रहस्यकथा अप्रतिम आहे. हे कथा बीज इतके सशक्त असतांना कथा इतकी तोकडी कां हा प्रश्न आहे.
ही कथा आणखी विस्तारित होऊ शकली असती हे नक्की. तशी ती आणखी विस्तारित झाली तर तिच्यावर
एखादी दूरदर्शन मालिकाही होऊ शकेल. कृपया प्रयत्न करावा.
धन्यवाद अरुणजी,
मी ही तुमच्या मताशी वैयक्तीकरित्या पूर्णपणे सहमत आहे.
आधीच उल्लेख केल्याप्रमाणे ही कथा मी कॉलेज मधे शिकत असताना लिहिलेली होती. जवळपास १२ वर्षांपूर्वी. हीच कथा नव्याने लिहून अधिक फुलवता आली असती यात शंका नाही... पण ही कथा नव्याने लिहायची तर तेवढा वेळही द्यावा लागतो आणि माझी ही कथा वाचकांना द्यायला अगोदरच उशीर झालेला होता. त्यामुळे अधिक फेरबदल न करता आहे तशी टंकीत केली एवढेच... पुढे कधीतरी नक्की विस्तारीत करेन
धन्यवाद
सागर
अवांतरः मालिकेची कल्पना आवडली. निर्माता मिळाला तर अवश्य प्रयत्न करेन :)
कथा छोटी आहे तरी आवडली.
अमृत वगैरे मासिकांमध्ये अशा प्रकारच्या कथा येत असत त्याची आठवण झाली....
कथानायकावरती सुरुवातीचे संकट ( खून करणारा माणूस जवळ येणे) वगळता फारशी संकटे येत नाहीत .... त्यामुळे संघर्ष अधिक इन्ट्रेष्टिंग होत नाही..... ( कामगार दहा वाजता दरवाजा उघडतो,कळ आपोआप सापडते, डुप्लिकेट किल्ली असतेच आणि आपोआप लागते इ.इ.इ.)
कथानायकाला ती मूर्ती शोधणं का आवश्यक आहे? ( व्हॉट इज ऍट स्टेक?).....
१. कदाचित शाळा कॉलेजात घाबरट म्हणून त्याची थट्टा होते.... ( भीती एक उसके अंदरका काला बंदर हय)... स्वतःच्या आतल्या भीतीशी लढत ( उदा. याला क्लॉस्ट्रो फोबिया आहे... तरी अरुंद भुयारात जावे लागते... का? तर स्वतःला प्रूव्ह करायला...इ.इ. किंवा पाण्याची भीती असताना पोहावे लागते... पाण्यात बुडावे लागते वगैरे)
२. साहसानंतर मैत्रीण अधिक इम्प्रेस व्हायची शक्यता.... प्रेम मिळवायला हे सारे ....
आणखी आवश्यक मसाला चालून गेला असता.....
१. छान छोटीशी सुबक मैत्रीण... ( उगीचच बाँड कस्काय होणार तो?)
२. मूर्तीपाशी खून करणार्या व्हिलनची इतर माणसे येणे आणि त्यांना गुंगारा इ.इ. देणे ...
३. आवश्यक तितकी मारामारी आणि इतर साहस
४. मूर्ती मिळाल्यानंतरही ती ज्याला द्यायची म्हणून फोन केला जातो त्याने डब्बल क्रॉस करणे इ.इ...... विश्वासघात वगैरे वगैरे.
५. मावसबहिणीचे चुलताआजोबा निवृत्त पोलीस कमिशनर असणे
किंवा मावस आत्याचे चुलत मेव्हणे पुरातत्त्वखात्यात अधिकारी असणे , ..... ( "अरे हीच ती मूर्ती जी आम्ही गेली कित्येक वर्षे शोधत होतो ".. असे म्हणत त्यांनी शाबासकी देणे..)
६. आणि शेवटी मैत्रिणीने कौतुक भर्या नजरेने एक स्माईल देणे वगैरे
______________________________
पायाला घाण लागू नये म्हणून जपतोस, मनाला घाण लागू नये म्हणून जप हो श्याम....
ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/
भडकमकर मास्तर,
तुमच्या सर्व सूचनांबद्दल अगदी मनापासून धन्यवाद.
तुमच्या सर्व सूचनांची नोंद करुन ठेवली आहेच, कथा विस्तारित करेन तेव्हा तुमच्या सर्व सूचनांचा नक्की विचार करेन व त्याप्रमाणेच कथेचा विस्तार करेन. एवढ्या आपुलकीने तुम्ही या सर्व सूचना केल्यात याबद्दल खूप खूप धन्यवाद
एक छोटासा खुलासा करायची इच्छा आहे:
( कामगार दहा वाजता दरवाजा उघडतो,कळ आपोआप सापडते, डुप्लिकेट किल्ली असतेच आणि आपोआप लागते इ.इ.इ.)
मी जेव्हा नूमवित ११वी आणि १२वी शिकत होतो तेव्हा खरेच एक कामगार बरोबर सकाळी १० वाजता भुयाराचे कुलुप उघडायचा. :) शनिवारवाड्याच्या रचनेचा ही कथा लिहिताना बर्यापैकी अभ्यास केला होता. जसे सूर्य आणि चंद्र यांची चिन्हे खरोखर शनिवारवाड्याच्या मुख्य दरवाज्यावर आहेत :)
ही कथा लिहिली तेव्हा मी स्वतः किशोरवयीन होतो, त्यामुळे या कथेचं नायकत्व एका किशोराकडे येणं अपरिहार्य होतं ;)
अशा प्रकारच्या कथानकावर एखादा सुंदर चित्रपट तयार होऊ शकेन असे मलाही वाटते. पण आपले मराठी चित्रपट चाकोरीबाहेर क्वचितच जाताना दिसतात. असो...
पुन्ह एकदा मनापासून धन्यवाद,
- सागर
आणखी आवश्यक मसाला चालून गेला असता.....
खरे आहे. तुम्ही खाली दिलेला मसाला पाहुन मला तर चित्रपतच दिसायला लागला....
१. छान छोटीशी सुबक मैत्रीण... ( उगीचच बाँड कस्काय होणार तो?)
निवेदीता जोशी-सराफ.
१.१ एखादा बावळट मित्र / आत्ते / मामे भाउ : लक्ष्या + त्याची मैत्रीण : प्रिया अरूण
२. मूर्तीपाशी खून करणार्या व्हिलनची इतर माणसे येणे आणि त्यांना गुंगारा इ.इ. देणे ...
दीपक शिर्के / राहुल सोलापूरकर....
३. आवश्यक तितकी मारामारी आणि इतर साहस
यात दोघांच्या हिरवीणी पण भाग घेतात....
४. मूर्ती मिळाल्यानंतरही ती ज्याला द्यायची म्हणून फोन केला जातो त्याने डब्बल क्रॉस करणे इ.इ...... विश्वासघात वगैरे वगैरे.
निळू फुले / (चेहरा दोळ्यासमोर आहे पण नाव आठवेना...)
५. मावसबहिणीचे चुलताआजोबा निवृत्त पोलीस कमिशनर असणे किंवा मावस आत्याचे चुलत मेव्हणे पुरातत्त्वखात्यात अधिकारी असणे , ..... ( "अरे हीच ती मूर्ती जी आम्ही गेली कित्येक वर्षे शोधत होतो ".. असे म्हणत त्यांनी शाबासकी देणे..)
जयराम कुलकर्णी.... दुसरा ऑप्शनच नाही.
प्रो.आंबोळी
लई भारी ... =))
पात्रांच्या नावांसकट कल्पना एकदम मस्त आहे.
मसाला पण छान भरला आहे. माझ्या कथेचा पुढचा भाग लिहायचा विचार करत आहे आत्ताच .... :)
वाचकांच्या सर्व प्रेमळ सूचना विचारात घेऊन लेखन केले तर नक्की नवीन भाग तयार होईल.....
सर्व सूचना शिरोधार्य प्रो. आंबोळी... :)
धन्यवाद
सागर
धन्यवाद बाकरवडी
कथा लिहिली तेव्हा मी देखील "बाल"च होतो ;)
सागर
अवांतर : बाकरवडी वाचून मला पुण्याची चितळेंची बाकरवडी आठवली... अर्थात इकडे बंगळुरात पण मिळते त्यामुळे चिंता नाही... :)
कथेची भाषा वेगवान. उत्कंठा निर्माण पण त्वरित होते, उत्तरोत्तर वाढत पण जाते. पण मास्तरांच्या सूचना लक्षांत घेऊन तंत्र आत्मसात करा. आणि अशाच कसदार रहस्यकथा पण जास्त, योग्य लांबीच्या रहस्यकथा येऊं द्यात. हा बाज आपल्याला चांगला जमला आहे.
पण दुर्दैवाने पहिला बाजीराव हा त्याच्या पराक्रमापेक्षा मस्तानी नावाच्या यवनी नायकिणीच्या प्रेमासाठीच लोकांनी लक्षात ठेवला.
या आपल्या मताशीं सहमत नाहीं. मस्तानी हा बाजीरावाच्या आयुष्याचा खाजगी भाग होता. इतिहासाशीं त्याचें फारसें देणेघेणें नाही. तिचा पुत्र समशेर याचें भरपूर उदात्तीकरण साहित्यांत आढळतें. असो. कथेचाहि तो महत्त्वाचा भाग नाहीं.
सुधीर कांदळकर.
धन्यवाद सुधीरकाका,
तुमचे निरीक्षण वाखाणण्याजोगे आहे. यापुढे नक्की विस्तारित कथा लिहीन. अर्थात वर एका प्रतिसादात ही कथा विस्तारीत का नाही याचे स्पष्टीकरण दिले आहेच.
पण दुर्दैवाने पहिला बाजीराव हा त्याच्या पराक्रमापेक्षा मस्तानी नावाच्या यवनी नायकिणीच्या प्रेमासाठीच लोकांनी लक्षात ठेवला.
याबद्दल मला सांगायचे हे होते की पहिला बाजीराव कोण हा प्रश्न आला की तो कोण होता त्यापेक्षा त्याची मस्तानी नावाची प्रेयसी खूप सुंदर होती याच्याच पुण्यात चर्चा चालायच्या. लेखनातून प्रबोधन देखील करावे या हेतूने समाजाला थोरला बाजीराव किती पराक्रमी होता हेच सांगायचा माझा प्रयत्न होता. पण तो तितकासा जमलेला दिसत नाही असे वाटते आहे. वेगळ्या पद्धतीने हे लिहायचा प्रयत्न करेन. हे निदर्शनास आणुन दिल्याबद्दल मनापासून धन्यवाद सुधीरकाका :)
सागर
सुंदर !
जसे मास्तर म्हणत आहेत त्या पध्दतीने कथा वाढवता आली असती पण तरी ही जी कथा लिहलेली आहे ती मस्त आहे ह्यात काही वाद नाही, वाचकाला सुरवात केल्या पासून शेवट पर्यत न थांबता वाचायला लावणे ही खरं तर खुप मोठी गोष्ट.. त्यात लेखक यशस्वी झाला आहे.
असेच म्हणतो. सुंदर कथा!
मी चाल्लो शनीवारवाड्यावर! मस्तानीची मूर्ती सुद्धा असेल नक्कीच.
कथा वाचता वाचता गुल झालो
मस्तानीची मूर्ती मिळावी म्हणे सालो! :)
सालो
मस्तानीचे एक पेंटींग आहे खरे. पण ते कुठे आहे ते माहीत नाही. कदाचित पुरातत्त्व खात्याच्या चोरीच्या मालात सापडेल.
मी जेव्हा शनिवार वाड्यात जायचो १२ -१४ वर्षांपूर्वी तेव्हा डाव्या कोपर्यात एका स्त्रीचे अस्पष्टसे पेंटींग होते. आता आहे की नाही माहीत नाही. अर्थात ते मस्तानीचे नसावे.
मस्तानीबद्दल अधीक माहिती सांगतो.
सासवडला जाताना एक घाट लागतो. त्या घाटातून खाली नजर टाकली तर एक मोठा तलाव दिसतो.
त्याला मस्तानी तलाव असे म्हणतात. तिथे मस्तानी महाल होता. आता तिथे काहीच शिल्लक नाहिये. पण मस्तानी तलाव पाहून थोडक्यात समाधान मिळवा :)
- सागर
अवांतर : ह्याच घाटाच्या पुढे का अलिकडे आठवत नाही, पण अनेक दुकाने आहेत जिथे भेळ-भत्ता, मिसळ , तर्री हे सगळं एकदम छान मिळते... जरुर एन्जॉय करा :)
राजकुमारा...
कथा ही नायकाच्या बाजूने फुलवली आहे.
'माझे दिड हजाराचे बुट, आवडती डेनीमची पँट'
हे उल्लेख नायकाचे स्वतःच्या वस्तूंबद्दलचे प्रेम दाखवते. तरी कर्तव्यापुढे व साहसापुढे या आवडीच्या वस्तूंची फिकीर आपला नायक करत नाही. पण त्याच्या मनातील खंत जाणवावी या हेतूने हे उल्लेख केलेले आहेत :)
धन्यवाद
सागर
सागरा,
मित्रा, हा तुझा गुण आजच कळत आहे ! भन्नाट लिहिली आहेस , बाकी विस्तारा च्या बाबत वर चर्चा झालीच आहे. पण तू छान लिहितोस हेच या सर्वांप्रमाणे मला पण म्हणायचे आहे ! भविश्यात अजून काही वाचायला मिळो ही सदिच्छा !
तुझा दोस्त ,
उदय सप्रेम
उदय मित्रा,
तुझा प्रतिसाद पाहून आनंद झाला. अर्थात तुझ्याइतकी झेप घेण्याएवढी ताकद नाहीये .
सातत्याने लेखन करणे हे तुझ्याइतक्या कार्यशक्तीने मला नाही जमत याची खंत आहे पण मी हळू हळू प्रयत्न करत आहे ... :)
सागर
कुलुपाचे कोडे नीट सुटलेले नाहीये...
मी कुलुपाचे निरिक्षण केले. ते छोटेसे व साधेच कुलूप होते.
इथे कुलुपाचे वर्णन असे केले आहे कि ते कडी-कोयंड्याला लावायचे कुलुप आहे.... असे कुलुप त्या माणसाने बाहेरून लावले तर मित्रा तु आतुन कसे काय उघडणार ते?
-
अफाट जगातील एक अडाणि.
अडाणि बुवा,
मान्य आहे. मी दरवाज्याचे वर्णन करायला हवे होते :)
तो दरवाजा जाळीचा आहे ज्यातून सहजपणे हात घालून बाहेरचे कुलुप उघडता येईन
हा बदल कथेत केलेला आहे. उत्तम निरिक्षण :)
धन्यवाद
सागर
आतुन कसे काय उघडणार ते?
तो लोखंडी ग्रिलचा दरवाजा असेल...
-
______________________________
पायाला घाण लागू नये म्हणून जपतोस, मनाला घाण लागू नये म्हणून जप हो श्याम....
ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/
माझ्या प्रतिसादाला प्रतिसाद दिल्याबद्दल धन्यवाद...
भरून पावलो...
...
आणि सर्वांच्या प्रतिसादाला प्रतिसाद दिल्याबद्दलही धन्यवाद...
अवांतर : आता बास की...
..
अतिअवांतर : आता या आता बास की ला सुद्धा प्रतिसाद द्या की बरं , बास करतो म्हणजे मला त्याला प्रतिसाद द्यायला बरं , मला समजून घेतल्याबद्दल धन्यवाद
म्हणजे धागा सतत वर राहील... कसे?
______________________________
पायाला घाण लागू नये म्हणून जपतोस, मनाला घाण लागू नये म्हणून जप हो श्याम....
ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/
>>आता या आता बास की ला सुद्धा प्रतिसाद द्या की बरं , बास करतो म्हणजे मला त्याला प्रतिसाद द्यायला बरं , मला समजून घेतल्याबद्दल धन्यवाद
म्हणजे धागा सतत वर राहील... कसे?
मला तुमच्या डोक्याचा एक्स-रे काढून बघायची खुप इच्छा आहे , काय काय डोक्यातून बाहेर शब्द येतील काय सांगता येत नाही राव तुमचे =))
थोडेसं नवीन !
मला तुमच्या डोक्याचा एक्स-रे काढून बघायची खुप इच्छा आहे , काय काय डोक्यातून बाहेर शब्द येतील काय सांगता येत नाही राव तुमचे
सहमत आहे राजे
आताच्या नवीन प्रतिसादामुळे मी धागा वर राहण्यासाठी प्रतिसाद देतो हा आरोप आपोआपच अवास्तव झालेला आहे ;)
प्रतिक्रिया
सागर ! मस्त
धन्यवाद अनंता
अप्रतिम
धन्यवाद अरुणजी
सहमत.
सहमत क्रान्ति
कथा छोटी
आपुलकीबद्दल मनापासून धन्यवाद
आणखी
लई भारी ...
छान.
धन्यवाद शितल
लय भारी
धन्यवाद बाकरवडी
आपली शैली मस्त आहे .....
धन्यवाद सुधीरकाका
+१
सागर, कथा
मनापासून धन्यवाद.
सागर, मस्त
+१
मस्तानीची माहिती...
सुंदरच आहे
खंत जाणवावी या हेतूने
क्या बात है !
धन्यवाद मित्रा...
सागर...सही रे
धन्यवाद सुहास
अरे मित्रा
अडाणि
आतुन कसे
धन्यवाद मास्तर
माझ्या
>>आता या आता
सहमत...
..
छान
भारीच कथा...