"पश्या रात्री माझ्याकडे झोपायला येतोस का आज?" नंदु अगदी अजीजीने विचारत होता मला.
"साल्या कोणी ऐकले तर काय म्हणेल ? खी खी खी" मी तेव्हड्यात नंद्याची खेचुन घेतली.
"आय एम सिरीयस यार. आई बाबा बालाजीला गेल्यापासुन ३ दिवस मी काढले कसे तरी पण एक तर नविन घर आणी त्यातुन आज अमावस्या...."
"बर बर चल दस्ती बंद कर आता, १०.०० पर्यंत येतो मी बाटली घेउन" मी नंद्याला डोळा मारत म्हणालो.
साधारण १०.३० च्या सुमारास मी नंद्याच्या घरी पोचलो.
"का रे येव्हडा उशीर झाला ?"
"यार नंद्या, तुमच्या सोसायटीच्या कॉर्नरला कोणीतरी माणुस अचानक रस्त्यातच मरुन पडलाय रे, भवतेक त्याला जोरदार हार्ट अॅटॅक आलेला दिसतोय. मी जवळ जाउन बघितले, एकदम पांढरा पडला होता भितीने आणी डोळे सुद्धा काहितरी भयानक, अमानवी बघितल्यासाखे विस्फारलेले होते रे." मी बाटली बाहेर काढत काढत नंद्याला पुर्ण हकिगत सांगीतली.
इकडे ऐकता ऐकता आमच्या नंद्याही पांढरा पडत चालला होता. "ए गप बाबा, मरु दे त्या मरणार्याला. त्या टिपॉय खाली ग्लास, पाणी, बर्फ सगळे आणुन ठेवलय बघ."
मग तो विषय दुर करुन आमची मैफल मस्त रंगली, ४/४ पेग मस्तपैकी मारुन आम्ही जेवणावर ताव मारुन टि व्ही चा आनंद लुटत बसलो.
"नंद्या चल बे १२.०० वाजायला आले झोपु आता" मी जांभई देत म्हणालो.
थोडी का कु करत शेवटी नंद्या एकदाचा झोपायला तयार झाला. वरच्या बेडरुम मधल्या डबलबेड वर आम्ही मस्तपैकी ताणुन दिली. एकतर अपरीचीत जागा असल्याने माल तशी पटकन झोपही लागेना पण ४ पेग आणी दाबुन झालेल्या जेवणामुळे डोळे मात्र चांगलेच जडावले होते.
काही वेळाने मी अर्धवट झोपेत आहे का जागा आहे ह्या संभ्रमीत अवस्थेत असतानाच मला बाजुला काही हालचाल जाणवली. च्यायला हा नंद्या लोळतो का काय ? मी मान वळवुन नंद्याकडे पाहायचा प्रयत्न केला, त्याच वेळी खोलीतला अंधार एकदम दाटुन आल्यासारखा झाला, अजुनच गडद झाला. कसल्याशा तिव्र सुगंधाने ती खोली भरुन गेली, बर्फाळ वार्याचे झोत अंगावर शहारे आणु लागले.
अत्यंत कष्टाने मी मान वळवुन नंदु कडे बघितले आणी अक्षरश: उडालोच.... माझ्यापासुन दोन हातावर नंदु शांत झोपला होता पण त्याचे मुंडकेच गायब होते. माझा माझ्या डोळ्यावर विश्वासच बसेना.
"घाबरला नाहीसना भावा?" अचानक उजव्या बाजुनी आवाज आला. बघतो तर नंद्याचे नुसते मुंडकेच हवेत तरंगत माझ्याशी बडबड करत होते.
"असे काय करतोयस ? घाबरलायस का तु? पाणी हवे का तुला? का दातखीळी बसलीये ?" नंद्याचे मुंडके आता खिदळत हसायला लागले.
"पश्या भावा तुझ्या हिंमतीची मात्र दिली पाहिजे हान ! भले भले फटकन प्राण सोडतात रे हे असले दृश्य बघुन. काहितर ठार वेडे होतात, तु मात्र त्या मानाने चांगलाच टिकलास की. तुला भिती नाही वाटते ?"
"भिती कसली रे नंद्या? उलट जो हुकुमी खेळ आपण कायम दाखवुन 'सावज' मिळवतो आज तोच खेळ कोणीतरी कल्पनेतही बसणार नाही असा दुसरा इतक्या सहजपणे दाखवतोय, हे बघुन असुया मात्र निश्चीतच वाटत आहे ! मी माझे मुंडके काढुन शेजारच्या टेबलावर ठेवता ठेवता म्हणालो.
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
आभास
आभास, प्रतिबिंबं, प्रतिमा... दृष्टीभ्रम!!!
बाकी मागचं काही तरी अपूर्ण आहे का हो? त्याचं भूत - बित होत नाही का?
हा हा ....
तुला पण बिपिन भयकर्ते ची लागण झाली का?? छान कथा...
ओय? क्रमशः
ओय? क्रमशः हरवलं का तुझी उतरली नाही त्यामुळे अर्धवट गोष्ट तशीच प्रकाशित केलीस?
आणि त्या आधीच्या गोष्टीचं काय झालं?? का ती विसरूनच गेलास?? तात्या, असल्या गोष्टी अर्धवट टाकून नवीन गोष्टी लिहीणार्यांना एक सज्जड दम द्या हो.
अदिती
तात्या,
In reply to ओय? क्रमशः by ३_१४ विक्षिप्त अदिती
तात्या, असल्या गोष्टी अर्धवट टाकून नवीन गोष्टी लिहीणार्यांना एक सज्जड दम द्या हो
हाहाहाहाहाहाहाहाहा... अदिती, काम नाहीये का? विनोद सुचू लागलेत ते...
हा हा हा
हा हा हा मस्त रे.... च्यामारी धरुन फटाक !
--अवलिया
============
यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.
च्यायला
च्यायला ईतक्यालवकर संपली क्रमशः कुठेय... जरा चार पाच भाग पाडायचे...
बाकी जुन्या कथेचे काय??? ती कधी पुर्ण करणार
निखिल
================================
रात्री अडीच वाजता जाग आल्यावरसुद्धा तुम्ही खरडवही चेक करूनच झोपता?? तर तुम्हाला नक्कीच मिपाज्वर झाला आहे!!!!!
डोकं बाजूला ठेवून
डोकं बाजूला ठेवून वाचायचा का हो हा लेख? ;)
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
+१
In reply to डोकं बाजूला ठेवून by नंदन
हा हा हा!
कुठल्या कथेवरुन प्रेरणा घेतलीस का रे? :-)
असेच
In reply to डोकं बाजूला ठेवून by नंदन
डोकं बाजूला ठेवून वाचायचा का हो हा लेख?
:) नंदनसारखेच..
स्वाती
मस्तच. नंद्
मस्तच.
नंदू
In reply to मस्तच. नंद् by सखाराम_गटणे™
तो मी नव्हेच
नंदू
जबर्या
दस्त
मस्त
मस्त !
छोटीशीच पण परिणामकारक !
आवडली :-)
सस्नेह
विशाल
*************************************************************
आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"
हा कोण?
In reply to मस्त by विशाल कुलकर्णी
हा कोण? पशा किं नंद्या ....

किं परा .....? ;-)
सस्नेह
विशाल
*************************************************************
आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"
छान
छान छान.
-----------------------------------
आणि हो, सांगायच राहूनच गेलं, या विधानसभेच्या ईलेक्शनदरम्यान मी नविन कार घेणार आहे.
- पाषाणभेद उर्फ दगडफोडीची सजा मिळालेला दगडफोड्या
हा कीतव्या पेग नंतरचा लेख?
राजे, तुम्हाला भुते भारी आवडतात बॉ !
अशी पिणारी भुते कुठे असतात, मला तर नंद्याच्या जागी राजेच दिसतात, जरा जास्त झाली की भुत येते
(ह. घ्या)
वा मस्त
वा मस्त रे.......डोके काढुन हसत बसलोय
पास हा शब्द जर इंग्रजी असेल तर नापास हा शब्द कोणत्या भाषेतला आहे
पर्या
पर्या लेका पण तू जाताना माझा पाय घेऊन गेलास तो तर परत दे. तुझा पाय फारच लहान आहे रे पुरत नाही मला. मला माझा पाय परत दे. आणि त्या नंद्याकडूनही माझ्या उजव्या हाताचे लांब वाढलेले बोट पण परत घ्यायचे आहे. ते नसल्याने ण लिहायची अंमळ गैरसोय होत आहे बघ. :)
अवांतर: आयडीया लै भारी. आणि कथाही.
पुण्याचे पेशवे
एरवी सगळे कागद सारखेच. फक्त कागदाचे सर्टीफिकेट झाले की त्याला अहंकार चिकटतो.
Since 1984
मस्त
मस्त लघु कथ आहे.
हा शेवट आवडला.
शेवट अनपेक्षित असल्याने भारी झाली आहे कथा.
हे वाक्य मोट्ठे झाले आहे. त्या ऐवजी छोट्या छोट्या वाक्यांनी उत्सुकता अजून थोडी ताणली असती तरी चालली असती.
खरंतर पुर्ण मोठ्या कथेचा प्लॉट आहे यात.
एकुणच कथा आवडली, आणिक येवू द्या!
आपला
गुंडोपंत
किती
=))
=))
किती विनोदी कथा आहे यार... लै भारी आवडली बॉ !
;)
***
राज दरबार.....
मस्त.. अनपे
मस्त..
अनपेक्षीत शेवट..
सू हा स...
ह्म्म..
पर्या, लेका तरी तुला सांगत होतो, मी शिकवलेली ही डोकं काढायची कला उठसुठ सगळ्यांना शिकवू नकोस म्हणुन...पण ४ पेग झाले की तुला भान कुठलं रहायला...
आता निदान ते उलटे पाय तरी लपवत जा...
अवांतरः काय बे, अचानक हा काय झटका आला तुला?
अवलिया नंतर परा....
रहस्य कथांचे पेव फुटलय का इथे? पण भारी कथा. चालु द्या! पण वेळ काढुन जुनी अपुर्ण कथा पण पुर्ण करा!
---
Grant me the serenity to accept the things I cannot change, the courage to change the things I can, and the wisdom to know the difference. --Reinhold Niebuhr
बिनडोक कथा
पर्या 'बिनडोक' असली तरी मस्तय कथा. तुझी ही गंमतीदार-भय(?) कथा आवडली. कथेच्या शेवटच्या वाक्यात रहस्य पेरण्याची क्लृप्ती लाजबाब.
बाय द वे. हिंदीत लघुकथा नावाचा प्रकार आहे. तशा लघुभयकथा हा प्रकार मराठीत रूजायला काही हरकत नाही, असं सध्या मिपावरच्या लघुभयकथा वाचून वाटतेय. रत्नाकर मतकरींच्या पानी-दोन पानी अशा कथा आहेत. पण बाकी कुणी प्रयत्न नाही केले.
(भोचक)
तुम्ही पत्रकार आहात? कोणत्या पक्षाचे?
ही आहे आमची वृत्ती
बिनडोक कथा
पर्या 'बिनडोक' असली तरी मस्तय कथा. तुझी ही गंमतीदार-भय(?) कथा आवडली. कथेच्या शेवटच्या वाक्यात रहस्य पेरण्याची क्लृप्ती लाजबाब.
बाय द वे. हिंदीत लघुकथा नावाचा प्रकार आहे. तशा लघुभयकथा हा प्रकार मराठीत रूजायला काही हरकत नाही, असं सध्या मिपावरच्या लघुभयकथा वाचून वाटतेय. रत्नाकर मतकरींच्या पानी-दोन पानी अशा कथा आहेत. पण बाकी कुणी प्रयत्न नाही केले.
(भोचक)
तुम्ही पत्रकार आहात? कोणत्या पक्षाचे?
ही आहे आमची वृत्ती
मस्त रे परा
शेवट अनपेक्षित..
डोक आहे हे सिद्ध केलस
मस्तच आणि रंगतदार भयकथा....
आवडली. अजुन येवुदे पर्याभाऊ.
वेताळ
मस्त!
मस्त!
वा
भावा मस्तच रे.
काय झालं
काय झालं राजकुमार साहेब ? आज अचानक राज कपूर कसे काय झालात ?
-(मणोजकुमार) टारझन
का रे बाबा
का रे बाबा असं करायला लागलाहेस?
राजकुमारपणा सोडून राजकुमारगिरी झाली ही!;)
रेवती
काय
भुताटकी चाललीय रे परा? वाचूनच हार्ट अॅटॅक यायचं काम झालंय हे तर! बरं झालं रात्री नाही वाचली! ;)
थोडक्यात पण मस्त लिहिलीस! शेवट खरंच अगदी अनपेक्षित!
क्रान्ति![]()
राम राम राम राम!
अग्निसखा
रूह की शायरी
हम्म...
प्रतिक्रिया द्यायला माझे मुंडके शोधत आहे.!!!
हा मिळाले.

मस्त रे परा. :)
परा... मस्त!
परा...
मस्त!
कमालीचा अनपेक्षित ...