Skip to main content

आई..मिटलेला श्वास - १

आई..मिटलेला श्वास - १

लेखक गणेशा
Published on शनीवार, 16/10/2010
पार्श्वभुमी : आई नसताना , उदास खिन्न पणे कवितेचा नायक संध्याकाळी क्षितिजाच्या दिशेने पहात असतो आणि मनातील कल्लोळ मनाशीच गिरक्या घेत असतो . नक्षीमय सांजनभी सोनेरी तोरण ढगांचे प्रकाश किरणे शोधती गहीरे सावळ मायेचे कल्लोळ माजला येथे भावनांच्या डोंगरापाशी निस्तेज जाहला जीव तेजगोलाच्या अस्तापाशी ----- शब्दमेघ
काव्यरस
करुण
लेखनविषय:
याद्या 2489
प्रतिक्रिया 11

प्रतिक्रिया

गणेशा शनीवार, 16/10/2010
४ ओळी नंतर जागा सोडली गेली नाही शमस्व -- नक्षीमय सांजनभी सोनेरी तोरण ढगांचे प्रकाश किरणे शोधती गहीरे सावळ मायेचे कल्लोळ माजला येथे भावनांच्या डोंगरापाशी निस्तेज जाहला जीव तेजगोलाच्या अस्तापाशी ----- शब्दमेघ

प्राजु शनीवार, 16/10/2010
सुरेख!! कल्लोळ माजला येथे भावनांच्या डोंगरापाशी निस्तेज जाहला जीव तेजगोलाच्या अस्तापाशी सुंदर आहे !

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे रवीवार, 17/10/2010
कल्लोळ माजला येथे भावनांच्या डोंगरापाशी निस्तेज जाहला जीव तेजगोलाच्या अस्तापाशी -दिलीप बिरुटे

अथांग रवीवार, 17/10/2010
कमी शब्दांत, खूप आशय !

अथांग रवीवार, 17/10/2010
कमी शब्दांत, खूप आशय !

अथांग रवीवार, 17/10/2010
कमी शब्दांत, खूप आशय !

चन्द्रशेखर गोखले रवीवार, 17/10/2010
अतिशय भावगर्भ कविता ... खूप आवडली