हे विठ्ठला माझे मस्तक तुझ्या चरणी झुकू दे | माझे बाबा माझ्या कन्यादानापर्यंत टिकू दे ||धृ|| त्यांच्याच आधाराने झाले लहानाची मोठी | खंबीरपणे उभे राहिले सतत माझ्या पाठी || त्यांचच बोट धरुन मी चालायला ही सिकाले | म्हणूनच तर आतापर्यंत कधिच नाही थकले || हे विठ्ठला त्यांच शेत मोत्यावानी पिकू दे | माझे बाबा माझ्या कन्यादानापर्यंत टिकू दे ||1|| जुनी पुरानी कपडे त्यांनी शिवून शिवून घातली | माझ्यासाठी प्रत्येक वेळेस नविन फ्रॉक घेतली || एकच जोडी चपल ते सांधुन सांधून घालायचे | माझ्यासाठी पायघड्या ते काट्यांवरून चालायचे || त्यांच्याकडुन मला पण काही तरी शिकु दे | माझे बाबा माझ्या कन्यादानापर्यंत टिकू दे ||2|| शेतक-याची मुलगी आहे मी अभिमानाने सांगते | मिडियावरच्या बातम्या ऐकून उगीच भिती जागते || तसल काही करणार नाही अशी त्यांना शक्ती दे | त्यांचीच चरण सेवा घडो अशी मला भक्ती दे || त्यांच्याच पायावरती मला माझे डोके टेकू दे | माझे बाबा माझ्या कन्यादानापर्यंत टिकू दे ||3|| बी.डी.वायळ