मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

कविता - कृष्णधून

VRINDA MOGHE · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
*कृष्णधून* पहाटवा-याची निशब्द धून , मावळती चंद्रकोर, फिकटशी !! झाडांची सळसळ, प्राजक्त सडा, धुक्याची चादर, पुसटशी !! आकाशी उधळण, सप्तरंगांची, घरट्यात चिवचिव, नाजुकशी !! पक्ष्यांचे थवे, उडती रावे, मोहक किलबिल, ऐकावीशी !! अलगद जाग, स्वप्नाचा भास खुदकन हसू, गालापाशी !! पडता कानी, कृष्णधून मन होई राधा, लागे समाधीशी !! -©️वृंदा 19/3/21

वाचने 2471 वाचनखूण प्रतिक्रिया 4

पडता कानी, कृष्णधून मन होई राधा, लागे समाधीशी !! सर्वच ओळी खास... शेवटच्या चार ओळीही खासच आहेत, आवडल्याही पण शेवटच्या ओळीतला शब्दला, लयीत येत नाही असे वाटले. बाकी लिहिते राहा.