आज अचानक कातरवेळी,
मनी दाटती काजळरेषा
वाट चालुनि थकली पाऊले
चल साजणा अपुल्या देशा
गर्भरेशमी यौवन सरले,
शैशव आता स्वप्नचि उरले
आठवणींचा खेळ चालला
संध्याछाया झाकोळती दिशा
सखेसोबती वाट पाहती
समांतर वाटा जरी चालती
मधुर क्षणांची बकुलपुष्पे
अजुनि जागविती मनी आशा
पैलतीरी नेत्र लागले
स्वप्नांचे आभासही नुरले
नको येथले भास मखमली
अन परतीची फसवी भाषा.
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2014
प्रतिक्रिया
6
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
!!!
:( नकोसे वाटणारे भविष्य. :(
कविता छान.
बिपिन कार्यकर्ते
भाव खास.. कविता ठिक
भाव खास उतरले असले तरी कविता म्हणून ठिक वाटली.
तुमचे गद्य यापेक्षा अधिक आवडले
ऋषिकेश
------------------
छान कविता
छान कविता
खरंच इतकी निराशा?
इतक्या तरुण वयातच निरवा-निरव? छे, छे! फार विषण्ण वाटलं. खरंच इतकी निराशा?
------------------------
सुधीर काळे
Parkinson's Laws
1. Work expands to occupy time available.
2. Bureaucrats add subordinates, not rivals.
3. In meetings, time spent on a point is inversely proportional to its importance!
हम्म!
हम्म! भविष्य हेच आहे आपले..
- प्राजक्ता
https://www.praaju.com/
आवडली.
चांगली रचना.
भा. रा. तांब्यांचं "मधु मागसी माझ्या सख्या परी" आठवलं.
क्रान्ति
अग्निसखा