आजच backward रुपवेडं जग...

शुद्र का क्षुद्र ? आणि... जाउदे..प्रत्येक वाक्य खोडून काढता येइल. लेखकाचा दृष्टीकोनः वैयक्तिक आकस, हेवा वगैरे आणि लेख: बळच!

चायला लोक येतात आणी काहीही लिहुन जातात. आणि थोडी मोठी प्रतिक्रिया टंकली तर चक्क तिचा लेखही बनवतात ... शानबा तुम्हाला वाढदिवसाच्या शुभेच्छा ! - ग्यानबा

ऊगाच..बळच..का???? ~X( ~X(

आमच्या मधुबालेबद्दल एकही वावगा शब्द खपवून घेतला जाणार नाही, वगैरे वगैरे आणीबाणी नियम आता येणार का?

(|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: (|: =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) <मोड:=अनासपुरे> आरं काय चाल्लंय क्काय? हे म्हंज्ये कसंय.. आली लहर अन केला कहर आशी गत झाली ना राव! < / मोड:=अनासपुरे> आवरा!

"...ईथे ती प्रतिक्रिया देण्याचा उद्देश हा की हे जास्तीत जास्तजणांनी वाचावे..." विशेष म्हणजे मी आपल्या "त्या" धाग्यावरील प्रतिक्रिया देत असतानाच येथील एका मित्राने खरडीद्वारे मला आपल्या या लेखाची माहिती दिली, ती मी आत्ताच वाचली आणि ठरवले की इथेच स्वतंत्रपणे लिहिणे ठीक होईल. तुम्ही लिहिता की, "राग मानू नका अन् मनावरदेखील घेवू नका...". यावर मी इतकेच म्हणतो की...त्या लेखावर कोणत्याही भाषेत आणि कोणत्याही पातळीवर टीका करण्याचा संवैधानिक हक्क आपणास आहे, अन् त्याचे मी स्वागतच करतो. इथे लिखाण करणारी कोणतीही व्यक्ती (अगदी संपादकीय विभागातीलसुध्दा...) "आपल्या लिखाणाची सर्वांनी नेहमीच वाहवा केली पाहिजे" असे म्हणणार नाही.... म्हणूच शकत नाही. त्यामुळे आपल्या विचाराचे मी स्वागत करतो. ज्या ठिकाणी तेंडुलकरसारख्या सर्वांच्या गळ्यातील ताईत असलेल्या खेळाडुसंबंधी लिखाण केले तर तीवरदेखील टीका करताना कुणी मागेपुढे पाहात नाही तिथे मधुबालेची काय पत्रास? हां.... वाईट मात्र एका गोष्टीचे जरूर वाटले व ती सांगणे मला भाग आहे... ती म्हणजे त्या "तिकीटा" बद्दल आपण वापरलेली थोडीसी अशीष्ट भाषा. (तुम्ही तुमचा निषेध शांत व सौम्य भाषेतदेखील नोंदवू शकला असता. मराठी भाषा केवळ ढसाळढाले परंपरेने वापरली तरच आपला मुद्दा सगळ्यांना कळतो असे काही नाही....) पोस्ट खाते अशा संदर्भात जेव्हा निर्णय घेते त्यावेळी तो कोणी तेथे एका टेबलवर बसलेला "बाबू" घेत नाही. त्यासाठी बारा लोकांची एक समिती असते, त्यात किमान चार लोक ज्या क्षेत्रातील व्यक्तीचा स्टँम्पसाठी "सन्मान" करायचा आहे, त्या क्षेत्रातील नामवंत असतात. समितीच्या प्रमुखास कॅबिनेट मंत्र्याचा दर्जा असतो. "समाज, इतिहास, विज्ञान, आरोग्य, कला, क्रिडा" हे सर्व घटक विचारात घेतले जातात आणि अर्थातच एका गटाचा दुसर्‍या गटाशी संबंध जोडणे हे त्यांच्या सूत्रात येतच नाही. ती कुणी "सायंटिस्ट" आहे का? असे विचारणे कितपत योग्य आहे? कारण जर समितीपुढे अहवाल सालात "कला" क्षेत्र असेल तर दुसर्‍या क्षेत्राचा अधिक्षेप कसा होईल? माझ्या माहितीप्रमाणे "मधुबाला" तिकीट समितीवर त्यावर्षी कला विभागाचे प्रतिनिधीत्व सर्वश्री खुशवंत सिंग, गुलझार, वहिदा रेहमान (चौथे नाव विसरलो....) हे लोक होते. आता या नामवंतांना यातील काही कळत नाही असे म्हटले की वादच खुंटला ! असो. ------------------------------------------------------- "चन्द्रकिरणांनो, तुम्हा वाजते का कधी थंडी स्वतःची ? मध्यरात्री?"

पहील्यांदा तुम्ही एखाद्या व्यक्तीला भेटता तेव्हा तिचे गुण कळत नाहीत. तेव्हा नैसर्गीक असतो तो रुपाचा प्रभाव. पण जसे गुण कळत जातात / उधळले जातात तशी ती व्यक्ती अधिकाधिक आवडू लागते अथवा मनातून उतरते (उधळले गेले असतील तर). मग कितीही रेखीव असली तरी अवगुण असलेली व्यक्ती कुणालाच आवडत नाही. तेव्हा तुमचं म्हणणं पटत नाही. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

शबानाच पोस्ट तिकीट न काढल्यानेच धागा मालक कावलेत ;) *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

लेखकाशी पुर्णतः सहमत. एक चांगला विषय धाग्यावर आणल्या बद्दल लेखकाचे अभिनंदन करावे तितके थोडेच. आपल्या मताशी विसंगत असे प्रतीसाद येतच राहतात परंतु आपण तिकडे दुर्लक्ष करावे हे ऊत्तम. >>>आज शारीरीक सौदर्याला महत्व देणा-या जगात ही विधानच 'चुं'गीरीची वाटतात पण ती तेवढीच खरी आहेत. एखादा सुंदर पोरीशी कसा बोलतो,वागतो आणि त्याच जागी एखादी काळी पोर आली की कसा त्याचा स्वभाव बदलतो हे आपणही पाहीलच असेल कधीतरी. खरच, शारीरीक सौदर्याला महत्व देणा-या व्यक्तिला मुळात महत्वाची 'गोष्ट' कोणती हेच कळत नाही. माझ्या मते जगाच्या पाठीवर कुठेही गेलात तरी महत्वाच्या गोष्टी सारख्याच असतात. तेंव्हा शानबा५१२ ईतर वैयक्तीक टीकेकडे आणि अवांतर प्रदीसादांकडे दुर्लक्ष करुन आपण असेच लीहीत रहावे. पुलेशु. संजा४२०

कडव न कडव , ओळ अन ओळ , शब्द न शब्द भारी रे भारी पण तुझ्या त्या मंद मित्राला कळल तर शपथ!!पण तु लक्षात ठेव मला वाटत आज हसवुन हसवुन मारणार आहेस मला. *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/