खरे आहे. असल्या अवघड आजारपणाने खचून न जाता एवढा उत्साह असणे, शक्य तेवढ्या लोकांना आशा दाखवून मदत करणे... सलाम आहे या कटलर दांपत्याला!
गवि, त्यांची ओळख करून दिल्याबद्दल आभार.
या जोएलच्याच जातकुळीचा आणखी एक आसामी म्हणजे विख्यात वै़ज्ञानीक स्टीफन हॉकीन्स. आयला... इथे माणुस प्रत्येक किडुक-माडुक गोष्टींकरता आयुष्याला, नशिबाला, सरकारला, देवाला, स्वतःला आणि इतरांना दोष देत बसतय... आणि हे राव कसल्या परिस्थीतीत आणि कसल्या तोर्यात जगतय. धन्य आहे.
अर्धवटराव
स्टीफन हॉकिन्स तर जगातल्या सर्वोच्च थियरी फिजिसिस्ट्स पैकी एक आहे.
पूर्ण अचेतन शरीरात अडकलेला संपूर्णपणे तल्लख मेंदू..
स्टीफनला झालेला ए.एल्.एस. आजाराचा उपप्रकार हा अपवादात्मकरित्या दीर्घकाळ जिवंत रहिलेल्या पेशंटचं बहुधा एकमेव उदाहरण आहे. विसाव्या वर्षीच सुरु झालेला हा आजार, आणि पूर्ण अचेतन झाल्यानंतरही त्याने आत्तापर्यंत चाळीस वर्षं त्या अवस्थेत काढली आहेत. "काढली" तरी कसं म्हणावं.. ? स्ट्रिंग थिअरीसह अनेक ब्रेकथ्रू थिअरीज त्याच्या डोक्यातून निघाल्या आहेत आणि अचाट कार्य घडलं आहे.
सध्या त्याचं नवीन आलेलं "द ग्रँड डिझाईन" पुस्तक वाचतोय. अफाट आहे हा मॅन.
माझ्या सिग्नेचरमधील शेर जोएल आणि क्रिस्टीन ला चपलखपणे लागू होतोय .
"जिंदादिल" कोणाला म्हणायचे याचे हे दांपत्य एक ज्वलंत उदाहरण !
त्यांच्या दुर्दम्य इच्छाशक्तिला प्रणाम !!
मलाही त्यांना नविन वर्षाच्या शुभेच्छा द्यायचा मोह होत आहे
म्हणून मी ती साईट पाहीली पण ईमेल पत्ता कुठे दिसला नाही
त्यांच्या वेबसाईटचा ईमेल पत्ता देणार का ?
मी वेगळ्या अर्थाने इच्छा मरणा विषयो लिहिले
ह्या आजाराची सर्व लक्षण पहिली असताना काही प्रमुख मुद्दे
१) भारतात खेड्यात व अथवा गावात हा रोग झालेय व्यक्तीला यंत्राद्वारे संवाद साधण्यासाठी महागडे यंत्र परवडेल का ?
यंत्राशिवाय शिवाय होणार्या वेदना ते कसे काय व्यक्त करतील ? म्हणजे मरण येईस्तोवर अनेकवार असेच मुके मरण त्यांनी पत्करायचे का ?
२) महत्वाचा मुद्दा जर बायको अथवा सहचारी त्या व्यक्तीची जबाबदारी वरील उदाहरणातील निष्ठे ने घेणार नसतील तर त्या व्यक्तीचे कसे होणार . ?जगात सर्वच व्यक्ती काही वरील उदाहरणासारखी किंवा गुजारीश मधील
एश सारखी नसतात . (वयक्ति तितक्या प्रवृत्ती )
३) काही व्यक्ती रुग्ण इसमाची काळजी घेतील सुरवातीला निष्ठाने करतील हि .पण विकसनशील देशात पैशाची टंचाई किंवा प्रलोभने (प्रगत देशात ) हा मुद्दा दोन्ही देशांना लागु. खरच च रुग्णासाठी कोणी वेळ काढेल का ?
आपल्या येथे नवजात अभर्क / एड्स /टीबी (शेवटची स्टेज) झालेल्या रुग्णाला त्याचे नातेवाईक कितीतरी वेळा वार्यावर सोडतात .तेव्हा अशा दुर्मिळ /खर्चिक व सर्वात महत्वाचे इलाज नसलेल्या रोगासाठी रुग्णाला तुम्ही प्रत्येक क्षण मारणार का? वरील उदाहरणातील दांपत्या कौतुकास्पद आहे .यावरून जर समाजातील प्रत्येक जण तुम्ही सर्वांनी व्यक्त केलेल्या प्रतीक्रीयेसारखे जीवनाविषयी प्रत्यक्षात होकारात्मक वागेल का ?
तसे पहिले तर चाफेकर/ भगतसिंग/सावरकर ह्यांची उदाहरणे त्याग पाहून सर्वच भारतीय जनता जर त्याकाळी त्यागी झाली असती तर आज भ्रष्टाचार हा शिष्टाचार बनला नसता .
आपण ज्या समाजात राहतो. ज्या जगात राहतो . तेथे डोळस पणे भावनेच्या आहारी न जाता सर्व सामान्य माणूस जसा वागतो जगतो. .त्याच्या मर्यादा पाहूनच मी माझे विधान केले ,
लेख व त्यातील वर्णन अप्रतिम आहे ,(जे लेखातील नायक व नायक आहेत ) म्हणून जगातील सर्वच जोडपी अशी आहेत अशी समजूत ठेवून आपण इच्छा मरण हा मुद्दा निकालात काढणार का ?
मी प्रगत व विकसनशील देशातील व्यक्ती शेवटी व्यक्ती असतात .मानस शास्त्राचे नियम व शरीर धर्म हा सर्वाना समान असतो .
गवि...
जोएल च्या संर्घषावरुन 'इथे ओशाळला मृत्यु' ह्या ओळींची वेगळ्या अर्थाने आठवण झाल्याशिवाय रहात नाही....सलाम अश्या जिद्दीला...
- (कधी कधी रडका) वाट्या..
मला माहीत आहे या हास्याचा अर्थ. (कळतंय..कळतंय हो आम्हाला सगळं मृत्युंजयजी..)
पोस्टचं पहिलं वाक्य वाचूनच ही स्माईली आली आहे.
यावेळेला मृत्यूविषयी न लिहिता "जगण्या"विषयी लिहिलं आहे.
आणि जोएलचा आशावादही.
अर्थात, त्यालाही आशा कोलमडून पडण्याचे, भीतीचे क्षण येत असतीलच.
पण त्याच्याविषयी जास्त माहिती झाल्यावर मला त्याची जिगरच जास्त वाटली.
"मृत्युंजय" मधेही "मृत्यू" आहेच, पण तो जिंकण्याचा रेफरन्स आहे.
इथेही तुम्ही फक्त "मृत्यू" इतकाच शब्द वाचला नसेल अशी खात्री.. :)
बाकी लेखांसाठी आम्ही गवि ऐवजी "मृत्युप्रेमी" असा नवीन आय डी घेण्याच्या विचारात आहोत. ;)
व्हीलचेअरवर बसलेल्या जोएलचा चेहरा पाहून अतिशय आनंद झाला. आपलअसाध्यकाही आजार आहे, आपल्या आवडीचे घर बोट सुख सोडून यायला लागलय याचे दु:खाचा लवलेश ही त्याच्या तोंडावर दिसत नाही आहे. जर हा फोटो त्याच्या घराच्या दिवाण्खान्यातील सोफ्यावर बसून असता तर त्याला असा काही विचित्र फेरा पडला आहे याची जाणीव सुद्धा आपल्याला झाली नसती. फार बरे वाटले त्याचा आनंदी चेहरा पाहून .
अशीच एक कथा आहे एका भारतीय मुलाची , त्याच्या ही इच्छाशक्तीला या निमित्ताने अशीच दाद द्यावीशी वाटते.
बहुतेकाना माहित असेल मी कुणाबद्दल म्हणतो आहे ते. नागा नरेश बद्दल.
.
http://specials.rediff.com/news/2008/jul/28sl1.htm
.
Dear Joel and Christine,
Hats off! Cant say more. People like you teach the meaning of 'Living' to others. May God bless you and keep you happy, Always!
जरुर..
शिवाय त्यांची वेबसाईट दिली आहे.
त्यावर कोणीही देऊ शकतात. किंवा ईमेलवर. तो ही पत्ता तिथे आहे.
कोणी कॅनडात असतील तर लोकलीही देऊ शकतात.
जोएलला निस्चलावस्थेत नुसत्या डोळयांनी वाचायला ईमेल्स हा मोठाच विरंगुळा आहे.
तो जमेल तशी स्वतः अक्षरं फॉर्म करून छोटी उत्तरंही देतो हे कौतुक..
आयुष्यावर/जीवनावर भयंकर प्रेम, जगण्याची तीव्र इच्छाशक्ती (नुसतेच जगणे नाही तर आनंदाने जगणे.), आयुष्याकडे पहाण्याचा अतिशय सकारात्मक द्रुष्टीकोन. सहीच आहे हे सगळं. Hats off! खूपच प्रेरणादायक.
Thanks for sharing, ग.वि.
आणि या सत्यघटनेवरून आणखी पण १ बोध झाला की हे जीवन छोटस आहे. तेव्हा सुखाच्या/इच्छापूर्तिच्या क्षणांची वाट पहात बसण्यापेक्षा आलेला दिवस, आलेला क्षण एन्जोय करावा. कल हो न हो.
Enjoying the path as well instead of just waiting for destination is important.
प्रतिक्रिया
पाणी..
थक्क झालो
+१
जोएल आणि क्रिस्टीन ला
शाहरुख म्हणूनच गेयाय हर पल
ईच्छामरण??? उलट मरणाची इच्छा
खरेच!
गवि पहिल्याच वाक्यात कल्पना
pra ka ta aa
जोएल यांच्या अनोख्या
खरेच किति साहसि अस्तात काहि
माझा आणि माझ्या ऑफिसताल्या
ग्रेट...
मुलखावेगळी माणसं. त्यांचं
+१
+१
+१
यांच्याकडे बघून तर मृत्यूही
यांच्याकडे बघून तर मृत्यूही जगायला शिकेल !
सलाम
हम्म.
शब्दलेस झालोय मी..
इतकी दुर्दम्य इच्छाशक्ती!!!
असेच म्हणते..
असेच म्हणते
गजब !!
स्टीफन हॉकिन्स तर जगातल्या
Hats Off !!
नवीन वर्षाच्या शुभेच्छा देऊ या..
नक्कीच !
नविन वर्षाच्या शुभेच्छा कटलर यांना आत्ताच पाठविल्या
मी वेगळ्या अर्थाने इच्छा मरणा
इथे ओशाळला..
(विषय दिलेला नाही)
मला माहीत आहे या हास्याचा
कसे बोललात गवि. विषय तोच पण
समर्पक प्रतिसाद
जोएलचा चेहरा !!!
प्रणाम!
+१
जरुर.. शिवाय त्यांची वेबसाईट
नि:शब्द
जबरदस्त व्यक्तिमत्त्व
आणखी १ बोध
जोएल गेला.
May his soul Rest In Peace.
(No subject)
(No subject)
प्रेरणादाई
पुन्हा