Skip to main content

जुना वाडा

लेखक मनोज यांनी शुक्रवार, 12/06/2020 11:34 या दिवशी प्रकाशित केले.
एक जुना वाडा भंगलेले तुळशी वृंदावन विरलेली स्वप्नं अन् उदास माझं मन परसातल्या चाफ्याला आता येत नाहीत फुलं अंगणात कधीच खेळत नाहीत मुलं ओसरीवरचा चौफाळा वाऱ्यासोबत रडणारा दारातील पिंपळ दिवसभर झडणारा गंजलेले तावदान कुजलेली खिडकी धुळीने माखलेली उतरंडीची मडकी माळवदातील घरटं चिमणीने सोडलंय दारावरचं आडनाव केंव्हाच मोडलंय
काव्यरस
लेखनविषय:

वाचने 5993
प्रतिक्रिया 11

प्रतिक्रिया

कविता भारी.. माझं गावाकडचं पडलेलं माळवदाचं घर समोर आले.. त्याच्या बाजूला अजूनही पिंपळ तसाच आहे.. त्या घरात गेल्यावर आज्जी ने जिथे मला एकदा नको म्हणालो तरी पुरणपोळी केली होती त्याची आठवण आली.. आत्ताच मागे गेले होतो.. फोटो पण असेल बहुतेक..

In reply to by गणेशा

धन्यवाद! माळवद शब्द फार लोकांना माहित नसे असे मला वाटते. बहुदा मराठवाड्या मध्ये जास्त वापरला जातो !

In reply to by मनोज

आमच्या पश्चिम महाराष्ट्रात पण वापरायचे की सगळे हा शब्द... माझ्या मामाचे तर अलीकडे पर्यंत मालवदाचेच घर होते...

चित्रदर्शी कविता! माळवद म्हणजे माळावरच घर. असा काही अर्थ आहे का शब्दाचा? माझ्या वाचनात पहिल्यांदाच आलाय हा शब्द.. :)

In reply to by मन्या ऽ

मन्या ऽ धन्यवाद !! मराठवाड्या मध्ये माळवद हा शब्द छत या अर्थाने वापरला जातो. लाकडाची फ्रेम करून त्यावर चिखल अंथरला जातो.

कविता छान आहे, पण आवडली म्हणवत नाही, एकेकाळी गोकुळ असलेली अशी पडकी घरं बघून वाईट वाटतं, काळाचा महिमा, दुसरं काय :(