एप्रिल फळ (९)

वाईन टेस्टरने वाईन तोंडात घोळवत त्याची लज्जत चाखावी तसे काहिसे गर्याची चव तोंडात घोळवतो दोन क्षण का होईना त्याची अक्षरश: ब्रम्हानन्दी टाळी लागते. एकदम बरोबर्,,अगदी असचं वाटत्,,कच्या फणसाची भाजी सुद्दा सॉलिड लागते.. (खादाड) मदनबाण.....

फणसाख्यान एकदम मस्त!! तर अस्सल कोकणी माणसाला बरक्या. अगदी, अगदी!! बरका तो बरकाच, त्याची सर काप्याला नाही!! बरक्याची गोडी कळायला तेथे पाहिजे जातीचे, येरागबाळ्याचे काम नोहे!! :)

एखादे सोनचाफ़्याचे सळसळते झाड वा-यावर मस्तीत डुलणारा झिपराड माड आणि लाल मातीतुन जाणारी पाउल वाट हे सगळे पाहिले की का कोणास ठाऊक स्वप्नामधील गावाला जाणारी वाट हीच असेल असे राहुन राहुन वाटते एकदम फर्मास लेखन... खुप आवडले... शेखर..

फणस एकदम मस्तच .... अवांतरः फणसाच्या अठळ्यासुध्दा चान लागतात. विद्याधर

एखादे सोनचाफ़्याचे सळसळते झाड वा-यावर मस्तीत डुलणारा झिपराड माड आणि लाल मातीतुन जाणारी पाउल वाट हे सगळे पाहिले की का कोणास ठाऊक स्वप्नामधील गावाला जाणारी वाट हीच असेल असे राहुन राहुन वाटते.

हा भाग पण मस्त विजुभाऊ! मनस्वी "केस वाढवून देवआनंद होण्यापेक्षा विचार वाढवून विवेकानंद व्हा."

रसाळ गर्‍यांची आठवण आली आणि तोंडाला पाणी सुटले. सध्या मोठे पण फिक्या चवीचे गरे मिळतात...ते अगदी बकवास लागतात! :(

हाही भाग आवडला. बरक्याला तोड नाही हे अगदी खरे :). मोठा फणस कापल्यावर दुसर्‍या दिवशी आमटीत मिळणार्‍या किंवा चुलीवर भाजलेल्या आठळ्या खायलाही मजा येते. धोंडस हा पदार्थ बव्हंशी काकडीचा करतात. पण क्वचित फणस किंवा नीरफणस घालूनही केला जातो. निव्वळ अप्रतिम! बाकी 'होड जातलो...' ही बहुधा कारवारी असावी. पण भा. पो. झाल्या, हे महत्त्वाचे.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

सोनेरी चंदेरी खजिन्याच्या मोहोरांच्या तुकड्यांकडे नेहमी प्रमाणेच मजा आणलीत..... स्वगतः या विजुभाउंवर बन्दी आणली पाहिजे.... ऑफिसमधे बसल्या बसल्या यांची रसाळ वर्णने ऐकून तोंडाला पाणी सुटते पण तेच पाणी गिळून गप बसावे लागते. तात्या माझी तक्रार घ्या, विजुभाउ आम्हाला लै त्रास देतात. (ह.घ्या.) आंबोळी

फणसाची गोडी कधीच सुटत नाही. मग ती कोणत्याही स्वरूपातील असो गरे असोत, खाकटलेली कुईरीची भाजी असो, उकडगर्‍याची भाजी असो किंवा फणसाचे तळलेले गरे असोत फणसाची गोडी ती फणसातच. बरक्या गर्‍याचा रसाळपणा पण मोहक आणि काप्या गर्‍याचा करकरीतपणाही मोहक. या फणसाचे सांदण करणे हा देखील एक मोठा कार्यक्रम असतो घरात. बरक्या फणसाची कढी देखील फार छान लागते. बाकी सर्व वर्णन विजुभाऊंच्या लौकीकास साजेसेच. :) अवांतरः म्हणजे विजुभाऊ चहा नंतर आता विजुभाऊ फणस. :) (एकेकाळी बरका फणस बिलकुल न आवडणारा) पुण्याचे पेशवे

सर्वांचे धन्यवाद पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

>>पटकन सहजासहजी काही कोणाला मिळु द्यायचे नाही आणि दिले की भरभरुन द्यायचे हा कोकणीबाणा सुपारी;नारळा फ़णसाने कोकणी माणसाला दिला की कोकणी माणासाने त्याना दिला हे ठरवणे अवघड. योग्य वर्णन >>हे प्रताप गडाच्या लढाईचे वर्णन वाचताना महाराजानी त्याची प्रॆक्टीस फ़णसावर केली असावी असे उगीचच वाटुन जायचे. छान नुस्ते फणसाचे गरेच आवडणारी -परी

शिवाजी महराजानी अफ़्जलखानाचे पोट फ़ाडुन त्याचा कोथळा बाहेर काढला" हे प्रताप गडाच्या लढाईचे वर्णन वाचताना महाराजानी त्याची प्रॆक्टीस फ़णसावर केली असावी असे उगीचच वाटुन जायचे. हे वाक्य एकदम आवडले. फणस मला जरा कमीच आवडतो. लेख मात्र छान. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

फणसाची भाजी... उकडगरे...खोबरेलात तळलेले गरे...सांदणं... आई ग... सुंदर झालाय हापण लेख विजूभाऊ.

"अबबबबबबब केवढा फ़णस आई; आजोबांचे पोटसुद्धा एवढे मोट्ठे नाही " ::::मस्त हो विजुभाऊ फ़णसाला मग ते काका नरसिंहाने हिरण्यकश्यपूचे पोट हातानी फ़ाडले असेल त्या श्टाईल मधे दोन हातानी फ़णस उकलायचे. मजेशीर विजुभाऊ तुझी ष्टाईल मस्त रे.... आमच्या पावसच्या घराची आठवण झाली. भाट्याच्या खाडीतुन बोटीन जाऊन मग पावसच्या आश्रमा मागच्या छोट्या ओढ्यातुन चालत जायची मजा काही औरच. तेथे उन्हाळ्यात रात्री काजव्यांची अक्षरशः सभा भरलेली असते.

विजूभाऊ, वावा! सगळे लेख उत्तम झाले आहेत. विशेषतः हापूस आंब्याचे 'रसग्रहण' अत्युत्तम......

फ़णसाचे प्रेमी कट्टर असतात.त्यावरुन माणसांचे विभाजन करायचे झाले तर फ़णस मनापासुन आवडणारे आणि अजिबात न आवडणारे अशा दोनच प्रकारचे लोक असतात. हे सगळ्या प्रतिसादांवरुन लगेच समजले. आपले मिपाकर बरेचसे कोकणाशी नाळ जोडुन आहेत. कोकणातली फळे ही असली भन्नाटच. पिकलेले रातांबे खाताना मजा येते. पन त्यानन्तर आठवडाभर दात धरुन बसावे लागते. करवंदे शोधुन खाताना जो आनन्द मिळतो तो अवर्णनीय. कोकणाच्या काही गावात कोकणचा मेवा बाजारात आणला जातो . परवा पाली ( गणपती) ला आमसूलाच्या वड्या खाल्ल्या. चवीला अप्रतीम पण त्याचे पॅकेजिंग इतके विचित्र होते की सांगण्याची सोय नाही. एकदा श्रीवर्धन हुन करवंदांचा जॅम आणला होता. तो इतका घट्ट होता की त्यात चमाचा खुपसलाकी तो बाटली सहीत सगळे उचलले जायचे. बाटली फोडली तेंव्हा कुठे तो निघाला. चवीला एकदम मस्त होता अगदी टॉक्क करावेसे वाटले.