वादळ (शतशब्दकथा)
एक एक काडी आणून चिमणा चिमणी घरटं बांधत होते.
त्यांच्या लगबगीचं हिला फार अप्रूप.
"अरे ही काडी इथे लावायची होती ना ?"
"आधी नाही का सांगायच?"
"आता सांगितल ना?"
त्यांच्या चिवचिवाटाला तिचे शब्द.
काल रात्री पावसानं धुमाकूळ घातला.
तिनं खिडकीतून पाहिलं तर घरटं चिखलात पडलं होतं.
एक एक काडी वेगळी झाली होती.
सकाळी स्वच्छ ऊन पडलं होतं.
झाडाखाली अस्ताव्यस्त घरट्याभोवती चिमणी चिवचिवाट करत होती.
तो तिच्या मागे फिरत होता. काही दिवस सगळच विस्कळीत.
एक दिवस अंगणात गजबज जाणवली.
पुन्हा एकदा चिमणा चिमणीला काड्या आणून देत होता.
कितीतरी वेळ तिनी दोघांची लगबग पाहिली. भानावर आल्यावर त्याला फोन केला.
"मला परत यायचंय, आपल्या घरी."
वाचने
6581
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
29
मस्त
सुंदर!
मस्त. छान लिहिलय
छान लिहिलंय !
सुंदर!
वाह. मस्तं.
सुंदर! आवडलं!
सुंदर
मस्त!
मस्तच खरच सुंदर
मस्त.
चांगलीय कथा ..
खुप छान. कथेचे तात्पर्य काय?
भारी.
सुंदर
आवडली शतशब्दकथा!
आवडली
मार्मिक..
छान !!
कथा आवडली.
छान कथा.
वा: मस्तच
अतिशय सुंदर
आवडली :)
सर्वांचे खूप आभार. :) सध्या
In reply to सर्वांचे खूप आभार. :) सध्या by रातराणी
प्रयत्न केला आहे
कथा आणि उत्तरार्ध
In reply to कथा आणि उत्तरार्ध by सुबोध खरे
धन्यवाद
भन्नाट लिहिले आहे.