(Sonar Of Thoughts)

छ्या:! जमलं नाही!

वाकडेसाहेब पुस्तक मिळविण्यासाठी बर्‍याच अटी घातल्या आहेत बुवा तुम्ही. म्हणजे ,

१. कमीत कमी दहा लोकांनी लिहीले पाहीजे,
२.पुस्तक बाजारात यायला हवे,
३. पुस्तक पुढच्या कट्ट्याला मिळेल ( म्हणजे कट्टा व्हायला हवा ).

लिखाणाच्या दर्जाची पारख ( कारण उत्तम कवितेलाच बक्षिस असल्यामुळे ) कोण करणार ?

आमची प्रेरणा

आजही तू आली नाहीस
तूही त्या पहिल्या गायीसारखीच झाली आहेस, बेभरवशी.
चरण्याची सवय लावून गुडूप होऊन जातेस.

पण मग मी वाट पाहात राहतो,
तू येण्याआधीच्या इतर गायींची,
चरणार्‍या इतर बैलांची, वासरांची
वैताग आणणार्‍या शेणाच्या वासांची,
कारण मला माहित असते, कि या सर्वांनंतर,
तू येणार आहेस,
माझ्याबरोबर चरत राहून, माझ्या वाटेचा
चारा पण खाउन टाकणार आहेस.

आजही तू आली नाहीस,
मी मात्र रोजच्या प्रमाणे उद्याही येईन,
माझ्या वाटेचा चारा खायला.

काय धनाजी राव आज बराच वेळ मोकळा दिसतोय

या माडबनी झडकरि ये गायगडे..
हे वृषभवृषण पडले तुजवाचुनि कोरडे..
खच्चुनि लाव जोर प्रिये, तोड तुझा कासरा..
भेट माझी म्हणुनि उदरि घेऊनि जा वासरा..

:-) :-)

कविता नको पण बक्षीस आवर!

एक करुण रसातली कविता लिहिणार होते, पण "बक्षीस" पाहताच या धाग्यावरून दुप्पट स्पीडने पळून जायचा विचार करते आहे...

बैलाचे मनोगत.....

सागरतीरी एकदातरी मी असं करणार आहे
कॅमेरासमोर कुणाच्या तरी ताठ उभं राहणार आहे

वाळुतल्या खेकड्यांचे अन झाडावरच्या कावळ्यांचे
भरभरुन फोटो काढणा-या या वेड्या माणसांना
माझं मस्तवाल अन राजबिंडं रुप दाखवणार आहे
कॅमेरासमोर.....

आज तु आलास, मला बरं वाटलं
तुझ्या हातात कॅमेरा पाहुन का़ळीज भरुन आलं
काढ बिनधास्त फोटो आज मीच तुला घाबरणार आहे
कॅमेरासमोर....

जाता जाता एक कर माझा मित्र म्हणुन
त्या धनाच्या चंद्रिला हा फोटो दाखव दुरुन
उद्यापासुन मि त्याला सॉलिड खुन्नस देणार आहे
कॅमेरासमोर.......

अवांतर - माझी रास कोणत्याही कोनातुन वृषभ नाही.

रिकामा बैल फोटोच्या कामी
फोटो काढण्याची shakkal nami
रंग सुंदर kalabhor
वयाने to आहे पोर
kavita कधी केली नाही
वाकड्यात कधी शिरलो नाही
आनंद अथांग sagaracha घेण्याला
नजर vedhate कुणी milel का जोडीला

tumhi kadhalela फोटो mala avadala
अनिल आपटे

खरोखरच बक्षीस मिळणार आहे का?
मीच देते १० कविता लिहून! ;)

"धनाजिराव वाकडे
हे काय करुन राहिले गडे
टाकता गुरा ढोरांचे फोटो वाकडे तिकडे
परत असे कराल तर पडतील गालावर जोडे
(Sonar Of Thoughts) म्हणुन कवीता करायला.. वाटलो का आम्ही येडे
आता जरा चांगले फोटो टाका ईकडे
मग मिळतील तुम्हाला गुलाब जामुन आणी पेढे"

त. टी.
कवीतेला हलकेच घ्यावे सहज सुचले म्हनुन लिहीले आहे..
नो ऑफेंस
जर लेखक आणी वाचकांच्या भावना दुखावल्या असल्यास मी जिम्मेदार नाही :)

सर्वांनी छान लिहिले आहे..
आमचे परम मित्र वल्ली आनि ५० फक्त यांना आता कवीवर्य या उपाधीनेच संबोधण्यात यावे असे मनोमन वाटते आहे.

बाकी धना,
अरे तो फोटो काय दिसला नाय राव
त्यामुळे पास

कुछ जम्या नही. मजा आली नाही. धनाजीरावांकडून अपेक्षा जास्त आहेत.

फोटोतरी जरा आकर्षक लावायचा ना राव.

किती पाहू वाट समुद्राच्या तटी
कधी होई भेटी, तुझी माझी.||१||
मनी येई शंका जरी असे लघु
आवडे का राघू, दुसर्‍यांचा.||२||
वर निळे स्काय, खालती वॉटर
आवडे पिटर, का गं तुला.||३||
दृष्टी झाली क्षीण, जग हे कनिंग
डोळा येई भिंग, आता माझ्या.||४||

फक्त दहा कविता व्हायला पाहिजेत या उदात्त हेतूने ही कविता पाडलेली आहे. "जिथे सागरा" या गाण्याबरोबर साम्य आढळल्यास मी जबाबदार नाही.

जिथे वाळूला सागर मिळतो,
तिथे तुझी मी वाट पहातो||

गोठ्यात सरकी पेंड खाऊन
लोकांच्या शेतात रोज चरून
रस्त्यात धावून, माती उडवून मी,
दावे गळ्यातील फेकून येतो ||

बघुनी नभीची चंद्रकोर ती
कुत्र्याना भुंकाया येते स्फूर्ती
कुत्र्यांना पळवूनी, बैलांशी झुंजूनी
गायींच्या कळपाला साद घालतो||

अजुन दोन कविता येउद्यात !!!

मी कधीच कविता केल्या नाहीत, पण धनाजीरावांचा धागा पाहुन राहवले नाही.
जमली आहे का ते सांगा. तुम्हीहि बदल सुचवु शकता!!
चाल- हम्मा हम्मा (बॉम्बे सिनेमा)

हम्मा हम्मा

तु दिसलास मला समुद्र किनाऱ्यावरी, माझी झोप उडाली
अन गळ्यातली घंटा माझी किण किण वाजू लागली ||धृ||
हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा
हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा

हि पहिली भेट आपली, तुझ्यावर जीव जडला
अरे प्रियतमा मी तुझ्यावर, माझा जीव उधळला
हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा
हे हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा

काळीभोर तगडी जवानी, तुला मिळाली सखया
तुझे रुपडे हे बघून मी तर घायाळ झाले सखया
शेपटी झोकदार तुझी शिंगे धारदार तुझी
हरपून गेले मी तुझ्यावर राया
हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा
हे हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा

तु दिसलास मला समुद्र किनाऱ्यावरी, माझी झोप उडाली
अन गळ्यातली घंटा माझी किण किण वाजू लागली
हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा
हे हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा

शेखाडी गावचा नयनरम्य हा किनारा
तुला पाहून मी विसरले दिलबरा
मालक आणाया गेलाय चारा
दावण सोडून मी आलेय भराभरा
म्हणून सोडून तुझा हा रागीट तोरा
चल आपण होऊन जाऊ नौ दो ग्यारा
हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा
हे हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा

तु दिसलास मला समुद्र किनाऱ्यावरी, माझी झोप उडाली
अन गळ्यातली घंटा माझी किण किण वाजू लागली
हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा
हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा हम्मा

(नवखा कवी) मोहन.

कुणीतरी एकच कविता लिहा की.
त्याशिवाय स्पर्धेचा निकाल लागू शकत नाही.

याच धाग्यावर कौल घेता का?

ज्याला सर्वात जास्त मतं तो विजेता!!

कवितेची प्रेरणा आणि पाडलेल्या कविता बघता एखादा नवखा कवीच परीक्षक व्हायला तयार होईल अशी खात्री वाटत आहे ;)

मी परिक्षक म्हणून काम केले तर चालेल का ? विडंबनात्मक परीक्षण करतो.
:-)

बरं, नेमके काय झाले निकालाचे?
रेवती आज्जी, तुम्हालाच पुस्तक मिळाले का?

- (मनाची खोली तपासण्यासाठी Sonar शोधणारा) सोकाजी