आई-बापच लेकरु
पंख फुट्ल पाखरु
दूर उडुनिया गेल
संगे काळीजही नेल
बाळ होता इवलासा
केला जीवाचा हिंदोळा
पापणीच्या पंखावर
त्यांनी बाळाला ठेवला
त्याची गरुडाची झेप
जग कवेमध्ये आल
कसा विसरला बाळा
बळ पंखाना दिलेल
घार हिंड्ते आकाशी
लक्ष्य तिचे पिलापाशी
पिलु उड्ता आकाशी
घार एकटी घराशी
दिसु लागे पैलतीर
पिलु दुरच्या आकाशी
वाट पाहते नजर
घोर लागला जीवासी
कारे उमजेना बाळा
वेडी माया माउलीची
पिलु तुलाही होउदे
ओढ कळेल आईची
हाती नक्षत्र धराव
मागे परत फिराव
माउलीच्या चोचीतल
दांण प्रेमाने टिपाव
Taxonomy upgrade extras
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
4231
प्रतिक्रिया
21
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
सुंदर कविता
उत्तर
In reply to सुंदर कविता by विसुनाना
वा.. कविता
आवडली
मस्त!
छान.
सुरेख..
सुदंर..
खूप सुंदर
वाह !!
कारे
असेच म्हणतो.
In reply to कारे by मदनबाण
आई-बापच लेकरु पंख फुट्ल पाखरु
आवडली.
खुप छान
मस्त
+१
In reply to मस्त by अवलिया
कविता चान
उत्तर
अप्रतिम
खुपचा