जुनेरल्या नात्यामध्ये
ऊब गोधडीची;
विरलेले धागे तरी
जर ओळखीची..
जुनेरल्या नात्यामध्ये
अबोल पाऊस;
भिजलेले मन तरी
डोळा ना टिप्पूस..
जुनेरल्या नात्यामध्ये
सल ही जुनीच;
गळाभेट नाही परी
सय नेहमीच..
जुनेरल्या नात्यामध्ये
शब्द हरवले..
जुनेरले नाते आता
मुके मुके झाले..
जुनेरले नाते सख्या
नशिबाचा खेळ..
पाय निघता निघेना
आली निरोपाची वेळ
....
आली निरोपाची वेळ.
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
3352
प्रतिक्रिया
14
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
सुंदर
सुंदर रचना.
सं - दी - प
धन्यवाद सर!
In reply to सुंदर by चांदणे संदीप
धन्यवाद सर!
सुंदर रचना
आवडली.
धन्यवाद.:)
In reply to सुंदर रचना by कर्नलतपस्वी
धन्यवाद.:)
ओह सुरेख
ओह " आली निरोपाची वेळ." अचानक गंभीर टर्न देणार्या या शेवटच्या ओळीसाठी
Thank you . :)
In reply to ओह सुरेख by माहितगार
Thank you . :)
वाह!! सुंदर कविता
सर्वप्रथम "जुनेरले" ह्या शब्दासाठी अभिनंदन. प्रथमच ऐकला. पण त्यातुन भावना पोचत आहेत.
शेवटचा ट्विस्ट आवडला. खरेच नाते जुनेरले होणे आजकाल नशिबाचा खेळच आहे.......
खूप खूप धन्यवाद.
In reply to वाह!! सुंदर कविता by राजेंद्र मेहेंदळे
खूप खूप धन्यवाद.
जुनेरले हा शब्द माझा नाही. मी फेसबुकवर कुठेतरी वाचला, आवडला आणि इथं वापरला.
प्राची ताईंच्या कवीता
नेहमीच काहीतरी वेगळं देऊन जातात.
प्रतीपदेची चंद्रकोर बघून सुचलेल्या काही ओळी अर्धवट राहील्या होत्या त्या आज पुर्ण झाल्यासारखे वाटले.
ती स्वतंत्र कविताघ्च आहे. आणि
In reply to प्राची ताईंच्या कवीता by कर्नलतपस्वी
ती स्वतंत्र कविताघ्च आहे. आणि सुंदर आहे
आली निरोपाची वेळ.>>
आली निरोपाची वेळ.>>
हे खोडून टाका प्लीज.
:)
In reply to आली निरोपाची वेळ.>> by भागो
:).
तसंही असतं कधीकधी.
वाह!
आशयपूर्ण कविता. अशीच काही जुनेरली नाती आठवली.
धन्यवाद!.
In reply to वाह! by किसन शिंदे
धन्यवाद!.