ज्यात साधेपणा असावा म्हणजे समजायला अवघड जात नाही, आपणही असेच लिहीत रहावे अशी अपेक्षा (शर्मा कि॑वा बेलवणकर नव्हे.) रोज रोज तेच रडण रडता रडता खुदकन जरा हसायला हव. करणार प्रयत्न करणार सुहास.. "व्यथा असो आनंद असू दे, प्रकाश किंवा तिमिर असू दे," "वाट दिसो अथवा न दिसू दे, गांत पुढे मज जाणे, माझे जीवनगाणे। "