मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

रागावणे – समजावणे

मिसळलेला काव्यप्रेमी · · जे न देखे रवी...
काव्यरस
........................१............................. रागवलेली ती, समजूत काढणारा मी रागवलेला मी, समजूत काढणारी ती या दोन विरुद्ध गोष्टी आहेत . ती रागावली कि तिची समजूत काढणे सोपे आहे ते जमते आजकाल मला पण तिच्यावर रागावून ती समजूत काढत असतांना रागावलेलेच राहणे फार अवघड असते ते अजूनही जमलेले नाही मला . कसं असतं ना, समजूत काढणारा नेहमीच समजूतदार असतोच असे काही नाही पण सांगणार कोणाला? ........................२............................. रागावलेली ती लगेच लक्षात येते रागावलेला मी तिला कळतोच असे नाही कां कळूनही वळत नाही? . आपल्या माणसावर रागावणे हा आपला हक्क जरूर आहे . पण आपलं माणूस आपल्यावर रागावले आहे हे कळायला तर हवे ना? नेमकी इथेच गडबड होते ........................३............................. रागवायला काही कारण लागतेच असे नाही पण समजूत काढायला एकच कारण पुरते . "ती रागावली आहे" ........................४............................. बर्‍याच वेळा माझी समजूत असायची मी तिची समजूत काढली आहे . हो, पण बर्‍याच वेळा ........................५............................. मी तिची समजूत काढतो तेव्हा मी खूप बोलतो अगदी मनापासून बोलतो मन लावून ती ऐकते देखिल . ती समजूत काढते तेव्हा फक्त एकदा मनापासून डोळ्याला डोळा भिडवून डोळ्यांनीच सग्गळं सांगून टाकते . मग मी पत्करतो त्याला म्हणतात, "संपूर्ण शरणागती" |- मिसळलेला काव्यप्रेमी -| (कधीतरी असंच सुचलेलं)

वाचने 7147 वाचनखूण प्रतिक्रिया 31

ज्ञानोबाचे पैजार 14/10/2013 - 11:36
अगदी मस्त लिहिले आहेस, बरोबर भावना पकडुन
समजूत काढायला एकच कारण पुरते . "ती रागावली आहे"
आणि शेवटच्या ओळी तर खासच.
मग मी पत्करतो त्याला म्हणतात, "संपूर्ण शरणागती"

आतिवास 14/10/2013 - 12:55
सुरेख. स्वगतः आता 'ती'ला विचारलं पाहिजे :-)

वेल्लाभट 14/10/2013 - 13:44
एक अन एक पैलू अचूक ! पकडलंयत बरोब्ब्बर. क्या बात है! अर्थातच सुरेख लेखन. ग्रेट.

कोमल 14/10/2013 - 14:03
असचं काहीसं होत असावं, मी रागावलेली असतांना अन् तो समजूत काढतांना कविते समोर "संपूर्ण शरणागती"

चाणक्य 14/10/2013 - 15:03
हे-
कसं असतं ना, समजूत काढणारा नेहमीच समजूतदार असतोच असे काही नाही पण सांगणार कोणाला?
हे-
समजूत काढायला एकच कारण पुरते . "ती रागावली आहे"
आणि हे भारीच-
बर्‍याच वेळा माझी समजूत असायची मी तिची समजूत काढली आहे . हो, पण बर्‍याच वेळा

स्पा 14/10/2013 - 18:54
कातिल, चाबुक हो मिका , मला फक्त तुझ्याच कविता कळतात. शेवटची तर अगदी मार डाला होती.

संजय क्षीरसागर 15/10/2013 - 12:13
मी रागावतो तेंव्हा लगेच कळतं... स्वतःवरच रागवायचं?..कशाला? आणि आकाश लगेच मोकळं होतं. पण ती रुसते तेंव्हा जो दुभंग माझ्यात होतो त्याला उत्तर नसतं . पण आताशा तो दुभंग ओढवायचा कमी झालायं, ती समजूतदार झालीये, की सारं आकाश एक झालंय? कुणाला कल्पना नाही, आणि... कुणाला त्याचं उत्तर ही नकोय.

In reply to by मिसळलेला काव्यप्रेमी

संजय क्षीरसागर 15/10/2013 - 15:04
काव्यविषय जीवघेणा आहे म्हटल्यावर काही तरी सुचणारच!

In reply to by संजय क्षीरसागर

लौंगी मिरची 19/10/2013 - 21:58
वा , सुंदर ओळी संजय क्षिरसागर . काही माझ्याहि , तो रागवलाय हे लवकर उमगत नाहि रागात आहे असहि न्हनवत नाही माझ्या रागाचं मात्र त्याला कौतुक समजुत काढल्याविना तो काय राहात नाहि ! हल्ली मीच जास्त रागवत नाहि त्याला वाटतं मी अबोल झालीय "तु हल्ली समजुत घालायचा चांसच देत नाहि " यावरच बर्याचदा वादावादि झालिय !

In reply to by सूड

ह्यालाच आम्ही कंपू बाजी म्हणतो... एका वाक्यात हजारो प्रश्न उभे राहीले त्यातले निवडक.... १. आम्ही = किती जण २. प्रतिसाद देणारा स्वतःला इतका मोठा का समजतो? ३. म्हणजेच प्रतिसाद कर्ता पुण्याचा असावा काय? ४. फक्त मिका = इतर कुणी कविता पाडतच नाही का? ५. "मोकलाया ...." ही कविता वाचली आहे का?

हरवलेला 15/10/2013 - 17:21
शब्दात पकडलेल्या भावनांना दाद देऊ की भावनांना पकडणाऱ्या शब्दांना !

तिमा 15/10/2013 - 19:15
कविता छान लिहिली आहेस रे बाळा. जुने दिवस आठवले. हम्म, आता कुणी रागावत नाही आणि कुणी समजुतही काढत नाही. फक्त एकमेकांचे दुखरे सांधे मोजायचे दिवस आलेत रे!

पेस्तन काका 15/10/2013 - 19:22
ती समजूत काढते तेव्हा फक्त एकदा मनापासून डोळ्याला डोळा भिडवून डोळ्यांनीच सग्गळं सांगून टाकते . मग मी पत्करतो त्याला म्हणतात, "संपूर्ण शरणागती"
तोडच नाहि... आपली पण संपूर्ण शरणागती!!

बॅटमॅन 15/10/2013 - 21:20
मस्त लिहिलीये. शेवटी "संपूर्ण शरणागती">>>अगदी असेच म्हणतो!!!

अभ्या.. 16/10/2013 - 15:06
नेहमीपर्माणेच रे मिका. एक नंबर कविता. ब्याडप्याच संपवून आता आलायस तर येऊ देत तुझ्या कविता.