्या फिल्मच्या मुहूर्ताच्या पूजेमध्ये व्यग्र असतो. सूर्या तिला आगामी फिल्म मध्ये घेण्यास नकार देतो. म्हणतो, ‘आपण सिल्कचे काम हिरोईन कडून करून घेऊ. लोक फक्त दुकानातला माल पाहतात, दुकान नाही.’ फिल्मच्या पाहिल्या टेकच्या पार्टीला रमाकांत सिल्कची ओळख आपल्या आई-वडिलांशी करून द्यायला तिला बोलवतो. तो तिला ‘सभ्यपणे वाग’ असे सांगतो खरे परंतु सिल्कला डावलून फिल्ममध्ये घेतलेल्या शकीलाची व तिची खडाजंगी होते. कोण श्रेष्ठ यावर दंगा होतो. सिल्क तिला पायात पाय घालून पाडते. पार्टीचा सत्यानाश होतो. सिल्क तरातरा निघून जाते. रमाकांत तिला थोपवू पाहतो पण सूर्या त्याला अडवतो. म्हणतो, ‘तिला जाऊ दे. ती तुझ्या लायकीची नाहीच. सिल्कसारख्या पोरी फक्त शय्यासुखासाठीच ठीक असतात.’ तरीही तो तिला सोडवायला जातो. ‘फक्त काही तासांसाठी तुला गप्प राहायला काय झालं होतं? तू का तमाशा केलास? माझे आई वडील तुला काय समजत असतील? डर्टी?’ तो तिला विचारतो. यावर ती म्हणते ‘मी आहेच डर्टी. ज्या कामामुळे मी प्रकाशझोतात आले ते मी का विसरू? मी अशीच राहणार. असंच वागणार.’ तो विचारतो, ‘म्हणजे तू बदलणार नाहीस तर? आयुष्यभर अशीच डर्टी कामे करणार?’ तिचा ठामपणे आलेला होकार ऐकून तो सुनावतो, ‘तरी सूर्या म्हणतच होता, तू घरी आणण्याच्या लायकीची नाहीयेस.’ त्यावर ती उसळून विचारते. ‘मग फक्त शय्यासोबतीसाठीच हवी असते की काय मी तुम्हांला?’ ती त्याच्या गाडीतून मध्येच उतरते. तो निघून जातांना ती कारच्या मागच्या काचेवर जोरात दगड मारते. तिने स्टेजवर दिलेल्या जाहीर कबुलीमुळे तिला कामे मिळेनाशी होतात. अनेक डायरेक्टर तिची जी मलीन प्रतिमा जनसामान्यांत तयार झालेली आहे, त्या इमेजला घाबरून आपल्या फिल्ममध्ये घेण्यास असमर्थता दर्शवितात. ती व्यसनांच्या आहारी जाते. सिगारेट आणि दारू तिच्या जीवनाचे अविभाज्य अंग बनतात. मग ती एक आव्हान पेलण्याचं ठरवते. आपली सर्व कमाई पणाला लावून सगळा पैसा ओतून सिल्कचा ट्रिपल रोल असलेली फिल्म बनवते. तिला इब्राहिमच्या फिल्मला शह द्यायचा असतो. ज्या फिल्मची स्टोरी रमाकांतने लिहिलेली असते. परंतु उलटंच होतं. लोक इब्राहिमच्या फिल्मला कौल देतात. सिल्कचं तेच ते नागडं ‘काम’ त्यांना अजिबात पटलेलं नसतं. तिच्या त्या सेक्सी भूमिकांचं प्रेक्षकांना अजीर्ण होतं. कारण आता ती पाहिल्या सारखी चवळीची शेंग नसते. दारू पिऊन अन् सिगारी ओढून तिचा ‘चौकोन’ झालेला असतो. पब्लिक फक्त माल पाहतात, तो त्यांच्या पसंतीस न उतरल्याने तिची फिल्म डूबते. ती एकटीच नशापाण्यात गर्क होऊन सागराच्या लाटा मोजीत असते. तिथे तिला मुद्दामहून इब्राहीम भेटायला येतो. ‘तुझी हार झाल्याचा जश्न करण्यासाठी आलोय’ म्हणतो. ती म्हणते, ‘तू काहीही म्हण परंतु तू मला चाहतोस.’ तिच्या या वाक्यावर त्याचे मंथन चालू होते. खरेच ही मला दोस्त म्हणून नव्हे तर दुश्मन म्हणून आवडते का? आणि विचारचक्रात गुंतून तो तिच्या घरी जातो. ‘ड्रिंक दे’ म्हणतो. ती तिचे जुने फोटोज दाखवते. बोलताबोलता त्याला असं जाणवतं की खरोखर आपण हिच्या प्रेमात आलो आहोत. ती रात्र ते एकत्र घालवतात. त्यानंतर तिला घराच्या जप्तीसाठी फोन येऊ लागतात. कर्जबाजारी झालेल्या सिल्कला ‘आठवडाभरात पैसे दिले नाहीत तर घर खाली करावे लागेल’ असा फोन आल्यावर तिला एक सटरफटर डायरेक्टर आठवतो. त्याने त्याचे व्हिजिटिंग कार्ड रमाकांतच्या पार्टीत दिलेले असते. एखादा फिल्मरोल मिळेल, कर्जही फेडता येईल या आशेने ती त्या पत्त्यावर जाते. पण तिथे भयंकर शुटींग चाललेले असते. अश्लील फिल्म्स बनविल्या जात असतात. खूप पैशांचं आमिष दाखवून व तिला अंमलीपदार्थ पदार्थ पाजून विवस्त्र शुटींग करण्याचा प्रयत्न त्यांनी चालविलेला असतो. तिला शुद्धच नसते. इतक्यात पोलिसांची तिथे रेड पडते व सर्वांना पळ काढावा लागतो. तिला लाथाडत सगळे धूम ठोकतात. नशेत असल्याने ती भरकटते. वेडी होते, आपली खरी ओळख तिला पटत नाही. आपण सिल्क की रेश्मा? हे द्वंद्व तिला सहन होत नाही. ती आणखीनच व्यसनाधीन होते. आठ दिवसांत ती कोठून पैसे आणणार? तिची मानसिक स्थिती पूर्ण बिघडून जाते, नैराश्येच्या गर्तेत ती सापडते. एव्हाना इम्रान तिच्या आईला शोधून आणतो. तिची आईच तिला या परिस्थितीतून बाहेर काढील असा त्याचा अंदाज असतो. तो सारखा सिल्कला फोन लावत राहतो परंतु ती नशेत तर्र असल्याने सिल्क फोन घेऊ शकत नाही. अखेर एकदाच फोन उचलते. इम्रान म्हणतो, ‘किती फोन लावतोय तू उचलत का नाहीस?’ ती म्हणते, ‘माझा नाद सोड आता. एखादी चांगली मुलगी गाठ.’ पुढे तो सांगतो, ‘तुला एक बेस्ट सरप्राईज देणार आहे.’ ती विचारते, ‘मला तुझ्या पुढील फिल्ममध्ये घेणार का?’ तो म्हणतो ‘नाही त्याहूनही मोठं सरप्राईज आहे.’ ती म्हणते ‘ये मग लगेच.’ तो म्हणतो ‘आता शक्य नाही. मी एका बोअरिंग पार्टीत अडकलोय.’ ती विचारते ‘कोण कोण आहेत?’ तो सगळ्यांची नावे सांगतो. सूर्यकांत, रमाकांत इ. इ. ती म्हणते ‘त्या सर्वांना माझ्यातर्फे बाय बाय सांग.’ तो विचारतो ‘कुठे जाणार आहेस?’ ‘झोप येतीये खूप. सकाळी ये.’ असं उत्तर देऊन ती फोन ठेवते. ती काय म्हणाली ते तो इतरांना सांगतो. त्यावेळी सूर्या म्हणतो, ‘बरोबर आहे. तिनं बाय बाय केलेलंच चांगलं आहे आता. नाहीतरी तिच्याकरिता इथे या जगात राहिलेलं आहे तरी काय?’ हे ऐकून इम्रानच्या डोक्यात प्रकाश पडतो. तो धावत सिल्कच्या घरी जातो... पण... पण ती त्याच्यासाठी थांबणार नसते. आपला सिल्कचा मेकअप उतरवून रेश्माच्या मूळ चेहऱ्यासह झोपेच्या गोळ्यांची अर्धी-पाऊण डबी खाऊन ती कायमची निजलेली असते... प्रथमच इम्रान हाश्मीला टोकाची साजूक भूमिका देऊन यथास्थित स्थापित करण्याचा प्रयत्न केला गेला आहे. त्यामुळे त्याला त्याच्या रंगेल इमेजमधून बाहेर येण्यास मदत होईल. दाक्षिणात्य प्रथितयश हिरो म्हणून नसरुद्दिन शाहला पुन्हा ‘मिर्च मसाल्या’सारखा मसाला चाखण्याचा रोल देऊन भलतेच भडक दाखविले गेले आहे. तुषार कपूरचा अभिनय उत्तम असून बरीच सुधारणा झाल्याचे जाणवते. खरा कस तर विद्या बालनचा लागला आहे अन् तिने अगदी जीव तोडून रेश्मा व सिल्कच्या व्यक्तिरेखा साकार केलेल्या आहेत. व्यसनाधीन झाल्यावर केलेली अॅक्टिंग दाद देण्याजोगी. यशोशिखरावर असतांना बेफिकीरपणे वागणं, बिनधास्त बोलणं अन् प्रसंगी कुणाच्याही गळ्यात पडणं हे तिनं परिणामकारकपणे दाखवलं आहे. पिक्चरचा शेवट मध्यंतरानंतरच कळून येत जातो पण मध्येच दोन गाणी घुसडल्याने वेगवान कथानकाला खीळ बसते. ‘उलाला उलाला’ हे गाणं ठेका धरायला लावतं, सिल्कच्या कालखंडाची आठवण करून देणारं असलं तरी श्रवणीय झालं आहे. मात्र चित्रपटाच्या सुरुवातीलाच धुम्रपान व मद्यपान शरीरास हानिकारक आहे असा वैधानिक इशारा देऊन पिक्चरची प्रत्येक चौकट सिगारेटी फुंकण्यात अन् बाटल्या रिचवण्याकामी वापरली गेली आहे. बाकी मग क्लीन स्टोरी पाहायची असेल तर थोडंफार डर्टी होऊन गेलं तर बिघडत नाही. त्यातूनही आपण चांगलं ते शिकत जातो. तेच शिकण्यासाठी एकदा तरी हा पिक्चर पाहावा. (फक्त प्रौढांनीच!)