मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

पार्वतीची व्यथा

कहर · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
कविता
देऊळ कफल्लक , वितळू लागे खांब गाभारी ध्यानस्थ तरीही सांब दुरून पार्वती जपे कसे सौभाग्य रोज उशीवर विरघळलेले थेंब ही आर्त हाक कि वनी लागली आग चिंतेत पार्वती कुठवर जपू विराग उंब-यात पाउल चाहूल सदाशिवाची अर्ध्यावर तुटले स्वप्न... आली का जाग ?
वाचने 2874 वाचनखूण प्रतिक्रिया 10

नित्य नुतन Tue, 05/20/2014 - 11:47
दोनदा वाचूनही फारशी नाही कळली ... काही तरी गहन अर्थ असावा ... नक्कीच ... संदर्भासहित सपष्टीकरण मिळेल का हो ? खूप उत्सुकता लागून राहिली हो ...

आत्मशून्य गुरुवार, 05/22/2014 - 08:43
विशेषत: कवितेचे नावच संदर्भ आह म्हणने प्रचंड गोंधळदायक झाले आहे. अथवा विनाकारण विनासंदर्भ शिव पार्वती यात गोवायचा आचरटपणा घडला आहे वाटते. जरा कविता सम्जावाल काय ?