अस्फुट

अनन्त्_यात्री जे न देखे रवी...
नि:संग उदासीन नभ हे धरतीला भिडते जेथे त्या धूसर क्षितिजावरती अस्फुट काही खुणवीते मरुभूमीतुनी जडाच्या चैतन्य जिथे लसलसते त्या अद्भुत सीमेवरती अस्फुट काही खुणवीते शब्दांच्या निबिड अरण्यी अर्थाचे बंधन नुरते त्या अपार मुक्तीमध्ये अस्फुट काही खुणवीते
वर्गीकरण
लेखनविषय:
काव्यरस

7 टिप्पण्या 3,561 दृश्ये

Comments

चांदणे संदीप नवीन

अनंत यात्री, भारीच, कविता आणि आप, दोनो. :) सं - दी - प

ज्ञानोबाचे पैजार नवीन

अस्फुटाची झलक मिळता तगमग भारी होते हातात गवसते तो वर हुलकावणी देउन जाते पैजारबुवा,

राघव नवीन

खूप आवडल्या गेलेले आहे! दुसरे कडवे विशेष!