च्यायला,
आधी मस्त काहीतरी गुलाबी प्रेमळकथा म्हणुन वाचत गेलो....
नेमकं शेवटाला कळ्ळं बिपिनदा अजुन विहिरीतून बाहेरच नाही आलेला.... :)
काय राव...खडे खडे हतौडा मार दिया ना शेखसाब तुमने :)
होना आयला.. चांगल्या बहरवता येईल अशा कथेची भयकथा करून घाबरवले बुवा तुम्ही. हे म्हणजे अरेबियन नाईटस् सारखे झाले. :(
आम्ही अंमळ मनोरंजन होईल म्हणून चवीने वाचत होतो. असो.
कथा आवडली.
पुण्याचे पेशवे
एरवी सगळे कागद सारखेच. फक्त कागदाला अहंकार चिकटला की त्याचे सर्टीफिकेट होते.
Since 1984
होना आयला.. चांगल्या बहरवता येईल अशा कथेची भयकथा करून घाबरवले बुवा तुम्ही. हे म्हणजे अरेबियन नाईटस् सारखे झाले.
आम्ही अंमळ मनोरंजन होईल म्हणून चवीने वाचत होतो. <<
हेच म्हणतो. आम्ही प्रेमकथा/ फजितीकथा म्हणून वाच होतो.. तेवढ्यात हात लांब झाला..
कथा मात्र झक्कास...
शेवट अपेक्षितच होता.
आबासाहेब मित्राची बाईक घेऊन जातो..... हायवेवरील रहदारी... वगैरे सूचक वाक्यातून आबासाहेबाचे काही बरेवाईट करण्याचा लेखकाचा विचार आहे की काय अशी शंका येत होती. गावी पोहोचल्यावर वाड्यावर एकट्या सुमीचे असणे ....म्हादबाचे गायब होणे... इत्यादी प्रसंगातून (सूमीचा) शेवट जास्तच सूचित होतो. आता प्रश्न होता दोघेही भूत योनीत गेलेत की काय? (तसे झाले असते तर जास्त मजा आली असती. कथेचे नांव बदलले असते ....'अमरप्रेम') पण तसे न होता शेवट अपेक्षिल्याप्रमाणेच झाला. असो.
सॉरी, बिपिनदा, मजा नाही आली .
आमची भांडणं समजुतीने मिटतात. मी माझी चूक कबूल करतो आणि बायको मला समजून घेते..... हे महत्त्वाचे.
मलापण आला शेवटाचा अंदाज.
धक्का देण्यातच गोष्ट संपवून काय टाकलीत? अजून थोडी उत्कंठा वाढवणं, सुमीची घालमेल, तिची 'इच्छा', तिच्या 'राहण्याचं' कारण... हे सगळं करायला वाव होता खूप. पूर्वार्ध सुरेख, तपशिलवार. पण उत्तरार्ध कंटाळून घाईत गुंडाळल्यासारखा झालाय. नॉट फेअर.
प्रतिक्रिया
जब्रा!!!
होना आयला..
हेच की..
खत्रु...
छान...
असेच म्हणतो.
भयकथा
आवडली..
मस्त....
मस्त कथा
छान कथा
जबरदस्त!
छानच
अपेक्षित..
मलापण आला
मस्त
मस्त कथा आवडली
कथा मस्तच आवडली.. साला
गावाकडचा बाज मस्त सांभाळाय
शेवट खासच !! एकूण शैली