मिसळपाव
देऊळ कफल्लक , वितळू लागे खांब
गाभारी ध्यानस्थ तरीही सांब
दुरून पार्वती जपे कसे सौभाग्य
रोज उशीवर विरघळलेले थेंब
ही आर्त हाक कि वनी लागली आग
चिंतेत पार्वती कुठवर जपू विराग
उंब-यात पाउल चाहूल सदाशिवाची
अर्ध्यावर तुटले स्वप्न... आली का जाग ?
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2911
प्रतिक्रिया
10
प्रतिक्रिया
दोनदा वाचूनही फारशी नाही कळली
दोनदा वाचूनही फारशी नाही कळली ...
काही तरी गहन अर्थ असावा ... नक्कीच ...
संदर्भासहित सपष्टीकरण मिळेल का हो ? खूप उत्सुकता लागून राहिली हो ...
सुंदर
सुंदर !! आवडली.
धन्यवाद .. गूढ अवघड काही नाहि
धन्यवाद .. गूढ अवघड काही नाहि .. पतीविराहाची गोष्ट आहे .. स्पष्टीकरन दिले तर शब्दांमधली मजा निघून जाईल .. कवितेचे नावच संदर्भ आहे
खरोखर कळालि नाही
In reply to धन्यवाद .. गूढ अवघड काही नाहि by कहर
विशेषत: कवितेचे नावच संदर्भ आह म्हणने प्रचंड गोंधळदायक झाले आहे. अथवा विनाकारण विनासंदर्भ शिव पार्वती यात गोवायचा आचरटपणा घडला आहे वाटते. जरा कविता सम्जावाल काय ?
सुंदर रचना!
सुंदर रचना!
रचना आवडली
रचना आवडली
छानच!
छानच!
छान! कविता
छान! कविता आवडली.
हे पण पहा :Raja Shivchhatrapati Part 35
@अत्मशुन्य.
@अत्मशुन्य.
सहमत आहे . कविता नाही आवडली
कविता आवडली.
कविता आवडली.