पार्वतीची व्यथा

क — कहर, Tue, 05/20/2014 - 08:53

देऊळ कफल्लक , वितळू लागे खांब गाभारी ध्यानस्थ तरीही सांब दुरून पार्वती जपे कसे सौभाग्य रोज उशीवर विरघळलेले थेंब ही आर्त हाक कि वनी लागली आग चिंतेत पार्वती कुठवर जपू विराग उंब-यात पाउल चाहूल सदाशिवाची अर्ध्यावर तुटले स्वप्न... आली का जाग ?

2869 वाचन

💬 प्रतिसाद (10)

दोनदा वाचूनही फारशी नाही कळली

नित्य नुतन

Tue, 05/20/2014 - 11:47 नवीन

दोनदा वाचूनही फारशी नाही कळली ... काही तरी गहन अर्थ असावा ... नक्कीच ... संदर्भासहित सपष्टीकरण मिळेल का हो ? खूप उत्सुकता लागून राहिली हो ...

सुंदर

मिसळलेला काव्यप्रेमी

Tue, 05/20/2014 - 12:05 नवीन

सुंदर !! आवडली.

धन्यवाद .. गूढ अवघड काही नाहि

कहर

Tue, 05/20/2014 - 14:32 नवीन

धन्यवाद .. गूढ अवघड काही नाहि .. पतीविराहाची गोष्ट आहे .. स्पष्टीकरन दिले तर शब्दांमधली मजा निघून जाईल .. कवितेचे नावच संदर्भ आहे

खरोखर कळालि नाही

आत्मशून्य

गुरुवार, 05/22/2014 - 08:43 नवीन

विशेषत: कवितेचे नावच संदर्भ आह म्हणने प्रचंड गोंधळदायक झाले आहे. अथवा विनाकारण विनासंदर्भ शिव पार्वती यात गोवायचा आचरटपणा घडला आहे वाटते. जरा कविता सम्जावाल काय ?

↩ प्रतिसाद: कहर