झुरळे, पाली आम्हां सोयरी..

ईsssss नाना! यक्क! यक्कक्क!! :&

कोणते बाबाजी? जालंदरबाबा की काय? :D

माधव गाडगीळ झिंदाबाद. या पालींना मारू नका. दोस्ती करा त्यांच्याशी. पाल मारा पाल मारा असं काम सांगणार्‍यांना सांगायला एक कारण झालं... _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

पालींशी मी दोस्ती करण्यापेक्षा त्या माधव गाडगीळांकडे सुपूर्द केल्या तर? महाराष्ट्रातील पाली व कन्नडदेशीय पाली ह्यांचा तौलनिक अभ्यास वगैरे करता येईल ना त्यांना? :P :D

ली घराणे म्हटले की लै भय वाटत ब्बा! --अवलिया ============ यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.

माझ्या घरातली पाल??? ती पळाली एकदाची....!!!! सारखी चुकचुक करायची!!! स्ट्रॅटेजी वगैरे काही विशेष नाही हो... तिच्याकडे लक्षच द्यायचं नाही.. जाते मग कंटाळून!!!!! मस्त कलंदर.. नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!

बिपिनदा "आव ली" पण भारी वाट्तंय.. पण लेख वाचुन बरेच काहे आठवले त्यातले काही... १) एका सर्पमित्राने पालींचे बिनविषारित्व पटवण्यासाठी केलेला प्रयोग आठवतो.. आपल्या घरी आलेल्या दोन मित्राना मस्त चहा पाजला... नंतर दोन महिन्यानी परत भेटल्यावर त्याना चहाची पाककृती सांगितली.. ईतर नेहमी सारखीच पण त्यात अ‍ॅडीशनल फक्त पाल उकळवली.... ते दोन्ही मित्र दोन महिन्यानंतर त्या चहाच्या कल्पनेने तिथेच ओकले... २) आमच्या सरांनी सांगितलेला एक किस्सा... उन्हाळ्याचे दिवस ...तो उन्हाळा जळ्गावचा....घरी होते ते... जरा शर्टचे दोन बटनं उघडुन कालर मागे केली आणि घरातच एका दारातुन दुसर्‍या दारात जायला लागले.. दारावरच दबा धरुन बसली होती पाल..तिने मस्तपैकी डाव साधला आणि सरळ सरांच्या सदर्‍यात सुर मारली..नेमकी शर्टची ईन केलेली होती...मस्त वळ्वळ गार मउ स्पर्ष..ई ईईई...ई ३) गेल्या वर्षीचा माझा स्वानुभव... मी एस. आय. जॉईंट ला गॅप गेल्यामुळे ट्रॅक्शन वर होतो...बेड्रेस्ट..नुकतेच ट्रॅक्शन काढुन मी बसलो होतो... माझा पलंग भिंतीला खेटुन आहे आणि त्यावर ट्युब त्यामुळे... मी तक्क्याला टेकुन आधाराने कसातरी बसलो होतो.. पप्पा बाजुलाच होते..ते थोडेसे हसले...मी कारण विचारले तर काही नाही म्हणुन त्यानी विषय बदलला.. पण समोरच काकु बसली होती..ती थोडीशी किंचाळलीच पाssss...ल त्या सेकंदाला मी माझे दुखणे विसरुन जवळ्पास २ फूट पुढे सरकलो एकदम झट्क्यात...आणि मीपण किंचाळलो..सिंहाचा सामना करेल एकवेळ पण पाल ईई...ई... ईतर वेळेला दुखण्यामुळे हसुही न शकणारा मी....त्या ट्रॅक्शन चे वजन फक्त वर घेउन ठेवले होते.. ते पण खाली सरकुन झट्का बसायचा तो बसलाच.. पण त्यावेळी टप्कण पडुन पाल निघुन गेलेली होती..आणि ती जाताना काकुला दिसली होती.. पण पप्पा का हसले कारण त्यानी ती पाल पड्ताना पाहीली होती... लोल.. ४) हे मात्र गम्भीर.. पप्पा असेच ईंडस्ट्रीयल विजीट साठी एका गुट्ख्याच्या कारखान्यात गेले होते... तिथे सगळी प्रोसेस पाहीली..पण तरीही तो गुट्खा आणि पुडीतला गुटखा यात साम्य वाटत नव्हत..मग त्यानी कारण विचारले..तर तेथील कामगारानी दिलेल्या माहीती नुसार सर्व प्रोसेस झाल्यावर एक ट्युब येते पण त्यातील घटक कोणालाच माहीत नसतो..ती त्या मसाला सुपारीला चोळुन त्या गुट्ख्याला अंतिम स्वरूप येते.. त्या ट्युब मधील घट्का संदर्भात तेथील एका अधिकार्‍यास खोदुन विचारले असता समोर आलेली माहीती.. त्यात पालीच्या पेस्ट्चा वापर केलेला असतो म्हणुन ती गुप्त टेवतात व शेवटी पॅकींग च्या आधी फक्त चोळ्तात.. हा प्रसंग आठवण्याचे कारण ईथे कोणीतरी उल्लेख केलेला आहे की पालीचा उपयोग नशीले पदार्थ निर्मितीत होतो तो असाही असेल...

http://beta.esakal.com/2009/06/29224833/editorial-giant-lizard-yashwa.html लेखक माधव गाडगीळ (लेखक ज्येष्ठ शास्त्रज्ञ आहेत.) पालींमुळे अन्नात विषबाधा होते अशा अनेक चुकीच्या कल्पना लोकांच्या डोक्‍यात घट्ट बसलेल्या आहेत. म्हणून घरात नव्याने कामाला येणाऱ्या सगळ्यांना पटवून द्यायला लागते, की असे काही नाही. त्यांना सगळीकडे, विशेषतः स्वैपाकघरात, जेवणघरात बिनधास्त फिरू द्या. त्या मुंग्या-झुरळांना छान काबूत ठेवतील. याची फलश्रुती म्हणजे माझ्या घरात जन्मभर काहीही विषप्रयोग न करता कीटकसृष्टी मर्यादा सांभाळून आहे. वर मी पालींची मृगया खुषीत पाहत आलो आहे. विशेषतः पावसाळ्यात पंखाची वाळवी, मुंग्यांचे लोंढे आले, की पालींची धावाधाव पाहायला जी मजा असते ती माहीत नसणाऱ्याला म्हणावेसे वाटते ः "हाय कंबख्त! तूने पीही नहीं!' _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

कायतरीच हां पिंडाकाका तुमचा! :D

आँ?? :O

हे ऐकले होते मीदेखील.

सहमत. एकदा आम्ही गच्चीत गप्पा मारत होतो. पाल दिसली. मित्राकडून लेसर(?)ची कीचेन घेउन त्याचा लाल ठिपका एका भिंतीवरच्या पालीला दाखवून तिला त्यामागे इकडे तिकडे फिरवायला लावले होते. गप्पा मारण्यात ठिपका हलवायचा राहिला आणि पाल तिथपर्यंत पोचली तरी तिला काही केल्या तो खाता किंवा पकडता येत नव्हता आणि काय होत आहे ते तिला कळतही नव्हते. खूप मजा आली :D

पण विडंबन पाडायला काय जातंय! ;)

काही लोकं पालीपासून काहीतरी नशीले पदार्थ तयार करतात असं ऐकलय.

माझ्या एका मित्रानेच मला पाल सिग्रेटमधे घालण्याबद्दल सांगितलं आहे; म्हणजे त्याने पाल ओढल्याचं सांगितलं आहे. सध्या माझ्या घरातल्या/घराबाहेरच्या पालीने चुकचुकणं बंद केलंय म्हणून मला ती फार आवडते.