Skip to main content

घर

लेखक यशोधरा यांनी शनिवार, 18/04/2009 22:24 या दिवशी प्रकाशित केले.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
वाचने 4693
प्रतिक्रिया 27

प्रतिक्रिया

चतुरंग शनिवार, 18/04/2009 22:33
सहज ओघळावेत तशा थेंबाप्रमाणे ओघळणार्‍या तुझ्या आठवणींच्या मागोव्याने मनात घर केलं! :) (पुढच्या वेळी कॅमेरा विसरु नकोस म्हणजे ते क्षण काही अंशी तरी घट्ट पकडून ठेवल्याचे समाधान मिळेल तुलाही आणि आम्हालाही) चतुरंग

शितल शनिवार, 18/04/2009 22:55
यशो, सहज, सुंदर लिहिले आहेस.. मनाला खुप खुप भावले.:)

संदीप चित्रे रविवार, 19/04/2009 05:03
तुझी चांगली पोस्ट वाचायला मिळाली (च्यायला ! 'तुझी चांगली' पोस्ट म्हणजे द्विरूक्ती झाली नाही का? !!) तुझा अनुभव खूप आवडला. मलाही अशी देवाला देवपण देणारी देवळं(च) आवडतात. --------------------------- माझा ब्लॉगः http://atakmatak.blogspot.com

क्रान्ति रविवार, 19/04/2009 05:55
खूप सुन्दर लिहिलंय. फोटो नसले तरी वर्णन वाचून सगळी दृश्यं डोळ्यांपुढे आली. मस्त! =D> क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!} www.mauntujhe.blogspot.com

यशोधरा रविवार, 19/04/2009 07:55
चतुरंगजी, प्राजू, शीतल, संदीप, क्रांती आणि चकली तुम्हां सार्‍यांचे धन्यवाद. वाचणार्‍यांचेही आभार.

अवलिया रविवार, 19/04/2009 09:45
मस्त ! सुंदर लेखन !! --अवलिया

प्राची रविवार, 19/04/2009 10:05
खूप छान लिहिता तुम्ही.सुंदर लेखन. :)

श्रावण मोडक रविवार, 19/04/2009 11:13
लेखनाला लाघवी म्हणता येईल की नाही ठाऊक नाही. पण हे तसं लेखन आहे.
फक्त त्याक्षणी माझ्याकडे कॅमेरा नसल्याचं मला खूप खूप वाईट मात्र वाटलं. अर्थात, असता तरी ते सौंदर्य जसंच्या तसं, मला पकडता आलं असतं की नाही, कोणास ठाऊक.
गरज नाही. असे चित्रदर्शी लिहिता येत असेल तर कॅमेराची गरज नाही. फोटोनाही कॅप्शन द्यावी लागत असते अनेकदा.

धमाल मुलगा सोमवार, 20/04/2009 17:32
मोडकसाहेबांच्या शब्दाशब्दाशी पुर्ण सहमत! मस्त लिहिलं आहेस यशो. एक सांगू? काही वेळा ना, कॅमेरा सोबत नसतो तेच बरं असतं. मनात उमटलेलं ते चित्र कॅमेरा तितक्याच ताकदीनं कागदावर नाही उतरवू शकत. मग उगाचच आपण खट्टू होतो. ---------------------------------------------------------------------------------------- ::::हल्ली चालु असलेल्या मराठी-आंतरजालीय-टोळीयुध्दाचा आपण एक भाग नाही आहात? काय सांगता? स्वतःला कर्कवृत्ती मराठी माणुस कसे काय म्हणवता?::::

विनायक प्रभू बुधवार, 22/04/2009 17:01
असेच म्हणतो

स्वाती दिनेश रविवार, 19/04/2009 11:45
यशो, खूप दिवसांनी लिहिलंस, पण खूप सुंदर ,मोडक म्हणतात तसं चित्रदर्शी लिहिलं आहेस, आवडलं. स्वाती

टारझन रविवार, 19/04/2009 12:42
आवड्या !!! झकास ! विषेश करून हे ---->
नॅशनल जिऑग्राफिक किंवा अ‍ॅनिमल प्लॅनेटवर, भटंकती करणारे अन् वेगळ्या वेगळ्या ठिकाणी भेटी देणारे महान लोक पाहिले, की मला त्यांचा हेवा वाटल्याखेरीज रहात नाही. एक तर असं मस्त काम करा आणि त्यातून कमवा पण! कसलं ग्रेट! असलं काहीतरी मला जमायला हवं होतं, हे आयटी मधे रमण्यापे़क्षा... कसली धमाल आली असती!

मृदुला रविवार, 19/04/2009 16:01
उत्तम लेखन. बंगारू देवळाच्या सहलीचे वर्णन डोळ्यासमोर चित्र उभे करणारे. आणि शेवट खूप भिडणारा.

भडकमकर मास्तर रविवार, 19/04/2009 16:09
छान लेखन :) ______________________________ पायाला घाण लागू नये म्हणून जपतोस, मनाला घाण लागू नये म्हणून जप हो श्याम.... ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

अभिज्ञ रविवार, 19/04/2009 16:10
हेच म्हणतो. अतिशय छान लिहिले आहेस. अभिनंदन. अभिज्ञ.

रेवती रविवार, 19/04/2009 17:35
अगदी सुंदर शब्द. शांत वाटलं वाचून. रेवती

यशोधरा रविवार, 19/04/2009 22:36
अवलियाजी, प्राची, मोडकसाहेब, स्वातीताई, राजे, टारझन, मृदुला, मास्तर, अभिज्ञ, रेवती खूप आभार. :) रेवती, खरच खूप शांत आहे गं तो परिसर, शांतता वेढते आपल्याला तिथे गेल्यावर.

बिपिन कार्यकर्ते सोमवार, 20/04/2009 17:49
अतिशय अतिशय अतिशय सुंदर. एकदम ए१ आहे हे लिखाण. यशोताई.... भरपूर लिहित जा गं. असं कधी मधीच काय लिहितेस? शब्दकळा खूपच छान अवगत आहे तुला. बिपिन कार्यकर्ते

यशोधरा सोमवार, 20/04/2009 20:56
धमालशेट, बिपिनदा धन्यवाद. :) सुचलं की लिहिते की बिपिनदा....

नंदन सोमवार, 20/04/2009 21:49
लेख, अतिशय आवडला. शेवटचा परिच्छेद तर खास करूनच. मर्ढेकरांच्या 'असे काहीसे होईल अशी होती फार आशा; असे काहीसे झालेले पाहतांच थिजे भाषा' या ओळी आठवल्या.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

यशोधरा बुधवार, 22/04/2009 16:22
नंदन, थ्यांक्यू :)

घाटावरचे भट बुधवार, 22/04/2009 16:42
मस्तच लिवलंय!!! मला काय वरच्यासारखे भारी भारी प्रतिसाद लिहिता येत नाहीत. पण वाचून खूप मस्त वाटलं. आणि क्यामेराचं म्हणाल तर क्यामेरा असला तर आपण सगळा आसमंत त्याच्या चौकटीत बंदिस्त करायला बघतो, आणि मग मेमरी कार्डावर फ्रेम्स साठवायच्या नादात त्या मनाच्या मेमरीत साठवायच्या राहूनच जातात. त्यामुळे कधी कधी क्यामेरा सोबत नसलेलाच बरा. बघा...आणि म्हणे आम्ही कुजकट...

यशोधरा बुधवार, 22/04/2009 18:50
>>बघा...आणि म्हणे आम्ही कुजकट... खी, खी... :)

शिप्रा बुधवार, 22/04/2009 16:45
खरेच खुप छान लिहिले आहेस..