आवडलं असं आधीच लिहिलं होतं... असो... आता अजून लिहायलाच हवे म्हणून ही पद्यकविता... गद्यकवितेचे पद्यकथात्मक परीक्षण... आला असेल... असाही एखादा फ़ॊर्म... गद्यकविता नावाचा...किंवा असेलही प्राचीन काळापासून .पद्यकथा अस्तित्त्वात कविता न आवडणार्‍यांना गंडवता गंडवता , टाकून जाईल संकट माझ्यावरती... ओळीओळींचं .... आमच्या नशिबी कसली प्रेमपक्ष्यांची भावुक लगबग? इकडे तर खिडकीत घरटी बनवून खालच्यांच्या गॆलरीत शिटून घाण करणारी , अत्यंत प्रजननक्षम कबूतरांची जोडी... एकामागोमाग अंडी घालणारी कबुतरी आमच्या नशिबी...आणि जोडीला रोज खालच्यांच्या शिव्या... बा पक्ष्या ....नाही, प्रेमपक्ष्या....तूच तो... पण कोण? कोण असशील तू? तू म्हणजे एखादे स्वप्न तर नाहीस? पहाटेच्या थंडीत मऊमऊ दुलईसारखे... किंवा तुझ्या स्वेटर सारखेच असेल..छान छान, मृदू मुलायम... तू आशा लावणार... गुंगवणार... कोणी शिकवलं तुला हे ? अं..अं.... लब्बाड...माणसांनीच ना?? या विचित्र दुनियेत माणसांजवळ फ़ार राहू नकोस हं... असलं काय काय शिकवतील तुला... आणि फ़सवायलाही शिकवतील... का तू तिच्याकडूनच आला आहेस ? मला अजून दुख द्यायला...?? पाहिलंस? फ़सवणूक म्हटलं की तीच आठवते.... हस , हस रे तू हस... अजून दु:ख दे मला... चालेल ..हरकत नाही... हरकत तरी का असावी? तिने दिलेले सारेकाही मनाच्या एक हळव्या आणि हवेशीर कोपयात अलगद लटकवून ठेवले आहे.... ख्रिसमस ट्री वरती लटकवलेल्या चमचमत्या खेळण्यांसारखे... तसेच हे ही.... दे रे..दे .....तू मला दु:ख देच... कोळीष्टकांकडे जसे तटस्थपणे पाहतो ना मी, तसेच पाहत राहीन त्यांच्याकडे...... किंवा तू असशील विश्वास...कधीतरी मी घर बांधेनच, जमवून आणून काडी काडी , तुमच्या आणि सार्‍या जगाच्या नाकावर टिच्चून..असा... . असतं रे घर बांधायचं स्वप्न प्रत्येकाचंच... पण भेटतो प्रत्येकालाच कोणी एक तावदानावर टिचकी वाजवून पक्षी पळवून लावणारा... ...खोसल्याचा घोसला गेल्यावर तो जसा दु:खी झाला तसा तूही होशील का? मी खुराणा नाही रे.. नाही.... मी नाही रे खुराणा... का असा वागलास? इतका का मी वाईट आहे? ....ती खुणेची शीळ वाजवत पक्षिणींना बोलावणारा तूच ना? तुला माझा टाहो का बरं ऐकू येत नाही ? का गेलास असा सोडून?.. की उडून गेलास चित्रबलाकासारखा भलत्याच देशी? गुलामा, आणि जायचंच होतं तर आलास का?.... की घाबरलास खिडकीवर झालेल्या आवाजाला ? पुन्हा नाही रे आलास परत तो ? का एखाद्याला आशा लावतोस रे ? हळहळतं..हृदय पिळवटून निघतं...आक्रंदतं माझं मन.... मी इतका वाईट नाही रे...मी तुला कोंडणार नाही रे....आवडत नाही मला असला जुलमाचा सहवास... बोलवा रे त्याला कोणीतरी बोलवा...ढसाढसा रडतोय मी.... मीच असा भावुक, तडफ़डतोय जगाची पर्वा न करता तुझ्यासाठी ... येशील ना रे ? बा पक्ष्या...