Skip to main content

शब्दसंभ्रम...

लेखक हृषीकेश पतकी यांनी शुक्रवार, 11/09/2009 14:29 या दिवशी प्रकाशित केले.

घसा जरा जास्तच ओला झाला की....

फुटपाथ वरच्या रस्त्याने, अगदी सावकाश चालत यावे |
खिडकीचे दार उघडून ,कुलूप हळूच ढकलून द्यावे ||

आपलाच पाय आत ठेवावा, पाटीवरचे दार पाहात |
समजेल की आपल्याच घरात, तुम्ही वाट चुकला आहात ||

कळेल जेव्हा मनावरचा ताबा ,इतका सुटला आहे |
आरशात पाहून म्हणाल ,हा अनोळखी माणूस कुठला आहे?

ओल्या गोष्टी उशीराच वाळतात ,त्यात तुमची चूक नाही |
पण अशा वेळी मात्र ,झोपेसारखं दुसरं सुख नाही ||

म्हणून उशीवर चादर टाकून ,गादीची छान सोय करावी |
पायांवरती पडून जरा ,पाठ लांबवर पसरावी ||

स्वप्नात डोळे करता करता ,विचारांची उघडझाप होते |
रात्रीच्या आठवणीतच ,आख्खी बाटली निघून जाते ||

काट्यांमधून घड्याळ फिरताना ,मंतरलेला काळ सरेल |
घश्यामधला रंग जाऊन ,डोळ्यात फक्त ओल उरेल ||

आता फक्त काही ग्लास काढायचे ,तोवर पुढचा तास येतोच आहे |
कोंबडा उगवला एकदाचा ,सूर्य बांग देतोच आहे ||

काव्यरस
लेखनविषय:

वाचने 2120
प्रतिक्रिया 10

प्रतिक्रिया

काट्यांमधून घड्याळ फिरताना ,मंतरलेला काळ सरेल |
घश्यामधला रंग जाऊन ,डोळ्यात फक्त ओल उरेल ||

सॉलिट्ट्ट्ट... :)

मदनबाण.....

पाकडे + चीनी = भाई-भाई.


हृष्या, लेका हे धंदे कधीपासून रे?

कविता भन्नाटच. तुझ्या आधीच्या कविता एकदम गंभीर इ. इ. होत्या. ही एकदम जीवनाला स्पर्श वगैरे करून जाणारी ... ;) मस्तच.

बिपिन कार्यकर्ते


पिंप ओले करुन नाही, घशात बसूनच लिहीले आहे वाटते.
गुगली वाचनात पहिल्या पडला
_______________________
बोला पुंड्लीक वरदे हारी विठ्ठल, श्री ज्ञानदेव तुकाराम,
बोला पंढरीनाथ महाराजकी जय


कोंबडा उगवला एकदाचा ,सूर्य बांग देतोच आहे
=)) वा! मस्त!!

राघव


काट्यांमधून घड्याळ फिरताना ,मंतरलेला काळ सरेल |
घश्यामधला रंग जाऊन ,डोळ्यात फक्त ओल उरेल |

अरे वा ! काय भारी ओळी उतरल्या आहेत.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

हाहाहा..
आवडली कविता..
मस्त जमली आहे.
"पिताना मी कधी रिस्क घेत नाही" ची आठवण झाली.
- (सर्वव्यापी)प्राजु
https://praaju.blogspot.com/