शांतता

मिसळलेला काव्यप्रेमी जे न देखे रवी...
कोसळून गेलेल्या पावसानंतरची शांतता फारच जीवघेणी असते नाही? ----- परवा तू अचानक आलीस दारात तुला पाहुन चमकलो मग सुखावलो येतांना तू आणलेला मोगरा सगळं घर व्यापून उरला गजरा करायला घेतला तुझ्या केसात माळतांना अवचित एक गाठ सुटली गजरा विखुरला, अन् एकदम जाग आली ---- कोसळून गेलेल्या पावसानंतरची शांतता फार जीवघेणी असते नाही? ------ किनार्‍यावर एकटचं भटकतांना 'तो' खडक दिसला पहिली भेट नजरेसमोरुन तराळून गेली तासन् तास त्या खडकावर सुख म्हणजे कायं? ते अनुभवलं आता कां कोण जाणे 'तो' खडक खुपच ओबडधोबड वाटला बेढब दिसला --- कोसळून गेलेल्या पावसानंतरची शांतता फारच जीवघेणी असते नाही? ---- शेवटी काय पाऊस जाण्यासाठीच येतो जीवघेणी शांतता तेवढी राहते सोबतीला --- कोसळून गेलेल्या पावसानंतरची शांतता फारच जीवघेणी असते नाही? |- मिसळलेला काव्यप्रेमी -| (०८/०८/२०१६)
वर्गीकरण
लेखनविषय:

32 टिप्पण्या 5,386 दृश्ये

Comments

निखिल निरगुडे नवीन

कोसळून गेलेल्या पावसानंतरची शांतता फारच जीवघेणी असते नाही...... अगदी! आणि मनाला हुरहूर लागलेली असताना न कोसळणाऱ्या पावसाची शांतता सुद्धा!

नीलमोहर नवीन

In reply to by निखिल निरगुडे

कोसळेस्तोवर तुडुंब भरलेलं आभाळ असतं आणि पाण्याचा एक टिपूसही पडत नाही, तेव्हा जीव नकोसा होतो. अप्रतिम कविता..

ज्ञानोबाचे पैजार नवीन

फार दिवस वाट पहायला लावलीस. पण त्या प्रतिक्षेचे चिज झाले ही कविता वाचून. तू लिहित रहा आम्ही त्याचा आनंद घेत राहू पैजारबुवा,

अभ्या.. नवीन

अह्हाहाहा, मिका, बरसत रहा. शांतता नकोसी असते खरेच.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे नवीन

आवडली कविता. लिहित राहा. -दिलीप बिरुटे

मृत्युन्जय नवीन

मी कविता सहसा वाचत नाही. एकतर फारस्या कळत नाहित आणि कळाल्याच तर खुप नाटकी वाटतात. पण मिकाच्या कविता मात्र सहसा चुकवत नाही. एक नंबर जमली आहे ही कविता पण. बाबारे मिका कधी भेटलो तर तुझ्या सह्या घेउन ठेवीन म्हणतो. मोठा कवी झाल्यावर लोकांना दाखवता येतील.

मिसळलेला काव्यप्रेमी नवीन

In reply to by मृत्युन्जय

सही?? सहीचा जमाना गेला, आता आपण सेल्फी काढू, ;) आणि मोठा कवी होण्याच नंतर बघू पण मी आताच अभिमानाने दाखवीन लोकांना. बघा हे आमचे मित्र.

विप्लव नवीन

परवा तू अचानक आलीस दारात तुला पाहुन चमकलो मग सुखावलो येतांना तू आणलेला मोगरा सगळं घर व्यापून उरला गजरा करायला घेतला तुझ्या केसात माळतांना अवचित एक गाठ सुटली गजरा विखुरला, अन् एकदम जाग आली
आई ग कसलं दर्दी