ओढ

सुंदर निसर्ग कविता......!

आवडली.

गुलाब गाली ओज झळकले,
समीरानेही अंग झटकले !

ह्म्म!! आळस गेला सारा.
धन्यवाद उठवल्या बद्दल. आता वारा पण अन्ग झटकु लागला तर आम्हि पामर काय झोपणार?

शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते,
ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

जबरा!

डायबेटीस विरुद्ध लढा

माझी जालवही

चांगली कविता. वसंताच्या आगमनाने पृथ्वी हरखली हा तसा जुनाच विषय आहे. त्याचे आणखीन नवीन पैलू दिसले असते तर बहार आली असती.

खूप आवडली कविता.
मीनल.
https://myurmee.blogspot.com/