प्रश्न साधासाच होता...
लेखनविषय:
काव्यरस
प्रश्न साधासाच होता,
त्याने उत्तर टाळले..
आणि अबोलीचे फूल
तिच्या केसात माळले.
त्याचा रोजचाच खेळ,
चार दाणे पक्ष्यांसाठी..
पाखरांच्या नकळत,
त्याने हक्काने पाळले.
क्षणभर विसावला
जीव बकुळीच्या खाली..
सडे अनाम दु:खाचे
तिने पायाशी ढाळले.
आहे सुखाचा पाऊस,
डोळे भरले कशाने?
वेडे मन तुझे का ग
मृगजळास भाळले?
वाचने
5059
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
16
माय.. खूप सुंदर लिहितेस गो! निरतिशय आवडले.
यानिमित्तानं तुझ्या काही जुन्या कविताही वाचल्यात परत.. छान वाटले. लिहित रहा! :-)
In reply to सुंदर! by राघव
माय म्हटलंत, भरून पावले.
मनापासून धन्यवाद.
सुंदर !
आहे सुखाचा पाऊस, डोळे भरले कशाने? वेडे मन तुझे का ग मृगजळास भाळले?...हे अगदी खास !!
वाह, कविता आवडली.
अप्रतीम
आवडेश...
सुरेख जमली आहे
पैजारबुवा,
पैजारबुवा, अ.आ., स्नेहांकिता, आनंदयात्री, विशाल कुलकर्णी सर्वांना धन्यवाद.
खूप सुंदर कविता!
आवडली कविता.
-दिलीप बिरुटे
...फक्त त्यांची उत्तरं सापडणं दुरापास्त होत जातं काही वेळा..
सुरेख कविता...
पैताई, बिरुटे सर, माधुरी..... धन्यवाद.
शेवटचं कडवं खास
नाखु वाचकांचीही पत्रेवाला
आवडेश.
नाखु, मुवि. __/\__
अप्रतिम अगदी
सुंदर!