पण तुमचं आमचं सेम नसतं..

हर्षद.... मस्त लिहिलं आहेस रे........... खरच बऱ्याच प्रेम कहाण्या या अधुऱ्याच राहतात.... (म्हणून वेळेवर प्रेम व्यक्त करा, भले समोरून नकार आला तरी चालेल) -लवगुरू स्पावडेश्वर महाराज

अरे मस्त लिहिलय तु

संपले कॊलेजचे दिवस, आता आफिसात कोण भेटतात का ते पाह्तोय, बाकि हर्षद.... छान लिहितात तुम्ही.

काळ आला होता पण वेळ आली नव्हती. येईल लवकरच ........ काळ कुणा साठी थांबत नाही. ;)

छाण आहे. णॉस्टॅल्जिक झालो ... :) कॉलेजात एका पोरीला फ्रेंडशिप विचारली .. दिसायला अगदीच साधारण होती. पण मी फ्रेंडशिप काय विचारली ती तर माधुरी दिक्षीतंच झाली ;) मला म्हणे "कशाला ? " मग त्या नंतर आम्ही नव्या माधुर्‍या बनवल्या नाही :) -( अधुर्‍या माधुर्‍यांच्या आठवणींत ) टारझन

आमचे पण बरेच शाहरुख होते..त्यांची आठवण झाली ;)

तुमचं हिंदी तिला कळलं नसेल...मराठीत विचारायला काय धाड भरली होती?

काय दिवस आठवण करून दिलेस यार मयूर पंखी आठवणी डोंबिवलीतील सोवळ्या वातावरणातून मुंबापुरीत राहायला व कॉलेजात शिकायला येणे हा एक सांस्कृतिक सुखद धक्का होता मला फ्रेंड शिप डे च्या दिवशी खूप दिवस नेत्र पल्लवी चालू असललेल्या मला तिने आंग्ल भाषेत मुझसे दोस्ती करोगे हे भर वर्गात विचारले दहावीचा निकाल ऐकतांना जसा पोटात गोळा आला होता तसा आला .अन घशाला कोरड पडली शब्द तोंडातून फुटेनासे झाले .(तिचे कोन्वेंत इंग्लिश पार डोक्यावरून गेले) मला गप्प पाहून ती हिरमुसली .आणि मी त्या दिवसापासून वर्गात बेप्पता झालो नि कट्टेकरी झालो .मग कळले त्या बिचारीला खूप वाईट वाटले माझ्या वागण्याचे (येथे आमच्या इंग्रजीचे वांदे होते हे कशाला तिला मी सांगू ? आणि माझा होता नव्हता तो अहं दुखाहून घेऊ ) आता वाटते .नेहमी खरे बोलावे असा बापूजींचा संदेश जर अमलात आणून माझी भाषिक व्यथा मी तिला सांगितली असती तर .... बापू मी तुमचे सत्याचे प्रयोग तेव्हा वाचले नव्हते हो ,

ती मुलगी श्री. एस के त्रिपाठींची मुलगी होती का?

क ह र ! =)) =)) पिडांकाका ती स्वाक्षरी आहे म्हणे त्यांची.

पण तुमचं आमचं सेम नसतं..

खरे आहे :P काहीना काही फरक असतोच.

स्वाक्षरी गडद अक्षरात कशी लिहायची ? खुपदा हा गोंधळ उडतो . अडाणी मुक्काम मुक्काम पोस्ट

एका मस्त प्रसंगाची आठवण करून दिली आहे. एकदा कॉलेजमधे एका मुलीने (जी सर्वांच्या दिलाची धडकन वगैरे होती );"Friendship Day" च्या दुसर्‍या दिवशी (कारण रविवार होता), मी कॉलेजमधे व्हरांड्यात निरीक्षण करत होतो, तेव्हा मला भर गर्दीत गाठले. आणि एकदम "Hi, Happy Friendship Day" म्हणत शेकहॅन्ड केला. आजूबाजूला असणारे सर्वजण टुकुर-टुकुर बघताहेत..... आणि आमच्या पोटातील मिक्सर सकाळचा ब्रेकफास्ट पचवण्याचे काम नॉर्मल स्पीडलिमिट कधीच क्रॉस करून शंभरपट वेगाने आपले काम करू लागला होता.....

आपली शाळा मुलींची आणि कोलेज बी मुलीन्च्च!त्यामुळे हि असली संधी कधी आलीच नाही. :( कामावर मात्र पोर होती.स्मार्त व्हती,कधी नव्ह ती हुशार बी व्हती! त्यामुळच बा माझा रोज सकाळच्याला न सांच्याला घ्यायला यायचा मला.त्यामुळ इथ्बी की फायदा झाला न्हायी.शेवटी गयी जवानी पाणी मै .. :(