जुना वाडा
लेखनविषय:
काव्यरस
एक जुना वाडा
भंगलेले तुळशी वृंदावन
विरलेली स्वप्नं
अन् उदास माझं मन
परसातल्या चाफ्याला
आता येत नाहीत फुलं
अंगणात कधीच
खेळत नाहीत मुलं
ओसरीवरचा चौफाळा
वाऱ्यासोबत रडणारा
दारातील पिंपळ
दिवसभर झडणारा
गंजलेले तावदान
कुजलेली खिडकी
धुळीने माखलेली
उतरंडीची मडकी
माळवदातील घरटं
चिमणीने सोडलंय
दारावरचं आडनाव
केंव्हाच मोडलंय
वाचने
5974
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
11
कविता भारी..
In reply to कविता भारी.. by गणेशा
धन्यवाद
In reply to धन्यवाद by मनोज
आमच्या पश्चिम महाराष्ट्रात पण
मस्त. मीही एक कविता जुन्या
In reply to मस्त. मीही एक कविता जुन्या by प्रमोद देर्देकर
वा मस्त आहे कविता..
In reply to मस्त. मीही एक कविता जुन्या by प्रमोद देर्देकर
धन्यवाद!
चित्रदर्शी कविता!
In reply to चित्रदर्शी कविता! by मन्या ऽ
धन्यवाद
In reply to धन्यवाद by मनोज
अच्छा! हे माहिती नव्हते.. मी
कविता छान आहे, पण आवडली
In reply to कविता छान आहे, पण आवडली by वीणा३
धन्यवाद वीणा