मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

जगण शिकतोय मी आता.......!

एकप्रवासी · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
जगण शिकतोय मी आता जुनी कात टाकून, अंकुरापरी मातीतून पुन्हा उगवून काही नवीन तारा जोडून जगण्याची नवीन धून बनवून, जुन्याच शब्दांना जराशी वेगळी चाल देवून, जगण शिकतोय मी आता…. सुखानं सुखाशी थोड गुणून दुखांना दुखाशी घेतलं भागून, बाकी काही उरेल ना उरेल आयुष्याच गणित पाहतोय पुन्हा सोडवून, जगण शिकतोय मी आता…. स्वप्नांना जरा पुन्हा जाग करून तुटलेल्या वाटां सांकवाना जोडून, निशब्द नात्यांना हळुवारपणे पुन्हा पुन्हा हसवून, जगण शिकतोय मी आता…. चुकांना किती जायचो घाबरून अपयशाला रोज कंटाळून हार जीत आता खूप दूर राहिलेत मी प्रयत्नांनाच बसतो कवटाळून, जगण शिकतोय मी आता….

वाचने 1519 वाचनखूण प्रतिक्रिया 6

In reply to by प्रचेतस

एस 06/03/2016 - 17:02
मला वाटलं कोणा जगन नावाच्या मित्राला हाक मारताहेत ते! ;-)

In reply to by एस

एकप्रवासी 06/03/2016 - 17:08
थोडया शाब्दिक चुका समजून घ्याल हि अपेक्षा आहे.

In reply to by एकप्रवासी

प्रचेतस 06/03/2016 - 17:36
एकवेळ गद्यात शाब्दिक चुका क्षम्य आहेत पण पद्यात असू नयेत नाहीतर अर्थच बदलतो हो. अगदी मोकलाया दाही दिशा होऊन जातं.

एकप्रवासी 06/03/2016 - 17:05
"जगणं" च लिहायचं होत, चुकून जगण लिहिलं गेलंय.