हनुमंताची व्यथा !
त्या दिवशीच्या पेपरात
कूठल्याशा गावची खबर होती
खबर जरी लहान असली
तरी तिची मजा जबर होती..
गाव म्हणे आकारानं
तसं जरा छोटं होतं
गावकुसाच्या शिवेवर
हनुमानाचं मंदिर मोठं होतं..
जेव्हा कधी गावात
लग्नाची वरात यायची
व-हाडी मंडळी मंदिराच्या
सावलीला आडोशाला हायची..
वरातीतल्या बायका मात्र
कधीमधी मंदिरात जायच्या
हनुमानच्या मुर्तीसमोर खुशाल
अंगावरच्या साड्या बदलायच्या..
सालोसाल असंच घडुन
अखेर ती एक रीत झाली
मात्र शेवटी हनुमंताच्या
ब्रम्हचर्याची जीत झाली..
एकदिवशी भक्तांच्या ध्यानी आलं
मुर्तीनं डोळे मिटले होते
कदाचित हनुमंताच्याही डोळ्याचे
आता पारणे फिटले होते...!
कदाचित हनुमंताच्याही
सहमत
सहमत.
अरे हो...
नाही हो.. गोतमारे. आमच्या
कविता आणि कल्पना झक्कास हो.
राजकुमाराशी सहमत... बाकी,
मारुती स्त्री राज्यात
ह्म्म. मग त्या मूर्तीचे डोळे
मकरध्वज आठवतोय ना ? खी खी
झकास रे
झकास कविता...!
अजून येऊ दे....! कोण ?
>>> कोण ? कविता येऊ दे असे
खुलाशाबद्दल धन्यवाद हो.
आई ग
सुरेख...
सुरेख सुन्दर पेक्षा मला ही
धन्यवाद....
छाण..
मस्त.