(|: एखादा दिवस एखादा दिवस असा रेंगाळतो, एकेक क्षण युगासारखा नुसते नगारे वाजवणा-या कोरड्या पोकळ ढगासारखा सकाळ सरता सरत नाही; विस्कटलेले किरण सांडून सुस्तावलेला सूर्यही दिसतो उनाड, हट्टी मुलासारखा कंटाळवाणी दुपार पसरते, कातावलेली नागीण जशी दिवस बिचारा वाट चुकलेल्या, भांबावलेल्या पिलासारखा संध्याकाळचा तोच पसारा; धूसर, धुरकट रंग उधळून भरकटलेला वारा फिरतो ओढाळ, नाठाळ गुरासारखा रात्रही तशीच मरगळलेली; पेंगुळलेल्या मंद चांदण्या धुक्यात गुरफटलेला चंद्र कोमेजलेल्या फुलासारखा पुन्हा उद्याची वाट पहाणारा एकेक क्षण युगासारखा परीकथेतील राजकन्येच्या स्वप्नामधल्या जगासारखा क्रान्ति