Skip to main content

पार्वतीची व्यथा

लेखक कहर यांनी मंगळवार, 20/05/2014 08:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
देऊळ कफल्लक , वितळू लागे खांब गाभारी ध्यानस्थ तरीही सांब दुरून पार्वती जपे कसे सौभाग्य रोज उशीवर विरघळलेले थेंब ही आर्त हाक कि वनी लागली आग चिंतेत पार्वती कुठवर जपू विराग उंब-यात पाउल चाहूल सदाशिवाची अर्ध्यावर तुटले स्वप्न... आली का जाग ?
लेखनविषय:
वाचने 2880
प्रतिक्रिया 10

प्रतिक्रिया

नित्य नुतन मंगळवार, 20/05/2014 11:47
दोनदा वाचूनही फारशी नाही कळली ... काही तरी गहन अर्थ असावा ... नक्कीच ... संदर्भासहित सपष्टीकरण मिळेल का हो ? खूप उत्सुकता लागून राहिली हो ...

मिसळलेला काव्यप्रेमी मंगळवार, 20/05/2014 12:05
सुंदर !! आवडली.

कहर मंगळवार, 20/05/2014 14:32
धन्यवाद .. गूढ अवघड काही नाहि .. पतीविराहाची गोष्ट आहे .. स्पष्टीकरन दिले तर शब्दांमधली मजा निघून जाईल .. कवितेचे नावच संदर्भ आहे

आत्मशून्य गुरुवार, 22/05/2014 08:43
विशेषत: कवितेचे नावच संदर्भ आह म्हणने प्रचंड गोंधळदायक झाले आहे. अथवा विनाकारण विनासंदर्भ शिव पार्वती यात गोवायचा आचरटपणा घडला आहे वाटते. जरा कविता सम्जावाल काय ?

म्हैस शुक्रवार, 30/05/2014 14:51
@अत्मशुन्य. सहमत आहे . कविता नाही आवडली