सांग सखे ...

आज कुणा परक्याचे ते सप्तपदीचे व्रत पाळताना
आठवतो का मी? माझी कवितेची वही चाळताना

व्वा....!

-दिलीप बिरुटे

भावनावोंको समझो !!!

तुझ्या आठवणीत सखे साजणे
एकदा मी एक कविता लिहिली
तिचा रसिकांनी आस्वाद घ्यावा
म्हणूनच ती संस्थळाला वाहिली

सखी मोगरा, मी त्याचा सुवास
"वसंत" होता, अन सूर्यही होता
मोहरून जावे सार्‍या रसिकांनी
असा शब्द माझा लडीवाळ होता

तू मला सोडून गेल्याची वेदना
काहींचे ह्रदय पार भेदून गेली
"अरेरे" म्हणाले हे रसिक हळवे
व्यथा माझी संवेदना छेदून गेली

परी असती काही तिथे अरसिक
अंगी जणू "नाना" कळा तयांच्या
शब्द्च्छल मांडला तव तयांनी
प्रतिसाद न मिळो लेखा तयांच्या

हलकेच घ्या :)