विधिलेशा

अ — अज्ञातकुल,
जळली तृणके गिरी बोडके वणवा बिन बोभाटा कशाच उरल्या तशाच अजुनी पायखुणांच्या वाटा काजळ तनभर माळशिरावर त्यात विखुरलेल्या लाटा पोत धुळीचे अधिक उजळले शेष न एकहि काटा या वळणावर उभा एक मी निरखित लामण रेषा काळावरती उठून दिसल्या विरलेल्या विधिलेशा .......................अज्ञात
1324 वाचन
💬 प्रतिसाद (5)

लीलाधर
Mon, 12/26/2011 - 09:09 नवीन
फारच छान सुंदर या वळणावर उभा एक मी निरखित लामण रेषा काळावरती उठून दिसल्या विरलेल्या विधिलेशा अप्रतिम

इन्दुसुता
Mon, 12/26/2011 - 19:57 नवीन
नेहमी प्रमाणेच उत्तम कविता. खूप आवडली. येथे कवी, या वळणावर ; गत जीवनाकडे मागे वळून बघतो आहे की पुढे असलेल्या , असा प्रश्न पडला.

तिमा
Mon, 12/26/2011 - 20:07 नवीन
काव्य उत्तम प्रतीचे आहे. तुमच्या दर्जाला अभिवादन.