राहणी

टेम्प्टिंग आहे.

आशूच्या पुढच्या प्रवासाची खुशाली कळल्यावर बरं वाटलं... असेच वृतांत अदून मधून वाचायला मिळायची आशा आहे.

जिथून थांबलात त्याच जागेहून आणि पुन्हा तितक्याच सहजतेने आत्मशून्यला बोलतं केलंत की! आता पुढच्या भागाची वाट बघणारच.... बाकी, आत्मशून्य परत फिरलाय की चाललाय पुढे पुढेच?

वाचतोय! मात्र तुमच्यासाठी एक निरोप आहे आत्मशून्यचा. तो प्रत्यक्षात भेटूनच द्यावा लागेल! ;)

वाचत आहे.

छान लिहीलस प्रत्यक्ष डोळ्यासमोर घडतय अस वाटतय आत्मशून्य बरे आहेत हे वाचून बर वाटलं

छान लिहिले आहे :)

भाषाही आत्मशून्याची दिसतेय. त्यने कुठून कळवलं हे सारं?

मस्त लिहीलय, पुढच्या भागाची प्रतीक्षा करू...

वा. फोनवृत्तांतामुळे आत्मशून्यांची ताजी खबर मिळत आहे. कितीतरी तपशील गमतीदार आहेत. (परीक्रमावासीने गुढघ्यापेक्षा खोल पाण्यात नर्मदेमधे उतरु नये अशी पध्दत आहे.) कितीतरी हृद्य आहेत. ("अरे नही मैय्या साथमे है ना" असे बोलून गेलो.) पण त्यात हलके घेण्याची वृत्तीही आहे. (वाह! काय ट्रीक मिळालीय इथल्या लोकांना इम्प्रेस करायची!)

मस्त.... :) :)

वाचतोय.

वाचते आहे. परत कधी फोन करणार आत्मशून्य ह्यांना?

पुढच्या भागाच्या प्रति़क्षेत.

क्लास सध्या नर्मदे हर सुद्धा वाचतोय मजा सुरुये जीवाची

.

वाह. मस्तच. आशु व्हाया यक्कु.

वाचतोय.......! शब्दांकन आवडले. -दिलीप बिरुटे

हे सगळंच अफाट आहे, वाचायचे राहूनच गेले होते...आशूला शुभेच्छा!

आशु ह्यांची परीक्रमा व्यवस्थीत चालु आहे हे ऐकुन बरे वाटले... पुढील वृतांताच्या प्रतिक्षेत!

मस्त

पुढच्या भागाच्या वृत्तांताची वाट पाहते आहे :)

लेखमालिकेच्या सुरुवातीलाच आत्मशून्य आणि यशवंतराव यांचा (वेगवेगळ्या व्यक्तींचा) फोटो पाहिल्यामुळे संशय घेत नाही. नाहीतर आत्मशून्य हा यकुसाहेबांचा डु-आयडी आहे असेच वाटले असते. सुंदर (आत्म?)कथन. नर्मदातीरावरील वीराची पुनःपुन्हा भेट होत राहो.

जिंदगी करदू तेरे नामपे वैसे मेरा है ही क्या है इसमे जो भी है तेरा ही है........

छान लिहिले आहे!! पुढचा भाग लौकर टाका!!

अप्रतिम लेखन. हे फार आवडले. नर्मदेचे ते पात्र, साधी सोपी माणसे आणि त्यांनी दाखवलेली माणूसकी हे फार फार आवडते आहे. मात्र इतक्यातच खालील माहितीच्या अ‍ॅक्रॉस आलो आणि भयंकर अस्वस्थता आली. http://www.joshuaproject.net/countries.php?rog3=IN प्रोजेक्ट जोशुआ मध्ये भारतातील प्रत्येक जातीची तपशिलवार माहिती आहे. यानुसार प्रत्येक जातीतील कोणता भाग कमकुवत आहे आणि त्यांना ख्रिस्ती करता येईल याची नेमकी माहिती दिली जाते. याचा उपयोग करून http://www.missionfrontiers.org/issue/article/church-planting-movements-... चर्च प्लांटिंगचे काम होते. प्रत्येक गावात एक (तरी) चर्च असा भाग आहे. http://www.go2southasia.org/wp-content/uploads/2011/09/6-Cluster-Brief-a... यापानावर त्याचा सरळ उपयोग केलेला दिसेल. त्यात तुम्ही चर्चच्या प्रसारासाठी काय आणि कसे करू शकता शकता याचे सोपे - स्टेप बाय स्टेप दिग्दर्शन आहे. हा कागद ६ सप्टे. २००१ चा आहे जसे 'Top 10 UUPGs - Unreached Unengaged People Group (6 September 2011) 1. Mali (Marathi) (PEID# 47903) – India, population 2,934,357 Hindu vegetable vendors with pushcarts are parked alongside most every road in India. Hindu women even have their produce displayed on the ground. Fresh flowers, mostly for Hindu offerings and prayers, are also sold on the street. Homeowners hire gardeners called “malis” to daily tend to their yards full of potted plants and tropical trees. These gardeners and vendors make up the largest UUPG throughout Madhya Pradesh and Maharashtra and number nearly three million in population. How can you pray? Pray for God to call laborers to the Mali people. Ask God to uphold the cause of the needy. Pray that the Mali will look to Him for their salvation (Psalm 146:12). What can you do? Train for Master trainers. We are dedicated to multiplying ourselves through local partners, empowering them in the Great Commission task and raising up healthy churches and leadership who reproduce themselves. You can help us train “master trainers” who we work through to equip partner ministries. Our trainings consist of such things as evangelism, church planting, discipleship, healthy church and leadership multiplication. 2. Lingayats of Maharashtra (Marathi) (PEID# 47928) – India, population 2,222,986 Along the southwest border of Maharashtra reside the Lingayats. They are the second largest UUPG (over two million) in central India and speak the Marathi language. Although the Lingayats are considered a forward caste and hold government positions, they are a minority in central India. How can you pray? Traditionally Lingayats worship only one god and do not worship idols. Pray the Lingayats will receive the gift of the true God and be saved through faith in Jesus. What can you do? Train for Master trainers. We are dedicated to multiplying ourselves through local partners, empowering them in the Great Commission task and raising up healthy churches and leadership who reproduce themselves. You can help us train “master trainers” who we work through to equip partner ministries. Our trainings consist of such things as evangelism, church planting, discipleship, healthy church and leadership multiplication. ' अर्थातच बाहेरची मदत न घेता देशी चर्चेस उभी केली पाहिजेत हा हेतु आहे. याला आळा कसा घालायचा किंवा हे का सुरू राहू द्यायचे याची काहीही दिशा हिंदूंमध्ये दिसत नाही. हिंदूंना काहीही करून ख्रिस्ती करायचेच असा चंग यांनी बांधला आहे, हे सर्वांनाच माहिती आहे. पण ते कार्य इतके समीप आले आहे. आणि आता घरालाच आता आग लागली आहे असे वाटले. हे सर्व असेच चालू राहिले तर एक दिवस नर्मदेच्या तिरावरचे हे सुंदर जग समाप्त होईल की काय अशी काहीशी धास्ती मनात दाटून आली आहे... (खरं तर - हिंदूंचे ख्रिस्तीकरण त्यासाठी केलेली २१व्या शतकातील व्युहरचना - यावर एक स्वतंत्र लेख लिहिला पाहिजे. कुणी लिहिणार असेल तर मी विदा आणि दुवे देईन.)

अहो पुढे काय झाले? आत्मशुन्यांनी परीक्रमा मधुनच आटोपलेली दिसते. आम्हाला असे टांगणीला न ठेवताप काय ते डिटेल्स द्या पाहू.

टेम्प्टिंग आहे.

आशूच्या पुढच्या प्रवासाची खुशाली कळल्यावर बरं वाटलं... असेच वृतांत अदून मधून वाचायला मिळायची आशा आहे.

जिथून थांबलात त्याच जागेहून आणि पुन्हा तितक्याच सहजतेने आत्मशून्यला बोलतं केलंत की! आता पुढच्या भागाची वाट बघणारच.... बाकी, आत्मशून्य परत फिरलाय की चाललाय पुढे पुढेच?

वाचतोय! मात्र तुमच्यासाठी एक निरोप आहे आत्मशून्यचा. तो प्रत्यक्षात भेटूनच द्यावा लागेल! ;)

वाचत आहे.

छान लिहीलस प्रत्यक्ष डोळ्यासमोर घडतय अस वाटतय आत्मशून्य बरे आहेत हे वाचून बर वाटलं

छान लिहिले आहे :)

भाषाही आत्मशून्याची दिसतेय. त्यने कुठून कळवलं हे सारं?

मस्त लिहीलय, पुढच्या भागाची प्रतीक्षा करू...

वा. फोनवृत्तांतामुळे आत्मशून्यांची ताजी खबर मिळत आहे. कितीतरी तपशील गमतीदार आहेत. (परीक्रमावासीने गुढघ्यापेक्षा खोल पाण्यात नर्मदेमधे उतरु नये अशी पध्दत आहे.) कितीतरी हृद्य आहेत. ("अरे नही मैय्या साथमे है ना" असे बोलून गेलो.) पण त्यात हलके घेण्याची वृत्तीही आहे. (वाह! काय ट्रीक मिळालीय इथल्या लोकांना इम्प्रेस करायची!)

मस्त.... :) :)

वाचतोय.

वाचते आहे. परत कधी फोन करणार आत्मशून्य ह्यांना?

पुढच्या भागाच्या प्रति़क्षेत.

क्लास सध्या नर्मदे हर सुद्धा वाचतोय मजा सुरुये जीवाची

.

वाह. मस्तच. आशु व्हाया यक्कु.

वाचतोय.......! शब्दांकन आवडले. -दिलीप बिरुटे

हे सगळंच अफाट आहे, वाचायचे राहूनच गेले होते...आशूला शुभेच्छा!

आशु ह्यांची परीक्रमा व्यवस्थीत चालु आहे हे ऐकुन बरे वाटले... पुढील वृतांताच्या प्रतिक्षेत!

मस्त

पुढच्या भागाच्या वृत्तांताची वाट पाहते आहे :)

लेखमालिकेच्या सुरुवातीलाच आत्मशून्य आणि यशवंतराव यांचा (वेगवेगळ्या व्यक्तींचा) फोटो पाहिल्यामुळे संशय घेत नाही. नाहीतर आत्मशून्य हा यकुसाहेबांचा डु-आयडी आहे असेच वाटले असते. सुंदर (आत्म?)कथन. नर्मदातीरावरील वीराची पुनःपुन्हा भेट होत राहो.

जिंदगी करदू तेरे नामपे वैसे मेरा है ही क्या है इसमे जो भी है तेरा ही है........

छान लिहिले आहे!! पुढचा भाग लौकर टाका!!

अप्रतिम लेखन. हे फार आवडले. नर्मदेचे ते पात्र, साधी सोपी माणसे आणि त्यांनी दाखवलेली माणूसकी हे फार फार आवडते आहे. मात्र इतक्यातच खालील माहितीच्या अ‍ॅक्रॉस आलो आणि भयंकर अस्वस्थता आली. http://www.joshuaproject.net/countries.php?rog3=IN प्रोजेक्ट जोशुआ मध्ये भारतातील प्रत्येक जातीची तपशिलवार माहिती आहे. यानुसार प्रत्येक जातीतील कोणता भाग कमकुवत आहे आणि त्यांना ख्रिस्ती करता येईल याची नेमकी माहिती दिली जाते. याचा उपयोग करून http://www.missionfrontiers.org/issue/article/church-planting-movements-... चर्च प्लांटिंगचे काम होते. प्रत्येक गावात एक (तरी) चर्च असा भाग आहे. http://www.go2southasia.org/wp-content/uploads/2011/09/6-Cluster-Brief-a... यापानावर त्याचा सरळ उपयोग केलेला दिसेल. त्यात तुम्ही चर्चच्या प्रसारासाठी काय आणि कसे करू शकता शकता याचे सोपे - स्टेप बाय स्टेप दिग्दर्शन आहे. हा कागद ६ सप्टे. २००१ चा आहे जसे 'Top 10 UUPGs - Unreached Unengaged People Group (6 September 2011) 1. Mali (Marathi) (PEID# 47903) – India, population 2,934,357 Hindu vegetable vendors with pushcarts are parked alongside most every road in India. Hindu women even have their produce displayed on the ground. Fresh flowers, mostly for Hindu offerings and prayers, are also sold on the street. Homeowners hire gardeners called “malis” to daily tend to their yards full of potted plants and tropical trees. These gardeners and vendors make up the largest UUPG throughout Madhya Pradesh and Maharashtra and number nearly three million in population. How can you pray? Pray for God to call laborers to the Mali people. Ask God to uphold the cause of the needy. Pray that the Mali will look to Him for their salvation (Psalm 146:12). What can you do? Train for Master trainers. We are dedicated to multiplying ourselves through local partners, empowering them in the Great Commission task and raising up healthy churches and leadership who reproduce themselves. You can help us train “master trainers” who we work through to equip partner ministries. Our trainings consist of such things as evangelism, church planting, discipleship, healthy church and leadership multiplication. 2. Lingayats of Maharashtra (Marathi) (PEID# 47928) – India, population 2,222,986 Along the southwest border of Maharashtra reside the Lingayats. They are the second largest UUPG (over two million) in central India and speak the Marathi language. Although the Lingayats are considered a forward caste and hold government positions, they are a minority in central India. How can you pray? Traditionally Lingayats worship only one god and do not worship idols. Pray the Lingayats will receive the gift of the true God and be saved through faith in Jesus. What can you do? Train for Master trainers. We are dedicated to multiplying ourselves through local partners, empowering them in the Great Commission task and raising up healthy churches and leadership who reproduce themselves. You can help us train “master trainers” who we work through to equip partner ministries. Our trainings consist of such things as evangelism, church planting, discipleship, healthy church and leadership multiplication. ' अर्थातच बाहेरची मदत न घेता देशी चर्चेस उभी केली पाहिजेत हा हेतु आहे. याला आळा कसा घालायचा किंवा हे का सुरू राहू द्यायचे याची काहीही दिशा हिंदूंमध्ये दिसत नाही. हिंदूंना काहीही करून ख्रिस्ती करायचेच असा चंग यांनी बांधला आहे, हे सर्वांनाच माहिती आहे. पण ते कार्य इतके समीप आले आहे. आणि आता घरालाच आता आग लागली आहे असे वाटले. हे सर्व असेच चालू राहिले तर एक दिवस नर्मदेच्या तिरावरचे हे सुंदर जग समाप्त होईल की काय अशी काहीशी धास्ती मनात दाटून आली आहे... (खरं तर - हिंदूंचे ख्रिस्तीकरण त्यासाठी केलेली २१व्या शतकातील व्युहरचना - यावर एक स्वतंत्र लेख लिहिला पाहिजे. कुणी लिहिणार असेल तर मी विदा आणि दुवे देईन.)

अहो पुढे काय झाले? आत्मशुन्यांनी परीक्रमा मधुनच आटोपलेली दिसते. आम्हाला असे टांगणीला न ठेवताप काय ते डिटेल्स द्या पाहू.

मुक्त विहारी तुम्ही गगन विहारी उर्फ छगन बिहारी यांचे चुलते का हो ?

एवढे होऊनसुद्धा तुम्ही इतके लिहिता, ब्लॉग काढता म्हणजे आश्चर्यच म्हणायचे की. (अट्टल मिपाकर) अन्या

त्यावेळी अमेरिका दूर होती आणि इंग्लंड जवळ होते

सद्य स्थिति काय आहे ?

लेख लिहायला सुरुवात करण्यापुर्वी एका बशीत विशेषणं गोळा करुन ठेवली होती काय ओ ? कसं आहे पुलावात काजु आणि लवंगा असाव्यात पण भातापेक्षा कमी. +१ टु अन्या, 'एवढे होऊनसुद्धा तुम्ही इतके लिहिता, ब्लॉग काढता म्हणजे आश्चर्यच म्हणायचे की.'' आणि ते सुद्धा एका दिवसात चार चार पोस्ट ब्लॉगवर. खरंच कमाल आहे. एवढी वर्षे ती दररोज लिहायची राहिलेली चार पानं व्याजासहित लिहिणार की काय एकदम. ? असो, अजुन बहुतेक जपा निरागसता सप्ताह संपलेला नाही इथला, म्हणुन एवढंच.

यावरून "गवत खाणार्‍या गायीच्या चित्राची" आठवण झाली.

वाचला तुमचा "ब्लॉग".... (मामाला "dedicate" केलेला...ह.घे.) काय बोलु? शब्दच नाहियेत ... शुद्ध मराठीत सांगायचं झालं तर "no comments" :P

छान लिहीलय. :)

आमच्या एका वर्गबंधूने 'मित्रास भेट पोहचली असे कळवणारे पत्र' या विषयावर अशीच काहीशी ऐतिहासिक कामगिरी केली होती. शक्यतो आम्ही सर्वांनी टोपी, पेन, शर्ट, चेंडू अशा सामान्य वस्तू भेट म्हणून समजून पत्र लिहिली. पण या महाशयांनी खरच काही औरच भेटवस्तू निवडली - 'कवळी'! एका म्हाताऱ्याने आपल्या एक म्हाताऱ्या मित्राला दिलेली भेट! वर अगदी सुरुवात अशी भेटवस्तू आवडली. छान दिसते आहे. घातल्यानंतर आरशात बघितले कि चेहऱ्यावरील नवीन चमक दिसते. नातेवाईकानीही खूप स्तुती केली. ई. ई. बाईनी जी तासली होती या महाशयांची, कि विचारू नका. [आमचा तार्कीकदृष्ट्या या माणसाला पाठींबा होता, पण बाईंसमोर बोलती बंद !]

मुक्त विहारी तुम्ही गगन विहारी उर्फ छगन बिहारी यांचे चुलते का हो ?

एवढे होऊनसुद्धा तुम्ही इतके लिहिता, ब्लॉग काढता म्हणजे आश्चर्यच म्हणायचे की. (अट्टल मिपाकर) अन्या

त्यावेळी अमेरिका दूर होती आणि इंग्लंड जवळ होते

सद्य स्थिति काय आहे ?

लेख लिहायला सुरुवात करण्यापुर्वी एका बशीत विशेषणं गोळा करुन ठेवली होती काय ओ ? कसं आहे पुलावात काजु आणि लवंगा असाव्यात पण भातापेक्षा कमी. +१ टु अन्या, 'एवढे होऊनसुद्धा तुम्ही इतके लिहिता, ब्लॉग काढता म्हणजे आश्चर्यच म्हणायचे की.'' आणि ते सुद्धा एका दिवसात चार चार पोस्ट ब्लॉगवर. खरंच कमाल आहे. एवढी वर्षे ती दररोज लिहायची राहिलेली चार पानं व्याजासहित लिहिणार की काय एकदम. ? असो, अजुन बहुतेक जपा निरागसता सप्ताह संपलेला नाही इथला, म्हणुन एवढंच.

यावरून "गवत खाणार्‍या गायीच्या चित्राची" आठवण झाली.

वाचला तुमचा "ब्लॉग".... (मामाला "dedicate" केलेला...ह.घे.) काय बोलु? शब्दच नाहियेत ... शुद्ध मराठीत सांगायचं झालं तर "no comments" :P

छान लिहीलय. :)

आमच्या एका वर्गबंधूने 'मित्रास भेट पोहचली असे कळवणारे पत्र' या विषयावर अशीच काहीशी ऐतिहासिक कामगिरी केली होती. शक्यतो आम्ही सर्वांनी टोपी, पेन, शर्ट, चेंडू अशा सामान्य वस्तू भेट म्हणून समजून पत्र लिहिली. पण या महाशयांनी खरच काही औरच भेटवस्तू निवडली - 'कवळी'! एका म्हाताऱ्याने आपल्या एक म्हाताऱ्या मित्राला दिलेली भेट! वर अगदी सुरुवात अशी भेटवस्तू आवडली. छान दिसते आहे. घातल्यानंतर आरशात बघितले कि चेहऱ्यावरील नवीन चमक दिसते. नातेवाईकानीही खूप स्तुती केली. ई. ई. बाईनी जी तासली होती या महाशयांची, कि विचारू नका. [आमचा तार्कीकदृष्ट्या या माणसाला पाठींबा होता, पण बाईंसमोर बोलती बंद !]

छान.

निशब्द्द!!!!!!

''हेऽऽहेऽऽहेऽऽ हेयऽऽऽऽऽऽ!!! प्रचंड जोरात ओरडलो आणि दोन्ही काठ दणाणून सोडले. आरोळीचे प्रतिध्‍वनी विरुन गेल्यानंतर पुन्हा पहिल्यासारखी गूढ शांतता पसरली.

असे एकदा मला हिमालयात करायचे आहे. ह्यावेळेस करणार. गंगामाईला हाकारेन. नक्की :)

सुंदर झाला आहे भाग ... आवडला ... बाकी तो परिक्रमा किती दिवसात करणार आहे म्हणाला.. की तसे काही ठरले नाही

हा भागही खुपच आवडला.! १२ किमी परिक्रमा करून, आशूला एकट्याला पुढे सोडून परतीच्या प्रवासाला निघताना तुमच्या मनाची अवस्था अतिशय वाईट झाली असेल याची १००% खात्री वाटतेय.

हाही भाग आवडला! थोडंफार कुंटे स्टाईल लेखन वाटलं! पुभाप्र!

अस्वस्थ होऊन वाचतोय. झपाटलं गेल्याचं फीलिंग येतंय. हेवा वाटतो तुमचा यार..

छान चाललंय. येऊ द्या!

तुम्ही आत्मशून्यला सोडल्यानंतर त्याच्या पुढच्या प्रवासाबद्दल जाणून घ्यायला मिळणार नाही याची खंत वाटतेय.

काही विशेष नोंदी:- तापल्या तव्यावर कार्यभाग साधून घ्‍यावा. फोन करुन उद्या पण येणार नाहीय असे सांगितले की तो आणखी चिडणार आणि बोलणार - आणि मग राजीनामा देतोय असे सांगून मोकळे होता येईल असा विचार करुन ऑफिसला फोन लावून पाहिला होता. धन्य आहात. जगन्नाथ कुंटेंनाच फोन लाऊन विचार म्हणजे तुझं समाधान होईल. ते ऐकून तो ''गुड आयडिया.. यू आर दि मॅन'' म्हणाला तुझ्यासोबत राहिल्यावर माणसाला साध्यासाध्या गोष्टिही सुचत नाहित हे सिद्ध होतय. शूलपाणीतल्या अश्वत्‍थाम्यासारखे शूलपाणे म्हणजे? काय पुस्तक वगैरे आहे का? शून्यासोबत वाद घालण्‍याची उबळ रोखली. नशीब. शेवटी ओढ्‍यापलीकडे जाऊन हा ओढा आहे, ही काही नर्मदा नाही हे असं ठरवता येउ शकेल. एकहदा कागद किंवा पान त्या ओघळात टाकायचं जर ते ओघळाकडून नर्मदेच्या पात्राकडे जात असेल, तर तो स्वतंत्र प्रवाह आहे. जर उलट असेल, नर्मदापात्रातून दूर जात असेल तर नर्मदेतून निघणारा प्रवाह आहे.(कालवा वगैरे) :) अर्थात, वारा जोरात नसेल तेव्हाच ह्याचा उपयोग होइल. मी युजीपंथीय असल्याचा त्याचा आल्यापासूनच गैरसमज होता. म्हणजे? आपण नाही आहात का? खरद्/व्यनि करणे. ''चानी'' या चित्रपटाची काय "चानी"? कुठल्याभाषेत आहे म्हणे? कधी रिलीज झाला? सूर्य बुडण्यासाठी कासराभर अंतर बाकी होते. फार दिवसांनी "कासराभर" ह्या शब्दाची भेट झाली. बरे वाटले. आश्रमधारी दाढीवाले साधू त्यांना निरोप द्यायला सिगरेटचा धूर सोडत बम बम भोले....

चारही भाग वाचले, मालिका पूर्ण झाल्यावर प्रतिसाद देणार होते..पण रहावलं नाही. फारच सुंदर वर्णन आणि अनुभव. आत्मशून्य ला शुभेच्छा आणि तुम्हांला इतका सुंदर अनुभव इथे दिल्याबद्दल धन्यवाद !

.. म्हणजे नर्मदेतून एखादाही इरिगेशनचा वगैरे कालवा काढला की झाला बल्ल्या.. तो कालवा जितके शेकडे किलोमीटर्स पसरला असेल तेवढा टल्ला मारुन परत यावे लागणार.. म्हणजे २६०० मधे आणि तेवढी अ‍ॅडिशन.

वाचतोय.

मस्त झालाय हा भागही! आवडला. आ.शू. पुढल्या भागापासून एकटाच चालत जाणार याने आत्तापासूनच काळजी वाटायला लागली आहे. आत्ताही त्याच्या सुयोग्य परिक्रमापूर्तीसाठी प्रार्थना सुरू आहे. पुभाप्र

ही नोकरी सोडलीस की परिक्रमा करूनच टाक एकदा. आम्हाला भ्रमणगाथेसारखं मस्त पुस्तक वाचायला मिळेल. ;) (मी फक्त माझा स्वार्थ बघतेय!)

हाही भाग छान झालाय गुंतवून ठेवलं वाचताना

पुढचे लेखन या मालिकेतले शेवटचे (निदान आशू येईपर्यंत) असणार याचे आत्ताच वाईट वाटत आहे. वाचताना छान वाटत होते. इतके नियम पाळून मी परिक्रमेला निघू शकणार नाही असे वाटते.

हा ही भाग आवडला. परिक्रमा पूर्ण होईपर्यंत कित्ती न काय नुभव गाठीशी येत असतील!

पुढच्या भागात आपण आत्मशून्याला परिक्रमेत एकटे सोडून परतणार आहोत

हे शेवटचं वाक्य वाचून अस्वस्थ झालं आणि पुढचे अनुभव वाचायला मिळणार नाहीत म्हणून वाईटही वाटलं.

मॅनेजर महोदय नाराज होतेच. तापल्या तव्यावर कार्यभाग साधून घ्‍यावा. फोन करुन उद्या पण येणार नाहीय असे सांगितले की तो आणखी चिडणार आणि बोलणार - आणि मग राजीनामा देतोय असे सांगून मोकळे होता येईल असा विचार करुन ऑफिसला फोन लावून पाहिला होता. फासा अनुकूल पडला तर जवळचे मोबाइल हॅण्‍डसेट वगैरे कुरियरने मित्राकडे पाठवायचे आणि त्याला कार्डांचा पासवर्ड सांगून इंदूरातले खोली भाडे, पेपरबिल वगैरे मासिक देणी देऊन टाकायला सांगायचे. लॅपटॉप इत्यादी साहित्य त्याच्याकडे ठेवायला लावायचे असा माझा सगळा प्लॅन होता. पण मॅनेजर काही फोनवर उपलब्ध होईना. ऑफिसचे नियम मोडल्याने व्यवस्‍थापनाने नुकताच एका सहकार्‍यावर नोकरीवर रहाताना करारात लिहिलेल्या अटींचा वापर करुन जबर आर्थिक दंडाची कारवाई केली होती - त्यामुळे अचानक काही ठोस न करता निघून जाता येणार नव्हतं.

हे सगळं फक्त निमित्तमात्र. आपल्याला बरोबर परिक्रमा कारायची आहे. अजुनही तुमच्या लक्षात येत नाही का?

वाचतोय.....

आशु, पुढल्या भागापासून एकटाच असणार याची खरोखर काळजी वाटत आहे.. त्याच्या पुढच्या परिक्रमेसाठी खुप खुप शुभेच्छा!!

लेख छानच. आत्मशून्य यांच्या शात्रशुद्धतेच्या आग्रहाला दहा दंडवत!

यशवंतजी पुन्हा एकवार धन्यवाद...विशेष करुन तुमच्या ''आंखो देखा हाल" वृत्तांकनाला... अगदी प्रत्यक्ष अनुभव घेतोय असं वाटत होतं... बाकी आशूबद्दल काय बोलू,,,?वेगळाच व्यक्तिविशेष आहे हा माणुस...! आता पुढच्या भागाच्या प्रतिक्षेत.....

>>>> मॅनेजर महोदय नाराज होतेच. तापल्या तव्यावर कार्यभाग साधून घ्‍यावा. फोन करुन उद्या पण येणार नाहीय असे सांगितले की तो आणखी चिडणार आणि बोलणार - आणि मग राजीनामा देतोय असे सांगून मोकळे होता येईल असा विचार करुन ऑफिसला फोन लावून पाहिला होता. फासा अनुकूल पडला तर जवळचे मोबाइल हॅण्‍डसेट वगैरे कुरियरने मित्राकडे पाठवायचे आणि त्याला कार्डांचा पासवर्ड सांगून इंदूरातले खोली भाडे, पेपरबिल वगैरे मासिक देणी देऊन टाकायला सांगायचे. लॅपटॉप इत्यादी साहित्य त्याच्याकडे ठेवायला लावायचे असा माझा सगळा प्लॅन होता. पण मॅनेजर काही फोनवर उपलब्ध होईना. ऑफिसचे नियम मोडल्याने व्यवस्‍थापनाने नुकताच एका सहकार्‍यावर नोकरीवर रहाताना करारात लिहिलेल्या अटींचा वापर करुन जबर आर्थिक दंडाची कारवाई केली होती - त्यामुळे अचानक काही ठोस न करता निघून जाता येणार नव्हतं. क्या यसवंत, क्या झाँकी है! हम पढ रहे है आपका लिखा हुवा| आप मिपा पे है तो हम भी यहाँ रहते है, तो जो कुछ लिखा है वो हम भी पढते है| आपकी गाडी सरवटे से बढानी है या भवरकुंआ से? एक बार ऑफिस में आ जाओ तब बतातें है मॅनेजर क्या होता है| :-) >>> कुंटे सध्‍या नाशिकमध्‍ये आहेत ते सध्या नाशकात लागलेल्या एका पुस्तक प्रदर्शनात व्याख्यान देत आहेत. त्यांच्या नर्मदे हर हर पुस्तकाची विक्रमी विक्री झाली आहे. एका वर्षात १४०० च्या वर प्रती. अधिक माहितीसाठी: दुवा

वाचतोय.. प्रवाही लिखाण आहे..

१ ते ४ सर्व भाग वाचले. परिक्रमेचा विचार चुकूनही मनांत नसला तरी वाचनात रस आहे. आपली लिखाणाची हातोटी उल्लेखनिय आहे. पुढच्या भागा नंतर श्री. आत्मशुन्य ह्यांच्या परिक्रमे बद्दल चकार शब्दही वाचावयास मिळणार नाही ह्याची हुरहुर लागली आहे. असो. त्यांच्या पुढील प्रवासासाठी शुभेच्छा..!

धन्य आहात, पण एक शंका, (नेहमीप्रमाणे) नर्मदा परिक्रमा अशी एकदा सुरु करुन मागे फिरता येत नाही, मग भले ती शास्त्रशुद्ध पद्धतीनं सुरु केलेली नसली तरी, याबद्दल काही माहिती देउ शकेल का कोणी.?

अप्रतिम लिखाण यशवंता.

आत्ताच लोकप्रभावर ही लिंक मिळाली नर्मदापरिक्रमेवर. http://www.lokprabha.com/lokprabha/20120120/naramadechi-bhatkanti.htm पहिल्या एक्-दोन परिच्छेदात उगाच जाउन आलेल्यांना सरसकट दुगाण्या झाडलेल्या आहेत. साहेब स्वतः फुल्ल टू बसने जाउन आलेत, जाता-येता भक्तिभावाने यज्ञ वगैरे केलेत आणि इतरांना "च्छ्या कसले अंधश्रद्ध" म्हणून हिणवताहेत. to the top of that लेखाच्या शेवटच्या भागात अजून दोन वाक्ये सापडली:- नर्मदेची परिक्रमा कोणालाही सहजपणे करता येण्यासारखी आहे, आपल्या घरच्या मोटारीनंही आरामात करता येईल. दुर्दम्य इच्छा असेल तर ती कोणालाही सहज जमेल! ह्यातल्या दुसर्‍या वाक्याचा नक्की अर्थ काय? सहज होणार्‍या गोष्टीला दुर्दम्य इच्छा कशाला हवी? मुळात "दुर्दम्य इच्छा" ह्यापेक्षा "दुर्दम्य इच्छाशक्ती" हा शब्द वापरावा काय? अर्थातच असल्या बस आणि कारने जाणार्‍यांची भरमसाट गर्दी वाढून हा टुरिस्ट स्पॉट झाला तर नर्मदेची गंगा व ओंकारेश्वराचे व एकूणच शांत प्रसन्न नर्मदेचे सध्याचे काशी-प्रयाग बनणे अवघड नाही.

सुन्दर वर्णन ........

नर्मदे हर... !!

आत्ताच झपाटल्यासारखे सगळे भाग वाचून काढले! हॅट्स ऑफ टू यू गाईज! हे असलं काहितरी मला कपाळ करंट्याला बापजन्मात शक्य होणार नाहीये. नूसता एक दिवस ऑफीसला जाताना मोबाईल विसरला तरी आख्खा दिवस वाईट जातो. :(

एकदम भारी. आत्मशुन्य आला की त्याच्याकडुन माहीती घेउन पुढचे लेख लिहाच.

हाही भाग आवडला. नेमकी, छोटी वाक्यं; चित्रदर्शी शैली यामुळे ओघवता झालेला. पुढील भागाच्या प्रतीक्षेत.

इस धारावाहिक की अगली कडी कब प्रदर्शित हो रहई है? हम वाट बघरेले हय ना.

यशवंत, चारही भाग मस्तच झाले आहेत. परिक्रमेचे धावते नसले तरी ओघवते समालोचन आवडले. नोकरी सोडली असल्यास आत्मशुन्यला गाठून परिक्रमचे डिफर्ड लाईव्ह समालोचन मिपावर टाकता येते का ते पहाणे. ;) अभिज्ञ.

पाओलो कोएलो चे " पिल्ग्रिमेज" नावाचे एक पुस्तक आठवले.

सर्व भाग वाचले,वाचतोय... हल्लीच ओंकारेश्वराचे दर्शन घेण्याचा योग आला होता,सोबत नर्मदा तीराचे दर्शन देखील घडले... या लेखमालेमुळे परत ओंकारेश्वरची आठवण आली. :)

छान.

निशब्द्द!!!!!!

''हेऽऽहेऽऽहेऽऽ हेयऽऽऽऽऽऽ!!! प्रचंड जोरात ओरडलो आणि दोन्ही काठ दणाणून सोडले. आरोळीचे प्रतिध्‍वनी विरुन गेल्यानंतर पुन्हा पहिल्यासारखी गूढ शांतता पसरली.

असे एकदा मला हिमालयात करायचे आहे. ह्यावेळेस करणार. गंगामाईला हाकारेन. नक्की :)

सुंदर झाला आहे भाग ... आवडला ... बाकी तो परिक्रमा किती दिवसात करणार आहे म्हणाला.. की तसे काही ठरले नाही

हा भागही खुपच आवडला.! १२ किमी परिक्रमा करून, आशूला एकट्याला पुढे सोडून परतीच्या प्रवासाला निघताना तुमच्या मनाची अवस्था अतिशय वाईट झाली असेल याची १००% खात्री वाटतेय.

हाही भाग आवडला! थोडंफार कुंटे स्टाईल लेखन वाटलं! पुभाप्र!

अस्वस्थ होऊन वाचतोय. झपाटलं गेल्याचं फीलिंग येतंय. हेवा वाटतो तुमचा यार..

छान चाललंय. येऊ द्या!

तुम्ही आत्मशून्यला सोडल्यानंतर त्याच्या पुढच्या प्रवासाबद्दल जाणून घ्यायला मिळणार नाही याची खंत वाटतेय.

काही विशेष नोंदी:- तापल्या तव्यावर कार्यभाग साधून घ्‍यावा. फोन करुन उद्या पण येणार नाहीय असे सांगितले की तो आणखी चिडणार आणि बोलणार - आणि मग राजीनामा देतोय असे सांगून मोकळे होता येईल असा विचार करुन ऑफिसला फोन लावून पाहिला होता. धन्य आहात. जगन्नाथ कुंटेंनाच फोन लाऊन विचार म्हणजे तुझं समाधान होईल. ते ऐकून तो ''गुड आयडिया.. यू आर दि मॅन'' म्हणाला तुझ्यासोबत राहिल्यावर माणसाला साध्यासाध्या गोष्टिही सुचत नाहित हे सिद्ध होतय. शूलपाणीतल्या अश्वत्‍थाम्यासारखे शूलपाणे म्हणजे? काय पुस्तक वगैरे आहे का? शून्यासोबत वाद घालण्‍याची उबळ रोखली. नशीब. शेवटी ओढ्‍यापलीकडे जाऊन हा ओढा आहे, ही काही नर्मदा नाही हे असं ठरवता येउ शकेल. एकहदा कागद किंवा पान त्या ओघळात टाकायचं जर ते ओघळाकडून नर्मदेच्या पात्राकडे जात असेल, तर तो स्वतंत्र प्रवाह आहे. जर उलट असेल, नर्मदापात्रातून दूर जात असेल तर नर्मदेतून निघणारा प्रवाह आहे.(कालवा वगैरे) :) अर्थात, वारा जोरात नसेल तेव्हाच ह्याचा उपयोग होइल. मी युजीपंथीय असल्याचा त्याचा आल्यापासूनच गैरसमज होता. म्हणजे? आपण नाही आहात का? खरद्/व्यनि करणे. ''चानी'' या चित्रपटाची काय "चानी"? कुठल्याभाषेत आहे म्हणे? कधी रिलीज झाला? सूर्य बुडण्यासाठी कासराभर अंतर बाकी होते. फार दिवसांनी "कासराभर" ह्या शब्दाची भेट झाली. बरे वाटले. आश्रमधारी दाढीवाले साधू त्यांना निरोप द्यायला सिगरेटचा धूर सोडत बम बम भोले....

चारही भाग वाचले, मालिका पूर्ण झाल्यावर प्रतिसाद देणार होते..पण रहावलं नाही. फारच सुंदर वर्णन आणि अनुभव. आत्मशून्य ला शुभेच्छा आणि तुम्हांला इतका सुंदर अनुभव इथे दिल्याबद्दल धन्यवाद !

.. म्हणजे नर्मदेतून एखादाही इरिगेशनचा वगैरे कालवा काढला की झाला बल्ल्या.. तो कालवा जितके शेकडे किलोमीटर्स पसरला असेल तेवढा टल्ला मारुन परत यावे लागणार.. म्हणजे २६०० मधे आणि तेवढी अ‍ॅडिशन.

वाचतोय.

मस्त झालाय हा भागही! आवडला. आ.शू. पुढल्या भागापासून एकटाच चालत जाणार याने आत्तापासूनच काळजी वाटायला लागली आहे. आत्ताही त्याच्या सुयोग्य परिक्रमापूर्तीसाठी प्रार्थना सुरू आहे. पुभाप्र

ही नोकरी सोडलीस की परिक्रमा करूनच टाक एकदा. आम्हाला भ्रमणगाथेसारखं मस्त पुस्तक वाचायला मिळेल. ;) (मी फक्त माझा स्वार्थ बघतेय!)

हाही भाग छान झालाय गुंतवून ठेवलं वाचताना

पुढचे लेखन या मालिकेतले शेवटचे (निदान आशू येईपर्यंत) असणार याचे आत्ताच वाईट वाटत आहे. वाचताना छान वाटत होते. इतके नियम पाळून मी परिक्रमेला निघू शकणार नाही असे वाटते.

हा ही भाग आवडला. परिक्रमा पूर्ण होईपर्यंत कित्ती न काय नुभव गाठीशी येत असतील!

पुढच्या भागात आपण आत्मशून्याला परिक्रमेत एकटे सोडून परतणार आहोत

हे शेवटचं वाक्य वाचून अस्वस्थ झालं आणि पुढचे अनुभव वाचायला मिळणार नाहीत म्हणून वाईटही वाटलं.

मॅनेजर महोदय नाराज होतेच. तापल्या तव्यावर कार्यभाग साधून घ्‍यावा. फोन करुन उद्या पण येणार नाहीय असे सांगितले की तो आणखी चिडणार आणि बोलणार - आणि मग राजीनामा देतोय असे सांगून मोकळे होता येईल असा विचार करुन ऑफिसला फोन लावून पाहिला होता. फासा अनुकूल पडला तर जवळचे मोबाइल हॅण्‍डसेट वगैरे कुरियरने मित्राकडे पाठवायचे आणि त्याला कार्डांचा पासवर्ड सांगून इंदूरातले खोली भाडे, पेपरबिल वगैरे मासिक देणी देऊन टाकायला सांगायचे. लॅपटॉप इत्यादी साहित्य त्याच्याकडे ठेवायला लावायचे असा माझा सगळा प्लॅन होता. पण मॅनेजर काही फोनवर उपलब्ध होईना. ऑफिसचे नियम मोडल्याने व्यवस्‍थापनाने नुकताच एका सहकार्‍यावर नोकरीवर रहाताना करारात लिहिलेल्या अटींचा वापर करुन जबर आर्थिक दंडाची कारवाई केली होती - त्यामुळे अचानक काही ठोस न करता निघून जाता येणार नव्हतं.

हे सगळं फक्त निमित्तमात्र. आपल्याला बरोबर परिक्रमा कारायची आहे. अजुनही तुमच्या लक्षात येत नाही का?

वाचतोय.....

आशु, पुढल्या भागापासून एकटाच असणार याची खरोखर काळजी वाटत आहे.. त्याच्या पुढच्या परिक्रमेसाठी खुप खुप शुभेच्छा!!

लेख छानच. आत्मशून्य यांच्या शात्रशुद्धतेच्या आग्रहाला दहा दंडवत!

यशवंतजी पुन्हा एकवार धन्यवाद...विशेष करुन तुमच्या ''आंखो देखा हाल" वृत्तांकनाला... अगदी प्रत्यक्ष अनुभव घेतोय असं वाटत होतं... बाकी आशूबद्दल काय बोलू,,,?वेगळाच व्यक्तिविशेष आहे हा माणुस...! आता पुढच्या भागाच्या प्रतिक्षेत.....

>>>> मॅनेजर महोदय नाराज होतेच. तापल्या तव्यावर कार्यभाग साधून घ्‍यावा. फोन करुन उद्या पण येणार नाहीय असे सांगितले की तो आणखी चिडणार आणि बोलणार - आणि मग राजीनामा देतोय असे सांगून मोकळे होता येईल असा विचार करुन ऑफिसला फोन लावून पाहिला होता. फासा अनुकूल पडला तर जवळचे मोबाइल हॅण्‍डसेट वगैरे कुरियरने मित्राकडे पाठवायचे आणि त्याला कार्डांचा पासवर्ड सांगून इंदूरातले खोली भाडे, पेपरबिल वगैरे मासिक देणी देऊन टाकायला सांगायचे. लॅपटॉप इत्यादी साहित्य त्याच्याकडे ठेवायला लावायचे असा माझा सगळा प्लॅन होता. पण मॅनेजर काही फोनवर उपलब्ध होईना. ऑफिसचे नियम मोडल्याने व्यवस्‍थापनाने नुकताच एका सहकार्‍यावर नोकरीवर रहाताना करारात लिहिलेल्या अटींचा वापर करुन जबर आर्थिक दंडाची कारवाई केली होती - त्यामुळे अचानक काही ठोस न करता निघून जाता येणार नव्हतं. क्या यसवंत, क्या झाँकी है! हम पढ रहे है आपका लिखा हुवा| आप मिपा पे है तो हम भी यहाँ रहते है, तो जो कुछ लिखा है वो हम भी पढते है| आपकी गाडी सरवटे से बढानी है या भवरकुंआ से? एक बार ऑफिस में आ जाओ तब बतातें है मॅनेजर क्या होता है| :-) >>> कुंटे सध्‍या नाशिकमध्‍ये आहेत ते सध्या नाशकात लागलेल्या एका पुस्तक प्रदर्शनात व्याख्यान देत आहेत. त्यांच्या नर्मदे हर हर पुस्तकाची विक्रमी विक्री झाली आहे. एका वर्षात १४०० च्या वर प्रती. अधिक माहितीसाठी: दुवा

वाचतोय.. प्रवाही लिखाण आहे..

१ ते ४ सर्व भाग वाचले. परिक्रमेचा विचार चुकूनही मनांत नसला तरी वाचनात रस आहे. आपली लिखाणाची हातोटी उल्लेखनिय आहे. पुढच्या भागा नंतर श्री. आत्मशुन्य ह्यांच्या परिक्रमे बद्दल चकार शब्दही वाचावयास मिळणार नाही ह्याची हुरहुर लागली आहे. असो. त्यांच्या पुढील प्रवासासाठी शुभेच्छा..!

धन्य आहात, पण एक शंका, (नेहमीप्रमाणे) नर्मदा परिक्रमा अशी एकदा सुरु करुन मागे फिरता येत नाही, मग भले ती शास्त्रशुद्ध पद्धतीनं सुरु केलेली नसली तरी, याबद्दल काही माहिती देउ शकेल का कोणी.?

अप्रतिम लिखाण यशवंता.

आत्ताच लोकप्रभावर ही लिंक मिळाली नर्मदापरिक्रमेवर. http://www.lokprabha.com/lokprabha/20120120/naramadechi-bhatkanti.htm पहिल्या एक्-दोन परिच्छेदात उगाच जाउन आलेल्यांना सरसकट दुगाण्या झाडलेल्या आहेत. साहेब स्वतः फुल्ल टू बसने जाउन आलेत, जाता-येता भक्तिभावाने यज्ञ वगैरे केलेत आणि इतरांना "च्छ्या कसले अंधश्रद्ध" म्हणून हिणवताहेत. to the top of that लेखाच्या शेवटच्या भागात अजून दोन वाक्ये सापडली:- नर्मदेची परिक्रमा कोणालाही सहजपणे करता येण्यासारखी आहे, आपल्या घरच्या मोटारीनंही आरामात करता येईल. दुर्दम्य इच्छा असेल तर ती कोणालाही सहज जमेल! ह्यातल्या दुसर्‍या वाक्याचा नक्की अर्थ काय? सहज होणार्‍या गोष्टीला दुर्दम्य इच्छा कशाला हवी? मुळात "दुर्दम्य इच्छा" ह्यापेक्षा "दुर्दम्य इच्छाशक्ती" हा शब्द वापरावा काय? अर्थातच असल्या बस आणि कारने जाणार्‍यांची भरमसाट गर्दी वाढून हा टुरिस्ट स्पॉट झाला तर नर्मदेची गंगा व ओंकारेश्वराचे व एकूणच शांत प्रसन्न नर्मदेचे सध्याचे काशी-प्रयाग बनणे अवघड नाही.

सुन्दर वर्णन ........

नर्मदे हर... !!

आत्ताच झपाटल्यासारखे सगळे भाग वाचून काढले! हॅट्स ऑफ टू यू गाईज! हे असलं काहितरी मला कपाळ करंट्याला बापजन्मात शक्य होणार नाहीये. नूसता एक दिवस ऑफीसला जाताना मोबाईल विसरला तरी आख्खा दिवस वाईट जातो. :(

एकदम भारी. आत्मशुन्य आला की त्याच्याकडुन माहीती घेउन पुढचे लेख लिहाच.

हाही भाग आवडला. नेमकी, छोटी वाक्यं; चित्रदर्शी शैली यामुळे ओघवता झालेला. पुढील भागाच्या प्रतीक्षेत.

इस धारावाहिक की अगली कडी कब प्रदर्शित हो रहई है? हम वाट बघरेले हय ना.

यशवंत, चारही भाग मस्तच झाले आहेत. परिक्रमेचे धावते नसले तरी ओघवते समालोचन आवडले. नोकरी सोडली असल्यास आत्मशुन्यला गाठून परिक्रमचे डिफर्ड लाईव्ह समालोचन मिपावर टाकता येते का ते पहाणे. ;) अभिज्ञ.

पाओलो कोएलो चे " पिल्ग्रिमेज" नावाचे एक पुस्तक आठवले.

सर्व भाग वाचले,वाचतोय... हल्लीच ओंकारेश्वराचे दर्शन घेण्याचा योग आला होता,सोबत नर्मदा तीराचे दर्शन देखील घडले... या लेखमालेमुळे परत ओंकारेश्वरची आठवण आली. :)

बढिया! मस्त! उद्याच्या लेखाची वाट पहात आहे. परिक्रमेबद्दल लिहिलंस तर हवंच आहे.

मस्तच! वाचतिये. उद्या वृत्तांत नक्की टाका.

लिहा हो सर्व माहितीसहित ... हा भाग सुंदर ..

नर्मदा परिक्रमा हे एकंदर काय प्रकरण आहे याची मला चांगलीच कल्पना आहे..जाऊन आलेल्या काही लोकांकडनं त्याचे वृत्तांत ऐकताना माझ्या अंगावर शहारे आले होते...तेंव्हा आ.शू. परत आलास की तुझ्या या धैर्याला/धाडसाला/ठाम आत्मविश्वासाला मी खरोखरी दिसशील तिथे साष्टांग नमन करणार आहे...

मस्त वृत्तांत. कमाल आहे आत्मशून्य या माणसाची. तसा अफाटच माणूस आहे हा. वाटेल ते निधडेपणाने करू शकणारा.

आयला, भारीये की हा आत्मशून्य! यकुशेठ, हा भाग मस्त झालाय. पुधचं विनासंकोच लिहा. वाट बघत आहे.

कशाला पुस्तक वाचायला लावताय आता? लिहाच थोड्क्यात परीक्रमेबद्दलही. कोणी सांगावं आमच्याही भाग्यात हा योग असायचा. तुमच्या लेखामुळेच मला प्रेरणा मिळाली असे होउन तुम्हीही पुण्यात भागीदार व्हाल.

तुम्हा दोघांना आणि तुमच्या किड्यांना.... _/\_

परिक्रमेच्या उद्यमाला, आणि ज्या खुमासदार शैलीत लिहिलेत त्याला!

हे काय नवीन? पुन्हा गो नी दांडेकर संचारले का काय कुणाच्या अंगात? हे आशू अध्यात्म वगैरे वर चित्रविचित्र बोलायचं तर वाटलं आमच्यासारखच पढतपंडित बेणं असेल म्हणून. स्वतः उपद्व्याप करणारा उचापती दिसतोय. अस्सल सिंदबादला सलाम. आणि हो, यक्कु ष्टाइल लेखही (कधी नव्हे तो) बरा जमलाय. ;)

कुंट्‍याच्या पुस्तकातून 'नर्मदा परिक्रमा' म्हणजे काय, ती कशी करायची हे बहुतेक सर्वांना माहित असेल. म्हणून त्याच माहितीची पुनरावृत्ती टाळावी असे वाटते. पण कुणाला ही माहिती हवी असेल तर तसे सांगावे म्हणजे पुढच्या भागात थोडक्यात लिहू. >> काहिच माहित नाही या बद्दल, पहिल्यांदाच ऐकतोय, तर जरा लिहुन सांगा कि हि परिक्रमा काय आणी कशी करायची. विकिवरुन थोडीशी माहीती कळाली ती अशी. http://en.wikipedia.org/wiki/Parikrama#Narmada_parikrama --टुकुल.

जरूर जाऊन या ... आणि वाटेत तो परशुराम का कोण तो अश्वत्थामा दिसला तर तला आमचा पण नमस्कार सांगा...अनेक अनेक शुभेच्छा आपणाला व आत्मशुन्य यांना ! वृत्तांताच्या प्रतिक्षेत...

मस्त लेखन, आत्मशुन्य कडुन ही अपेक्षा होतीच, खरंतर अपेक्षा जरा जास्त खडतर प्रवासाची होती तरी सुद्धा नर्मदा परिक्रमा म्हणजे अपेक्षाभंग नव्हे.

पुढच्या भागाची वाट पाहतो. यकु, तुमचीही परिक्रमा लवकर पूर्ण होवो आणि तिचे साद्यंत वर्णन मिपावर वाचायला मिळो.

आशू.. _/\_ तुझी पुढची संपुर्ण परिक्रमा सुखरूपपणे पार पडो.

आत्मशून्यला परिक्रमा सुखरूपपणे पार पडण्यासाठी शुभेच्छा.

आत्मशून्य खरंच असं काहीतरी करणार आहे हे वाचत होतोच ख व मध्ये. पण त्यानं 'कात्रज' केला आमचा. आम्हाला वाटलेलं 'नार्थ ईस्टा'त कुठं तरी जाणार आहे तो. नर्मदा परिक्रमा करणं सोप्पं नाही हे कुंटेंच्या पुस्तकातून आणि सौ. चितळेंच्या व्हीसीडीतून वाचले, ऐकले आहेच. विलक्षण अनुभव येतात, प्रचंड संकटं, शारिरीक, मानसिक परिक्षांचे क्षण सामोरे येतात पण त्यातून तरुन जाऊन परिक्रमा पूर्ण करणं हेच खरं कौशल्य आहे. आत्मशून्य पुढे नतमस्तक नी तो भेटला की साष्टांग नमन. वी आर प्राऊड ऑफ यू बॉस.

आत्मशुन्य यांना नर्मदा परिक्रमेस खुप शुभेछा! पुढील भागाची प्रतिक्षा करत आहोत.

मध्यप्रदेशातील श्रीओंकारेश्वरापासून सुरुवात करायची. पश्चिमेला नर्मदेच्या दक्षिण तटाच्या कडेने जायचं, रेवासागर (नर्मदा जिथे अरबी समुद्राला मिळते ते नर्मदेचे मुख) नावेने ओलांडायचा, नर्मदेच्या उत्तर तीराजवळून पूर्वेकडे नर्मदेच्या उगमापर्यंत झारखंडातील अमरकंटकापर्यंत यायचं. तिथे वळसा घालून नर्मदेच्या दक्षिण तटाजवळून पश्चिमेला ओंकारेश्वरापर्यंत येऊन परिक्रमा पूर्ण करायची. ------------------------------ ही यात्रा अतिशय खडतर आहे. ती पायी करावी लागते. वाटेत नर्मदेचे पात्र ओलांडून चालत नाही. ती चातुर्मासात करीत नाहीत. त्यामुळे प्रथम थंडीचा कडाका आणि नंतर असह्य उन यांचा सामना करावा लागतो. सदार्वतात शिधा घेऊन अन्न शिजवणे, किंवा ५ घरी भिक्षा मागून जेवणे, वाटेत मिळेल ते पाणी पिणे, जिथे शक्य तिथे रात्री मुक्काम करणे या पध्दतीने ती करावी लागते. परस्त्रीला माई म्हणजे नर्मदेचे रूप समजून तिच्याशी आदरयुक्त व्यवहार करणे आवश्यक असते.

वाचतेय. हा भाग आवडला... पुढेही लिहा नर्मदा परिक्रमेबद्दल. बाकी आत्मशून्याला परिक्रमेकरता शुभेच्छा!

आत्मशून्य आणि यशवंत, तुम्हां दोघांना परिक्रमेसाठी शुभेच्छा. अगदी अद्ध्यात्माचा भाग बाजूला ठेवला तरी अशा प्रवासाचा योग असावा हे खरंच भाग्य आहे. किती अनुभव, दृश्ये, निसर्गदर्शन गाठीशी बांधले जाईल आणि त्यातूनच कितीतरी शिकायला मिळेल... नर्मदा, गंगामाई अशांसारख्या स्वतःचे व्यक्तिमत्व असलेल्या नदयांकाठाने आणि सोबतीने प्रवास करायला मिळणे ही खरोखरची पर्वणी असते, हे अनुभवांती सांगते. भाग्यवान आहात. कधीतरी ही परिक्रमा करायला मिळावी ही इच्छा आहे.

नर्मदा परिक्रमेला निघालेल्या आत्मशून्य यांच्या धाडसासमोर नतमस्तक आहे. लेख उत्कृष्ट आहे. पुढील भागांच्या प्रतिक्षेत. शंका : सरदार सरोवरामुळे/नर्मदा प्रकल्पामुळे परिक्रमेच्या मार्गात काही बदल झालेला आहे किंवा कसे?

आत्मशुन्य यांच्या नर्मदा परिक्रमेचा बेत आमच्याशी शेअर केल्याबद्दल यकुशेठ आपले आभार........!!! बाकी, आत्मशुन्य यांच्या धाडसाला आपला बॉ नमस्कार आहे. आत्मशुन्य जेव्हा ही नर्मदा परिक्रमा पूर्ण करेल तेव्हा त्या समग्र वृत्तांताबद्दल आत्ताच उत्सुकता लागली आहे. -दिलीप बिरुटे

साष्टांग नमन ! मी ही खूप दिवसांपासून या विचारात आहे पण असे पटकन निघून जाणे .. ऊठून चालावे दिगंतरासी.. असे होणे नाही ! माझी इच्छा प्रबळ केल्याबद्द्ल धन्यवाद ! मरण्यापूर्वी नक्किच करणार असे आणि एवढेच म्हणतो ! सत्य संकल्पाचा दाता इश्वर ! परिक्रमेची मराठीतील सर्व पुस्तके वाचून झाली आहेत .. पैकी भारती ताई चे अंतर्यात्रा अप्रतिम .. एका गुरुवारी अर्ध्या रात्रीत वाचून काढले होते आणि सकाळी भारती ताईला मेल लिहली.. संध्याकाळी उत्तर आले.. शनिवारी आम्ही मोर ट्क्क्या वर .. एक दिवासाचा अनुभव घेतला.. आता आत्मशून्य केव्हा अंगात येताहेत याची वाट पहातोय !

श्री आत्मशून्य यांना त्यांच्या श्रीनर्मदा परिक्रमेसाठी हार्दिक शुभेच्छा! त्यांचा हा संकल्प निर्विघ्नपणे पार पडो ही प्रार्थना!

वाचले आहे, वाचतोय आणि वाचेन.....

..

काय अफाट प्रकार आहे हा यशवंता.. २००० हून जास्त किलोमीटर्स प्रवास करण्यासाठी, हाती फोन, गाडी , अन्नसाठा, पैसा नसताना .. किंवा पैसा असून तो हाती टिकेल अशी शाश्वती नसताना ("लुटले जातात" असे म्हटलेस त्यावरुन) .. किंवा पैसा हाती सुरक्षित टिकला तरी त्याची जंगलात कागदाच्या तुकड्यापलीकडे किंमत नसताना.. चालत चालत निघणं म्हणजे निव्वळ अचाट-अफाटपणा आहे. आत्मशून्य हे जबरी व्यक्तिमत्व दिसतंय. तो यातून यशस्वीपणे आणि सुरक्षित माघारी येईल याची खात्री आहे. त्याच्या साहसाला आणि शोधक वृत्तीला सलाम. यशवंता, तू उत्तम लेख लिहीला आहेस, नेहमीप्रमाणेच.

आत्मशुन्य या माणसाविशयी अतिशय आदर होता, आहे अन राहील.... __/\__ त्रिवार __/\__ सलाम __/\__

बढिया! मस्त! उद्याच्या लेखाची वाट पहात आहे. परिक्रमेबद्दल लिहिलंस तर हवंच आहे.

मस्तच! वाचतिये. उद्या वृत्तांत नक्की टाका.

लिहा हो सर्व माहितीसहित ... हा भाग सुंदर ..

नर्मदा परिक्रमा हे एकंदर काय प्रकरण आहे याची मला चांगलीच कल्पना आहे..जाऊन आलेल्या काही लोकांकडनं त्याचे वृत्तांत ऐकताना माझ्या अंगावर शहारे आले होते...तेंव्हा आ.शू. परत आलास की तुझ्या या धैर्याला/धाडसाला/ठाम आत्मविश्वासाला मी खरोखरी दिसशील तिथे साष्टांग नमन करणार आहे...

मस्त वृत्तांत. कमाल आहे आत्मशून्य या माणसाची. तसा अफाटच माणूस आहे हा. वाटेल ते निधडेपणाने करू शकणारा.

आयला, भारीये की हा आत्मशून्य! यकुशेठ, हा भाग मस्त झालाय. पुधचं विनासंकोच लिहा. वाट बघत आहे.

कशाला पुस्तक वाचायला लावताय आता? लिहाच थोड्क्यात परीक्रमेबद्दलही. कोणी सांगावं आमच्याही भाग्यात हा योग असायचा. तुमच्या लेखामुळेच मला प्रेरणा मिळाली असे होउन तुम्हीही पुण्यात भागीदार व्हाल.

तुम्हा दोघांना आणि तुमच्या किड्यांना.... _/\_

परिक्रमेच्या उद्यमाला, आणि ज्या खुमासदार शैलीत लिहिलेत त्याला!

हे काय नवीन? पुन्हा गो नी दांडेकर संचारले का काय कुणाच्या अंगात? हे आशू अध्यात्म वगैरे वर चित्रविचित्र बोलायचं तर वाटलं आमच्यासारखच पढतपंडित बेणं असेल म्हणून. स्वतः उपद्व्याप करणारा उचापती दिसतोय. अस्सल सिंदबादला सलाम. आणि हो, यक्कु ष्टाइल लेखही (कधी नव्हे तो) बरा जमलाय. ;)

कुंट्‍याच्या पुस्तकातून 'नर्मदा परिक्रमा' म्हणजे काय, ती कशी करायची हे बहुतेक सर्वांना माहित असेल. म्हणून त्याच माहितीची पुनरावृत्ती टाळावी असे वाटते. पण कुणाला ही माहिती हवी असेल तर तसे सांगावे म्हणजे पुढच्या भागात थोडक्यात लिहू. >> काहिच माहित नाही या बद्दल, पहिल्यांदाच ऐकतोय, तर जरा लिहुन सांगा कि हि परिक्रमा काय आणी कशी करायची. विकिवरुन थोडीशी माहीती कळाली ती अशी. http://en.wikipedia.org/wiki/Parikrama#Narmada_parikrama --टुकुल.

जरूर जाऊन या ... आणि वाटेत तो परशुराम का कोण तो अश्वत्थामा दिसला तर तला आमचा पण नमस्कार सांगा...अनेक अनेक शुभेच्छा आपणाला व आत्मशुन्य यांना ! वृत्तांताच्या प्रतिक्षेत...

मस्त लेखन, आत्मशुन्य कडुन ही अपेक्षा होतीच, खरंतर अपेक्षा जरा जास्त खडतर प्रवासाची होती तरी सुद्धा नर्मदा परिक्रमा म्हणजे अपेक्षाभंग नव्हे.

पुढच्या भागाची वाट पाहतो. यकु, तुमचीही परिक्रमा लवकर पूर्ण होवो आणि तिचे साद्यंत वर्णन मिपावर वाचायला मिळो.

आशू.. _/\_ तुझी पुढची संपुर्ण परिक्रमा सुखरूपपणे पार पडो.

आत्मशून्यला परिक्रमा सुखरूपपणे पार पडण्यासाठी शुभेच्छा.

आत्मशून्य खरंच असं काहीतरी करणार आहे हे वाचत होतोच ख व मध्ये. पण त्यानं 'कात्रज' केला आमचा. आम्हाला वाटलेलं 'नार्थ ईस्टा'त कुठं तरी जाणार आहे तो. नर्मदा परिक्रमा करणं सोप्पं नाही हे कुंटेंच्या पुस्तकातून आणि सौ. चितळेंच्या व्हीसीडीतून वाचले, ऐकले आहेच. विलक्षण अनुभव येतात, प्रचंड संकटं, शारिरीक, मानसिक परिक्षांचे क्षण सामोरे येतात पण त्यातून तरुन जाऊन परिक्रमा पूर्ण करणं हेच खरं कौशल्य आहे. आत्मशून्य पुढे नतमस्तक नी तो भेटला की साष्टांग नमन. वी आर प्राऊड ऑफ यू बॉस.

आत्मशुन्य यांना नर्मदा परिक्रमेस खुप शुभेछा! पुढील भागाची प्रतिक्षा करत आहोत.

मध्यप्रदेशातील श्रीओंकारेश्वरापासून सुरुवात करायची. पश्चिमेला नर्मदेच्या दक्षिण तटाच्या कडेने जायचं, रेवासागर (नर्मदा जिथे अरबी समुद्राला मिळते ते नर्मदेचे मुख) नावेने ओलांडायचा, नर्मदेच्या उत्तर तीराजवळून पूर्वेकडे नर्मदेच्या उगमापर्यंत झारखंडातील अमरकंटकापर्यंत यायचं. तिथे वळसा घालून नर्मदेच्या दक्षिण तटाजवळून पश्चिमेला ओंकारेश्वरापर्यंत येऊन परिक्रमा पूर्ण करायची. ------------------------------ ही यात्रा अतिशय खडतर आहे. ती पायी करावी लागते. वाटेत नर्मदेचे पात्र ओलांडून चालत नाही. ती चातुर्मासात करीत नाहीत. त्यामुळे प्रथम थंडीचा कडाका आणि नंतर असह्य उन यांचा सामना करावा लागतो. सदार्वतात शिधा घेऊन अन्न शिजवणे, किंवा ५ घरी भिक्षा मागून जेवणे, वाटेत मिळेल ते पाणी पिणे, जिथे शक्य तिथे रात्री मुक्काम करणे या पध्दतीने ती करावी लागते. परस्त्रीला माई म्हणजे नर्मदेचे रूप समजून तिच्याशी आदरयुक्त व्यवहार करणे आवश्यक असते.

वाचतेय. हा भाग आवडला... पुढेही लिहा नर्मदा परिक्रमेबद्दल. बाकी आत्मशून्याला परिक्रमेकरता शुभेच्छा!

आत्मशून्य आणि यशवंत, तुम्हां दोघांना परिक्रमेसाठी शुभेच्छा. अगदी अद्ध्यात्माचा भाग बाजूला ठेवला तरी अशा प्रवासाचा योग असावा हे खरंच भाग्य आहे. किती अनुभव, दृश्ये, निसर्गदर्शन गाठीशी बांधले जाईल आणि त्यातूनच कितीतरी शिकायला मिळेल... नर्मदा, गंगामाई अशांसारख्या स्वतःचे व्यक्तिमत्व असलेल्या नदयांकाठाने आणि सोबतीने प्रवास करायला मिळणे ही खरोखरची पर्वणी असते, हे अनुभवांती सांगते. भाग्यवान आहात. कधीतरी ही परिक्रमा करायला मिळावी ही इच्छा आहे.

नर्मदा परिक्रमेला निघालेल्या आत्मशून्य यांच्या धाडसासमोर नतमस्तक आहे. लेख उत्कृष्ट आहे. पुढील भागांच्या प्रतिक्षेत. शंका : सरदार सरोवरामुळे/नर्मदा प्रकल्पामुळे परिक्रमेच्या मार्गात काही बदल झालेला आहे किंवा कसे?

आत्मशुन्य यांच्या नर्मदा परिक्रमेचा बेत आमच्याशी शेअर केल्याबद्दल यकुशेठ आपले आभार........!!! बाकी, आत्मशुन्य यांच्या धाडसाला आपला बॉ नमस्कार आहे. आत्मशुन्य जेव्हा ही नर्मदा परिक्रमा पूर्ण करेल तेव्हा त्या समग्र वृत्तांताबद्दल आत्ताच उत्सुकता लागली आहे. -दिलीप बिरुटे

साष्टांग नमन ! मी ही खूप दिवसांपासून या विचारात आहे पण असे पटकन निघून जाणे .. ऊठून चालावे दिगंतरासी.. असे होणे नाही ! माझी इच्छा प्रबळ केल्याबद्द्ल धन्यवाद ! मरण्यापूर्वी नक्किच करणार असे आणि एवढेच म्हणतो ! सत्य संकल्पाचा दाता इश्वर ! परिक्रमेची मराठीतील सर्व पुस्तके वाचून झाली आहेत .. पैकी भारती ताई चे अंतर्यात्रा अप्रतिम .. एका गुरुवारी अर्ध्या रात्रीत वाचून काढले होते आणि सकाळी भारती ताईला मेल लिहली.. संध्याकाळी उत्तर आले.. शनिवारी आम्ही मोर ट्क्क्या वर .. एक दिवासाचा अनुभव घेतला.. आता आत्मशून्य केव्हा अंगात येताहेत याची वाट पहातोय !

श्री आत्मशून्य यांना त्यांच्या श्रीनर्मदा परिक्रमेसाठी हार्दिक शुभेच्छा! त्यांचा हा संकल्प निर्विघ्नपणे पार पडो ही प्रार्थना!

वाचले आहे, वाचतोय आणि वाचेन.....

..

काय अफाट प्रकार आहे हा यशवंता.. २००० हून जास्त किलोमीटर्स प्रवास करण्यासाठी, हाती फोन, गाडी , अन्नसाठा, पैसा नसताना .. किंवा पैसा असून तो हाती टिकेल अशी शाश्वती नसताना ("लुटले जातात" असे म्हटलेस त्यावरुन) .. किंवा पैसा हाती सुरक्षित टिकला तरी त्याची जंगलात कागदाच्या तुकड्यापलीकडे किंमत नसताना.. चालत चालत निघणं म्हणजे निव्वळ अचाट-अफाटपणा आहे. आत्मशून्य हे जबरी व्यक्तिमत्व दिसतंय. तो यातून यशस्वीपणे आणि सुरक्षित माघारी येईल याची खात्री आहे. त्याच्या साहसाला आणि शोधक वृत्तीला सलाम. यशवंता, तू उत्तम लेख लिहीला आहेस, नेहमीप्रमाणेच.

आत्मशुन्य या माणसाविशयी अतिशय आदर होता, आहे अन राहील.... __/\__ त्रिवार __/\__ सलाम __/\__

देशसेवेसाठी झटणार्‍या व्यक्तिचा यथोचित गौरव करणारा लेख. अब्दुल कलामांप्रमाणेच हेही एकदा भारताचे राष्ट्रपती म्हणून विराजमान झालेले बघायला आवडेल मला. :)

सिस्टिम वाटते तेवढी बिघडलेली नाही याचे चालते बोलते उदाहरण म्हणजे श्रीधरन यांचे कर्तृत्व. श्रीधरन साहेबांना उर्वरित आयुष्य शांतीपूर्ण तसेच निरामय जावो यासाठी शुभेच्छा. गोळेसाहेबांचे विशेष आभार.

पद्मविभूषण अशा लोकांनाच मिळावा!

श्रेधरन याना द्या. एवढं कर्तृत्व एका जन्मात फार कमी लोक दाखवू शकतात.

पैसा ताईंशी पूर्णपणे सहमत. भारत रत्नाचा खराखुरा मानकरी हाच महात्मा असायला हवा.

ई.श्रीधरन , (सुरत ची सुधारणा करणरे) S. R. राव, तिरूचिरापल्ली चे एक पोलिस अधिकारी (नाव विसरलो) या लोकांनी सिस्टीम मध्ये राहून खूप खूप चांगले काम केले आहे.... मोदक.

नक्कीच स्पृहणीय..

ब्येष्ट...! खूप छान ओळख.

प्रेरणादायी व्यक्तीमत्त्वावरील माहितीपूर्ण लेख. धन्यवाद. आपल्या समाजात अजूनही कुठे कुठे आशेचे दिवे लुकलुकत आहेत ह्याचे समाधान वाटले.

अनुकणिय, गुरु करावे अश्या गरुतुल्य व्यक्क्ति आहेत ई.श्रीधरन सर. लेख आवडला.

धन्यवाद धन्यवाद, अतिशय मोठा माणुस, खरंच खुप मोठा माणुस. एकदा एका सेमिनारच्या वेळी यांना प्रत्यक्ष बघायची संधी मिळाली होती, आपण केलेल्या कामाबद्दल एक छदाम सुद्धा गर्व नव्हता यांच्या चेह-यावर.

श्रीधरन ह्यांच्या कार्याचा आढावा घेणारा लेख आवडला.

भ्रष्टाचाराचा बोलबाला होत असलेल्या भारतात, शिष्टाचाराचे मूर्तिमंत प्रतीक बनून, विधिवत मिळालेले काम निष्ठापूर्वक करणारे अनेक लोक आजही आहेत. त्यांच्याच बळावर भारतीय समाज व्यवस्था घट्ट उभी आहे.

संपूर्ण सहमत.

अन्या दातार, आळशांचा राजा, मन१, इंदुसुता, नीलकांत, दादाकोंडके, पैसा, सविता००१, मोदक, कॉनम मॅन, प्यारे१, प्रभाकर पेठकर, निश, ५० फक्त आणि प्रदीप सगळ्यांना प्रतिसादाखातर मनःपूर्वक धन्यवाद!

काका, खूप सुंदर ओळख करून दिलीत. आजच एक असाच लेख वाचनात आला मटामध्ये मेट्रो मॅन श्रीधरन...

देशसेवेसाठी झटणार्‍या व्यक्तिचा यथोचित गौरव करणारा लेख. अब्दुल कलामांप्रमाणेच हेही एकदा भारताचे राष्ट्रपती म्हणून विराजमान झालेले बघायला आवडेल मला. :)

सिस्टिम वाटते तेवढी बिघडलेली नाही याचे चालते बोलते उदाहरण म्हणजे श्रीधरन यांचे कर्तृत्व. श्रीधरन साहेबांना उर्वरित आयुष्य शांतीपूर्ण तसेच निरामय जावो यासाठी शुभेच्छा. गोळेसाहेबांचे विशेष आभार.

पद्मविभूषण अशा लोकांनाच मिळावा!

श्रेधरन याना द्या. एवढं कर्तृत्व एका जन्मात फार कमी लोक दाखवू शकतात.

पैसा ताईंशी पूर्णपणे सहमत. भारत रत्नाचा खराखुरा मानकरी हाच महात्मा असायला हवा.

ई.श्रीधरन , (सुरत ची सुधारणा करणरे) S. R. राव, तिरूचिरापल्ली चे एक पोलिस अधिकारी (नाव विसरलो) या लोकांनी सिस्टीम मध्ये राहून खूप खूप चांगले काम केले आहे.... मोदक.

नक्कीच स्पृहणीय..

ब्येष्ट...! खूप छान ओळख.

प्रेरणादायी व्यक्तीमत्त्वावरील माहितीपूर्ण लेख. धन्यवाद. आपल्या समाजात अजूनही कुठे कुठे आशेचे दिवे लुकलुकत आहेत ह्याचे समाधान वाटले.

अनुकणिय, गुरु करावे अश्या गरुतुल्य व्यक्क्ति आहेत ई.श्रीधरन सर. लेख आवडला.

धन्यवाद धन्यवाद, अतिशय मोठा माणुस, खरंच खुप मोठा माणुस. एकदा एका सेमिनारच्या वेळी यांना प्रत्यक्ष बघायची संधी मिळाली होती, आपण केलेल्या कामाबद्दल एक छदाम सुद्धा गर्व नव्हता यांच्या चेह-यावर.

श्रीधरन ह्यांच्या कार्याचा आढावा घेणारा लेख आवडला.

भ्रष्टाचाराचा बोलबाला होत असलेल्या भारतात, शिष्टाचाराचे मूर्तिमंत प्रतीक बनून, विधिवत मिळालेले काम निष्ठापूर्वक करणारे अनेक लोक आजही आहेत. त्यांच्याच बळावर भारतीय समाज व्यवस्था घट्ट उभी आहे.

संपूर्ण सहमत.

अन्या दातार, आळशांचा राजा, मन१, इंदुसुता, नीलकांत, दादाकोंडके, पैसा, सविता००१, मोदक, कॉनम मॅन, प्यारे१, प्रभाकर पेठकर, निश, ५० फक्त आणि प्रदीप सगळ्यांना प्रतिसादाखातर मनःपूर्वक धन्यवाद!

काका, खूप सुंदर ओळख करून दिलीत. आजच एक असाच लेख वाचनात आला मटामध्ये मेट्रो मॅन श्रीधरन...