मायकेल जॅक्सन गेला

व्यक्तिगत तो कसा का असेना पण त्याने जगाला भुरळ घातली हे खर. बाकी त्याचा आता वरती चित्रगुप्ता बरोबर हिशेब चालु असेलच...

एकुणच मायकलच्या निमित्ताने पाश्चात्य संगीत आणि नृत्याच्या नावाने तोंडसुख घेण्याच्या हा प्रयत्न अत्यंत निंदनिय आहे.

मायकल जॅक्सनला श्रद्धांजली. बिकादांचा प्रतिसाद आवडला. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

बिपिनचा प्रतिसाद उत्तम. खराटा (रंग माझा वेगळा)

व्यक्तिगत तो कसा का असेना पण त्याने जगाला भुरळ घातली हे खर. बाकी त्याचा आता वरती चित्रगुप्ता बरोबर हिशेब चालु असेलच... खरंच, त्याचा आता वरती चित्रगुप्ता बरोबर कुठला हिशेब चालु असेल बरं ? :?

मायकेल जॅक्सन गेला. वाईट झालं. कुठलीही व्यक्ति गेली की आनंद होण्याएवढा दगड अजुन तरी झालेलो नाही. जॅक्सनच्या गाण्यांचा नाद १८/१९ व्या वर्षी मलाही लागला होता. पण एक दिवस प्रभा अत्रे यांचा मारु बिहाग आणि किशोरी ताईंचा भूप्/बागेश्री एकला आणि सगळच बदललं, ती आवड २० एक वर्षानंतरही तशीच आहे. आजही george michael चे careless whisper मला आवडते. पण भारतीय अभिजात संगीताची मोहीनी आणि पात्रता ह्या सर्वांहून खूप मोठी आहे.वाईट ह्या गोष्टीचं वाटतं की अली अकबर खान गेल्याचं दु:ख आपल्या भारतीयांना झालेलं दिसलं नाही. george harrison (beatles) , yehudi menuhin ह्या सारख्यांना ह्यांचे महत्व कळ्ले, पण मूठ्भर भारतीय सन्गीत रसिक सोडून जास्त कोणालाही उस्तादजींची माहीती नाही.भारतीय media ने हीत्यांच्या जाण्याची अगदी छोटी बातमी दिली. मिसळपाव वर मी चालु केलेल्या दुव्यालाही मर्यादीत प्रतिसाद मिळाला, हे पाहुन दु:ख झाले. micahel jackson आवडणं वाईट निश्चित नाही. पण भारतीय अभिजात संगीत सर्वोत्तम असं अख्ख जग मान्य करीत असताना, आपल्याच देशात त्त्याला किंमत मिळत नाही हे बघुन वाईट वाटते. असो. मायकेल जॅक्सनला विनम्र आदरांजलि.

लहान मुलांशी लैंगीक चाळे करणारी व्यक्ती गेली म्हणून मला काहीच फरक पडला नाही. ना आनंद ना दू:ख...! पण त्या निमित्ताने त्यावर स्तुती सुमने उधळणार्‍यांची चाललेली धावपळ पाहून अंमळ मौज वाटली आणि कीवही आली...! असो... तात्याची प्रतिक्रिया मात्र आवडली. जे काही असेल ते रोख ठोक. साला पटो वा ना पटो पण खणखणीत मत. पाश्चात्य संगीतातले *ट समजत नसताना उगीचच चांदणी देखणी असले काहीतरी गुळमुळीत लिहून कुंपणावर बसण्यापेक्षा तात्याचा सडेतोड पवित्रा भावला! खरा डॉन

मायकेल जॅक्सन गेला का? बर बर ! बराच प्रसिद्ध होता. स्वगत : कधी सवडिने त्याचे एखादे गाणे पाहायला हवे. -- लिखाळ. या प्रतिसादासाठी एकदा जोरदार टाळ्या झाल्या पाहिजेत !!! - लिखाळ जोशी :)

लोकरंजन करणारी प्रतिभा आणि खाजगी आयुष्याचे धिंडवडे, असे कित्येक वल्लींच्या बाबतीत झालेले आपल्याला दिसते. नवटंकीवाले, तमासगीर वगैरे, कलाकारांच्या लैंगिक नैतिकतेबद्दल आपल्याला फार वाईट गोष्टी ऐकायला मिळतात. आणि कित्येकदा त्या कथांमध्ये तथ्यसुद्धा असते. त्यामुळे मायकेल जॅकसनचा विषय निघताना कोणी त्याच्या कला-सादरीकरणाकडे अधिक लक्ष देईल, तर कोणाच्या मनात त्याच्यावरील लैंगिक आरोपांविषयी घृणायुक्त आठवण येईल. हे अपेक्षित आहे. गाण्याबरोबर साग्रसंगीत बसवलेले (कोरिओग्राफी केलेले) नृत्य, निर्मितीच्या दृष्टीने झकपक चित्रीकरण, या सर्वांचा मिलाफ करून सादरीकरण करणारा असा मायकेल जॅकसन हा प्रथमच कलाकार होता. असे त्याच्याविषयीच्या रेडियोवरील मृत्युवृत्तांतामध्ये मी आज ऐकले. मायकेल जॅकसन याची गाणी मी फारशी ऐकलेली किंवा बघितलेली नाहीत. मागच्या वर्षीच "थ्रिलर" बघण्याचा योग आला. तेवढ्या झलकीवरून मला रेडियोवरील ही माहिती पटण्यासारखी वाटते. बाकी कमरेवर आणि जांघेसमोर हात ठेवायची नृत्यमुद्रा मायकेल जॅकसनची वैशिष्ट्यपूर्ण असली, तरी अशा प्रकारच्या नृत्यमुद्रा कित्येक लोकनृत्याच्या शैलींमध्ये (त्यांच्या प्रादेशिक वैशिष्ट्यासह) दिसतात. काही लोकनृत्यशैलींमध्ये नर्तकी आपले थान डोळ्यात भरावेत अशा पद्धतीने हलवतात. अशा काही शैली भारतातसुद्धा दिसतात. उत्तान आणि लैंगिक हावभाव असलेली नृत्ये तेवढ्यासाठी म्हणून हेय नव्हेत, असे मला वाटते. नृत्य आणि संगीत यांचा मिलाफ करणे यातून श्राव्य किंवा दृश्य कलास्वादाचे नुकसान होत नाही. नृत्त-गान-वाद्य मिळून नाट्य प्रस्तुत करण्याची पद्धत भरतमुनीच्या नाट्यशास्त्राच्या आधीपासून अभिजात आहे. यांच्यापैकी काही अभिजात नृत्य-गान-नाट्ये आपल्याला आजही प्रचलित दिसतात. लोककलांमध्येसुद्धा असा मिलाफ होतो. मायकेल जॅकसनने नृत्य-गान-कथा यांचे एकत्र सादरीकरण केले म्हणजे काही त्याने शुद्ध गाण्यात (किंवा शुद्ध नृत्यात) भेसळ मिळवली, असे म्हणणे इतिहासाच्या दृष्टीने ठीक नव्हे. संयुक्त सादरीकरणाचा कलाप्रकार जुना आहे. त्यासाठी त्याचा निकष लावावा. (उत्तम संगीत नाटक बसवायचे तर त्यातील नट बैठकीच्या गायकाइतका तयारीचा नसेल. पण सगळे नट मिळून नक्कल आणि गाणे किती सफाईने मिसळतात, दिग्दर्शन आणि निर्मिती किती सफाईने होते, त्यातून प्रेक्षकाचा कलात्मक अनुभव जन्माला येतो.) तोच प्रकार संगीत-चित्रफितींच्याबाबतीत. मायकेल जॅकसन या वादग्रस्त व्यक्तीने फार मोठ्या प्रमाणात लोकरंजन केले आणि कल्पक कलानिर्मिती केली. त्याच्या अचानक मृत्यूनंतर हे सर्व विचार मनात येत आहेत.

एका ओळीच्या धाग्याला चक्क ८० प्रतिक्रिया? आहात कुठे? :) अवांतरः - रेस्ट इन पीस माईक!!!

मला न येणारी कोणतीही गोष्ट करणारा माणूस माझ्यासाठी महान.. माझ्या गाण्यांची ध्वनीमुद्रिका ६५ दशलक्ष लोक विकत घेणार नाहीत..त्यामुळे मायकलला माझा सलाम !!!

मायकेल जॅक्सन च्या कलेला सलाम आणि त्याच्यातील कलाकाराला माझी आदरांजली. >>एका ओळीच्या धाग्याला चक्क ८० प्रतिक्रिया? माझी ८३ वी प्रतिक्रिया. वर बिकांनी म्हटल्याप्रमाणे "लव्ह हिम, हेट हिम बट यू कान्ट इग्नोर हिम"... हेच यावरून दिसून येते. अगदी तात्यांनाही त्याला इग्नोर करता आले नाही.

http://beta.esakal.com/2009/06/26235619/editorial-michael-jackson.html सकाळमधला हा लेख त्याची दुर्दैवी कहाणी सांगतो. अफाट लोकप्रियता लाभलेल्या मायकेल जॅक्सन नावाच्या कलाकाराला श्रद्धांजली.

मायकेल वर जे काही आरोप केले आहेत ते अमेरिकन न्यायालयाने फेटाळले आहेत.त्यामुळे इथे त्याला त्याबद्दल दोषी धरणे चुकीचे आहे.बिकाची व धंनजयाची संतुलित प्रतिक्रिया खुप आवडली. तो कसा नाचतो किंवा काय खाजवतो अशी टिका योग्य वाटत नाही. "लव्ह हिम, हेट हिम बट यू कान्ट इग्नोर हिम"... सत्यवचन खर तर त्याच्या जवळ वावरणार्‍या लोकांनी त्याला नोटा छापण्याचे मशीन करुन टाकले होते.त्याच्यावर आरोप करुन मुलांच्या पालकाना अल्पावधीत खुप प्रसिध्दी व पैसा मिळत असे.त्यासाठी त्याच्यावर कित्येक खोटे आरोप केले गेले.तो खरच इतका वाईट असता तर लोकानी व लहान मुलांनी त्याच्यावर इतके प्रेम केले नसते.यावरुन परवा आलेल्या एका बातमीचा इथे उल्लेख करावा वाटतो. भोपाळ चे जिल्हापरिषद मुख्याधिकारी असणार्‍या मराठी आए एस अधिकारी श्री पाटिल ह्याच्यावर त्याच्या सहकारी अधिकार्‍याने लैगिंक सतावणुकीचा आरोप केला आहे. हे पाटील पंढरपुरचे,गरीब शेतकरी कुंटूबातुन शिक्षण घेवुन आएएस झाले आहेत.त्यानी त्या सहकार्‍याचा शैक्षणीक पोषन आहार योजनेतील भ्रष्टाचार उघडकिस आणला म्हणुन त्याने ते आरोप केले आहेत. म्हणुन पाटील दोषी ठरतात का? त्यामुळे जे काही घडले त्याबद्दल व्यवस्थित माहिती न घेता आरोप करणे चुकीचे आहे. भारतिय कलाकाराशी तुलना करता त्याची लोकप्रियता सर्वा जगात खुपच जास्त आहे.आपल्या शास्त्रिय संगीतापेक्षा त्याचे संगीत जगात जास्त एकले वा बघितले जाते हे तुम्ही मान्य केलेच पाहिजे. म्हणुनच हा सामान्य लोकात प्रिय असणारा कलावंत महानच असला पाहिजे. त्याला विन्रम श्रध्दाजंली. वेताळ

मायकेल जॅक्सन हा एक शापित प्रतिभावंत होता. म्युझिक व्हिडियो हा प्रकार त्याने निर्माण केला आणि प्रचंड यशस्वी केला. गाणी लिहिणे, म्हणणे, संगीत, नाच हे करताना तो अगदी उस्ताद असे. मन लावून, अगदी परफेक्ट होईपर्यंत पुन्हा पुन्हा घोटून घेणे वगैरे बाबतीत तो कधीच कमी पडला नाही. त्याला लहानपणापासून पाश्चात्य संगीताची खूप जाण होती. त्याच्या बापाने अती महत्त्वाकांक्षेपायी पाचही पोरांना हाताशी धरुन संगीताचे कार्यक्रम करणारी टीम बनवली. त्या सर्वांमधे मायकेलच सगळ्यात उजवा होता. परंतु हा बाप अत्यंत महत्त्वाकांक्षी आणि खुनशी होता. त्याने सगळ्या भावंडांचा जबरदस्त छळ केला. शिस्तीच्या नावाखाली मारहाण, मुलांना घाबरवणे असले प्रकार रोजचे होते. पट्ट्याने फोडून काढणे वगैरे प्रकार त्याच्या बापाने एका मुलाखतीत जाहीरपणे मान्य केले आहेत. मायकेलचे बालपण शाळेत वा मित्रांबरोबर न जाता रेकॉर्डिंग स्टुडियोतच गेले. त्यामुळे मोठे झाल्यावर तो बालपण जगत होता. प्रचंड घर होते त्याच्या आवारात एक अम्युझमेंट पार्क बनवले होते. अर्थातच ह्या अत्याचारामुळे ह्या प्रतिभावान माणसाचे मानसिक संतुलन बिघडले होते. एका चुणचुणीत दिसणार्‍या काळ्या मुलाने आपला अवतार गेल्या २०-३० वर्षात इतका बीभत्स केला होता की त्याची टवाळी, चेष्टा रोजचीच होती. पुरुष का स्त्री, गोरा का काळा, नाक खरे का खोटे हे सांगता येणार नाही असा दिसत होता. त्यात लहानमुलांवर अत्याचार केल्याचे आरोप. सिद्ध झाले नसले तरी सगळे आरोप खोटेच होते असे छातीठोकपणे मी तरी म्हणणार नाही. इतका यशस्वी, श्रीमंत, प्रतिभावंत कलावंत असा स्वतःला नष्ट करताना बघणे हे मला तरी अत्यंत क्लेषकारक वाटले. ५० हे काही मरण्याचे वय नाही. पुन्हा असा कलावंत होणे नाही.