रम्य ते बालपण , रम्य ते सोहळे
रम्य तो काळ अन दिवस ते कोवळे
नवी भरारी नव आकाश
अज्ञानाचे डोह अन मोहाचे पाश
सावरावे किती अन कसे जीवाला,
लागते ओढ ही किती मनाला.
वास्तवाची झळ नसे पुसटशी.
इवलाश्या त्या बालमनाला
अखंड असावे हे दिवस निरंतर,
प्रत्येकाच्या नशिबाला
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1706
प्रतिक्रिया
7
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
कवितेतल्या भावनेसाठी
कवितेतल्या भावनेसाठी
+१००००००००००
सुंदर ………!
बालपण असतंच खूप सुंदर, मीही बालपणावरती एक कविता केली होती….
बालपण
In reply to सुंदर ………! by एकप्रवासी
https://www.misalpav.com/node/35092
समजल नाही
In reply to बालपण by एकप्रवासी
प्रतिसाद समजला नाही
प्रातिसाद समजला नाही
In reply to बालपण by एकप्रवासी
एकप्रवासी -प्रातिसाद समजला नाही
दोघात तिसरा ;)
In reply to प्रातिसाद समजला नाही by मीनादि
https://www.misalpav.com/node/33428
ही कविता आहे एकप्रवासी यांची.
अरे वा
मस्त