भारतीयांची पोरे हुषार !

गोड बातमी!!. डीटेल आकडेवारी भारतिय मिडियाला पाठ्वून द्या.राज्यानुसार आकडेवारी करुन ते आणखी काही अनुमान काढतील!!
'अहंकार' सुखावणार्‍या बातम्या अधुन मधुन येत असतात किंवा पेरल्या जातात.speling bee पासुन ते विद्यापीठांतल्या भारतिय पी.एच्.डींची संख्या ह्या सगळ्यांचा 'खोलवर'अभ्यास अमेरिकतली वृत्तपत्रे करत असतात.मग 'आमची पोरे मागे पडली,भारतिय/चिन्यांची पुढे गेली' अशी बातमी वाचली की आपल्यालाही बरे वाटते.
भेंडी
P = NP

चिनि मुलांच्या आपण मागे आहोत....

ही आकडेवारी कितीही सुखावणारी असली तरी जो पर्यंत आपल्या भारतात संपूर्ण साक्षरता होत नाही तो पर्यंत या आकडेवारीला काही अर्थ नाही. शिवाय जेव्हा तुम्ही परदेशात राहाणार्‍या भारतियांची मुले आणि तेथील सर्वसामान्य नागरिकांची मुले अशी तुलना करता तेव्हा मुळात एक ग्रुप(भारतिय) कंट्रोल्ड आहे. त्यापेक्षा उच्चशिक्षित पालक आणि त्यांच्या पाल्याचे अभ्यासातिल यश असे मोजमाप केले तर कुठलाही वंश असला तरी फारसा फरक पडत नाही.

कौटुंबीक स्थैर्य, आई-बापांचा त्याग या गोष्टी तर आहेतच शिवाय जाल तिथे घाम गाळायची आपली वृत्ती. परत परदेशात जी पहीली पीढी जाते तिला अतोनात कष्ट उपसावे लागतात, तरी ग्रीन कार्ड, घर होइलच याची शाश्वती नसते. मुलं हे सर्व पहात असतात आणि त्यांच्यावर कष्टाळूपणाचे संस्कार होत असतात ही काही कारणं असावीतसं वाटतं.

स्पेलींग बी वगैरे मधे भारतीय मुलं पुढे असतात हे खरय.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
हम नहीं वह जो करें ख़ून का दावा तुझपर
बल्कि पूछेगा ख़ुदा भी तो मुकर जायेंगे

याचे बरेचसे श्रेय आपल्या पारंपरिक पाठांतरप्रधान अभ्यासपद्धतीला असावे.

आपल्याकडे मार्क मिळवणारे ढिगाने असतात पण मूलभूत संशोधन करणारे, नवीन तंत्रज्ञान विकसित करणारे क्वचितच निघतात.

नितिन थत्ते
(शु सुधारक संपादकांना सूचना : माझ्या लेखनात शुद्धलेखनाच्या चुका आढळल्यास ते दुरुस्त केले जावे. माझी हरकत नाही. मात्र ते दुरुस्त केल्या जाऊ नये)

एकतर सगळीकडे हुषार मुले असतात. त्यांना कशाप्रकारचे वातावरण मिळते त्यानुसार त्यांची बुद्धिमत्ता आकार घेते. भारतीय आणि चिनी मुले सरस ठरण्याचे एक कारण त्यांना/त्यांच्या आईबापांना मायदेशात ज्या प्रकारच्या स्पर्धेला तोंड द्यावे लागते त्यातून निर्माण झालेली असुरक्षितता हे असू शकेल.
ही मुले भारतात आणि चीनमध्ये असती तर कुठे असती? एवढी चमकली असती का? हेही प्रश्न विचारात घेण्याजोगे आहेत. तौलनिक डाटा नसल्याने त्याचे महत्त्व हे मर्यादित राहते.

स्वतंत्र विचार करणे, आपले निर्णय स्वतः घेणे आणि त्याची जबाबदारी निभावणे, एक उत्तम व्यक्ती म्हणून मोठे होणे ह्या व्यक्तिमत्त्वाशी निगडित असलेल्या अनेक बाबी पुढच्या आयुष्यात उपयोगी पडत असतात किंबहुना त्या तुमची वाटचाल ठरवतात, मार्कांपेक्षा सुद्धा!
त्या आघाडीवर आपण कोठे आहोत? ह्याचाही विचार व्हावा असे वाटते.

हेच पहा ना आता हा सर्वे केला गेला, त्याचे विश्लेषण होईल, त्यातल्या मूलभूत गोष्टींवर विचार होईल की ही तफावत का आहे? त्यावर काय करता येईल? आणि काही वर्षातच हे सुधारण्यासाठी प्रयत्न झालेले दिसतील व कदाचित ही गॅप कमी/नाहीशी झालेली दिसेल! हा जो प्रश्नांचा मूलगामी विचार करण्याची पद्धत आहे ती आपण हरवून बसलो आहोत का? इतक्या प्रचंड लोकसंख्येचा देश असूनही आपण म्हणावी तशी कर्तबगार लोकांची फौज का उभारू शकत नाही? चिनी लोकांनी त्यांची भाषा टिकवलीच आणि शिवाय इंग्रजीही आत्मसात केली. तसे आपण कितपत करु शकू? असे अनेक प्रश्न येत रहातात.

तुम्हाला हतोत्साहित करण्याचा हेतू नाही परंतु डोळे उघडे ठेवून ह्याकडे बघायला हवे इतकेच!

चतुरंग

भारतावर त्यांनी अडीचशे वषेर् राज्य केले.

तुम्ही हे वाक्य जरा बदलु शकता का???

---नि३.