माझी काळोखाची कविता

एसभाऊ, धन्यवाद! बऱ्याच दिवसांनी दिसत आहात. मोहक तिरिपा उजेडाच्या मृगजळ फसवे तिथेच होई इथल्या मृगजळाच्या स्थितीवर आधी विचार झाला पाहिजे. मृगजळाच्या मागे जेव्हा तहानलेला जीव धावतो आणि ते मृगजळ आहे हे कळून त्याचा भ्रमनिरास होतो त्यावेळच्या आक्रोशाच्या अगदी विरूध्द जेव्हा रात्रीच्या शीतलतेत त्या जीवाला कसलीही तहान लागत नाही आणि तो नेहमी अनामिक सुखाचा, तृप्तीचा अनुभव घेत राहतो तेव्हा ते सुख, त्याची उत्कटता पराकोटीची आहे ती बरबटून घेतल्याशिवाय नाही दिसणार. दांडियाचा सोज्वळ गरबा आणि गणपतीतला तुफान नागीण डॅन्स हा फरक लक्षात घ्या. इथे गणपतीतला डॅन्स अपेक्षित आहे. (दुसरं उदाहरण लवकर कळेल असं वाटतंय!) सं - दी - प