शुष्क नभातुन टाहो कातर, खंडीत धरणी भेगा पाचर,
पिवळ्या सुकत्या गवतावरती, पुन्हा पाडं रे रिमझीमती सर..
मान झुकवुनी गुरे चालती, हलवीत हुंगित लाळ गाळती,
खपाटलेल्या पोटी त्यांच्या, पडेल कैसा दाणा कणभर?
भेगांमधुनी ऊसळे अंकुर, परि कोवळे का क्षणभंगुर,
आटली विहीर पान्हा तळ्भर, कसे पाजावे तान्हं वावर?
सुटता वारा भुरभुर माती, आसवांनी का भिजेल शेती?
घाम गाळण्या त्राण राहुदे, इतके तरि दे दान पसाभर..
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2817
प्रतिक्रिया
13
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
कविता खूप
कविता खूप सुरेख आहे.
सुटता वारा भुरभुर माती, आसवांनी का भिजेल शेती?
घाम गाळण्या त्राण राहुदे, इतके तरि दे दान पसाभर..
सुरेख!!
आटली विहीर पान्हा तळ्भर, कसे पाजावे तान्हे वावरं?
कल्पना खूप सुंदर!!
(कसे पाजावे तान्हे वावर.. मध्ये एक मात्रा जास्त होते आहे.)
(कातर, पाचर, सर.. यातल्या र वर अनुस्वाराची गरज नाही.)
- (सर्वव्यापी)प्राजु
https://praaju.blogspot.com/
प्राजुशी
In reply to कविता खूप by प्राजु
सहमत.
फक्त एकच गोष्ट - पहिल्या द्विपदीतील '..रिमझीम सर' काही या कवितेच्या बाकी वजनात न बसणारी आहे. शुष्क नभ, खंडीत धरणी, भेगा, आटलेली विहिर वगैरेमध्ये रिमझिम कुठली? रिमझिम आली काय, गेली काय कळणार नाही. तुमच्या या वर्णनात लागतो तो भिजपाऊस. तोच पाहिजे इथे. कसा ते मात्र मला सांगता येणार नाही. पण तुम्ही जरूर विचार करा. वजन टिकेल.
'कसे
In reply to कविता खूप by प्राजु
'कसे पाजावे तान्हे वावर' ऐवजी 'कसे भिजावे तान्हे वावर' चालू शकेल. अर्थाला फार धक्का लागत नाही. बाकी कविता उत्तम.
'कसे
In reply to कविता खूप by प्राजु
'कसे पाजावे तान्हे वावर' ऐवजी 'कसे भिजावे तान्हे वावर' चालू शकेल. अर्थाला फार धक्का लागत नाही. बाकी कविता उत्तम.
आवडली.
सुटता वारा भुरभुर माती, आसवांनी का भिजेल शेती?
घाम गाळण्या त्राण राहुदे, इतके तरि दे दान पसाभर..
सुरेख!
क्रान्ति![]()
दिव्यत्वाची जेथ प्रचीती | तेथे कर माझे जुळती
अग्निसखा
रूह की शायरी
सुरेख
सुरेख कविता.
सुटता वारा भुरभुर माती, आसवांनी का भिजेल शेती?
घाम गाळण्या त्राण राहुदे, इतके तरि दे दान पसाभर..
ह्या ओळी तर खासच.
आपणा
आपणा सर्वांचे आभार...
सुरेख
सुरेख कविता.
बिपिन कार्यकर्ते
आवडली कविता..
सुटता वारा भुरभुर माती, आसवांनी का भिजेल शेती?
घाम गाळण्या त्राण राहुदे, इतके तरि दे दान पसाभर..
सुरेख ओळी.
-दिलीप बिरुटे
मनपुर्वक
मनपुर्वक आभार..
सुटता वारा
सुटता वारा भुरभुर माती, आसवांनी का भिजेल शेती?
घाम गाळण्या त्राण राहुदे, इतके तरि दे दान पसाभर..
सुरेख...
ही ओळ वाचुन निळु भाऊंचा हा चेहरा नजरे समोर आला :--
https://www.marathimovieworld.com/preview/goshta-choti-dongraevadhi.php
https://www.marathimovieworld.com/moviestills/gosht-choti-dongara-evadh…
मदनबाण.....
चट्यागो चझीमा चवडतीआ चलिकामा चतीहो. :)
https://www.youtube.com/watch?v=z3z6limgwMo
निळुभांउस
In reply to सुटता वारा by मदनबाण
निळुभांउसाठी तो चित्रपट पहायचा मोह अनेकदा होतोय, पण....
क्लास!
अतिशय सुंदर! वेदना कशी लिहावी याचे सुंदर उदाहरण आहे तुमची कविता!
प्राजु-श्रावणदांशी सहमत.. पण त्या फार छोट्या जागा आहेत.. तुमच्या कवितेतून जे पोचावयास हवे, ते अगदी सहज पोचतंय! पु.ले.शु.
राघव
( आधीचे नाव - मुमुक्षु )
कुछ बात है की हस्ती मिटती नही हमारी..
सदियो रहा है दुश्मन दौर-ए-जमान हमारा!