Skip to main content

व्यथा

लेखक सुरताल यांनी रविवार, 19/10/2008 00:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
सारे ओळखीचे डोळे पुसून गेले! होते अनोळखी ते गाली हसुन गेले! ज्यांनी दिला दिलासा ते लोकही असे की, माझ्या व्यथाकथांचे पत्ते पिसुन गेले! माझ्या पराभवाची चर्चा कुठे न झाली घायाळ काळजाला विंचू डसून गेले! डोळ्यात चाहत्यांच्या मी बांधल्या हवेल्या कळले मला न केंव्हा घरटे बसुन गेले! जे काल जाहले ते मी आठवू कशाला? डोळ्यापुढे उद्याचे गाणे दिसून गेले! सुरताल
Taxonomy upgrade extras
प्रतिभा
लेखनविषय:
वाचने 2778
प्रतिक्रिया 7

प्रतिक्रिया

ऋषिकेश रविवार, 19/10/2008 00:13
चांगला प्रयत्न.. फक्त
जे काल जाहले ते मी आठवू कशाला? डोळ्यापुढे उद्याचे गाणे दिसून गेले!
अथे एकदम अचानक विनाकारण आलेला आशावाद मात्र खटकला / बाकी कवितेच्या भुमिकेशी विसंगत वाटला -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

मनीषा रविवार, 19/10/2008 07:56
---आणि आशयपूर्ण कविता .. सारे ओळखीचे डोळे पुसून गेले! होते अनोळखी ते गाली हसुन गेले! जे काल जाहले ते मी आठवू कशाला? डोळ्यापुढे उद्याचे गाणे दिसून गेले! .... हे खासच !

मदनबाण रविवार, 19/10/2008 12:00
व्वा. कविता फार आवडली.. मदनबाण..... "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

दत्ता काळे रविवार, 19/10/2008 13:08
ज्यांनी दिला दिलासा ते लोकही असे की, माझ्या व्यथाकथांचे पत्ते पिसुन गेले! - जीवघेण्या शब्दलाईनी.

सुरताल सोमवार, 20/10/2008 01:04
मनपुर्वक आभार! दहा वर्षापुर्वी केलेली कविता. मानवर आघात करणारे काहि तरी घडले होते त्यातुन सुचलेले काव्य. आताशा असे काही सुचत नाहि.आणि सुचले तरी शब्दात उतरवणे कठीण झालय सुरताल

मिसळलेला काव्यप्रेमी सोमवार, 31/12/2012 17:09
आवडली. पुलेशु