रोजचाच त्याने
धावा हा घेतला
गूढ डोहाच्या तळात
उभा अंगार पेटला.
युद्धे घमासानी
हळू प्राण हा बेतला
श्वासामागे श्वास
कसा, न कळे रेटला.
निसटून गेले, त्याचे
भय ना मातीला
उणे काही नाही
भेद जागत्या वातीला.
प्रपंच देहाचा
उन्मळे रातीला
पावसाची लय
अशी अखंड साथीला.
अदूर सुदूर
घन कधीचा मातला
झोपाळला आहे
परी कृष्ण तो आतला.
**
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
6074
प्रतिक्रिया
29
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
व्वाह
वेगळाच बाज आहे या लिखाणाला.
khoopach surekh.. AparNa ji chya pratisadaas sahamat!
आवडली
खुप गुढ वाटत आहे. कुणी
म्या धन्याशी सहमत. प्लीज
In reply to खुप गुढ वाटत आहे. कुणी by धन्या
+१ मि.का.--रसगिर्हान लिवा...
In reply to म्या धन्याशी सहमत. प्लीज by किसन शिंदे
मला वाटलं,
In reply to म्या धन्याशी सहमत. प्लीज by किसन शिंदे
बापरे चक्क धनोबांशी सहमत
In reply to खुप गुढ वाटत आहे. कुणी by धन्या
खरंतर
In reply to बापरे चक्क धनोबांशी सहमत by स्पा
हे
व्वा !
In reply to हे by मिसळलेला काव्यप्रेमी
ऐसाच बोल्ता है...! __/\__
In reply to व्वा ! by सस्नेह
धन्यवाद ब्वॉ मिका. या
In reply to व्वा ! by सस्नेह
धन्यवाद मिका.
In reply to हे by मिसळलेला काव्यप्रेमी
सही
In reply to धन्यवाद मिका. by आतिवास
तीच कवितेची ताकद असते आणि मर्यादाहीहे आवडलं.मिका, सुरेख लिहिले आहे
In reply to हे by मिसळलेला काव्यप्रेमी
आधी थोडसंच समजत होतं...
फारच छान
आता मी वरची कविता सोपी केली
छान...
आभार
कविता आवड्ली. तथापी ती
अगदी मान्य.
In reply to कविता आवड्ली. तथापी ती by निवांत पोपट
आतिवास, कविता आवडली.
कविता आवडली
सहमत.
खरं तर कोणत्याही कविताच काय लिखाणाला अनेक अर्थ आणि पदर असू शकतातसहमत.तेव्हा एकदा लिखाण लिहून प्रसिद्ध केलं की ते संपूर्णपणे वाचकांचं!प्रत्येकाला हवा तो अर्थ घ्यायचं स्वातंत्र्य आहेमान्य. वाचक म्हणून मला जितकं स्वातंत्र्य हवं असतं तेच मी माझ्या वाचकांनाही द्यायला हवं!दर वेळी अर्थ कळलाच पाहिजे असंही नाही!यात थोडी दुरुस्ती करेन मी. दर वेळी मला कळलेलाच अर्थ इतरांना कळला पाहिजे असं नाही - असं मी म्हणेन.मला आवडली आतिवासताई... तुमचं
कविता बर्याच वेळेस वाचली.