गोधूळ लेऊन
देह मनावर
अक्षरांची
तरली आण.
आकाशाने
उचलून घेता
तरारले मग
अवघे रान.
पंचम पंचम
मध्यावरती
सुरेल, हळवी
नाजूक तान.
जपले आहे
मुठीत इवल्या
अव्यक्ताचे
अफाट भान.
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
2217
प्रतिक्रिया
9
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
वा!
वा!
(का कोण जाणे) भान पेक्षा 'अव्यक्त' असे नाव हवे होते असे वाटले (अर्थात नामयोजनेचा अधिकार फक्त कवियित्रीलाच हे मान्य आहेच.. हे फक्त मत)
'अव्यक्त' हेही शीर्षक चांगलं
In reply to वा! by ऋषिकेश
'अव्यक्त' हेही शीर्षक चांगलं आहे.
अनेकदा कवितेचं शीर्षक भुईतून आपोआप उगवून येतं (म्हणजे कवितेबरोबरच)!
- पण काही वेळा ते होत नाही. कविता आधी येते आणि शीर्षक शोधावं लागतं.
ही कविता या दुस-या प्रकारातली आहे. :-)
भारी!
भारी!
फार छान.
फार छान. :)
अव्यक्त
हेच शीर्षक शोभते. कविता फारशी कळली नाही, पण अखेरचे कडवे भावले..
कविता कळणे!
In reply to अव्यक्त by सस्नेह
कविता मलाही क्वचितच कळतात - अगदी मी लिहिलेल्याही :-)
कविता आवडण्याशी/ न आवडण्याशी मतलब - अशी मी स्वतःची अनेकदा समजूत घातली आहे!!
"पंचम पंचम
"पंचम पंचम
मध्यावरती
सुरेल, हळवी
नाजूक तान."
हे आणि शेवटचे कडवे अतिशय आवडले.
सुंदर
सुंदर अॅबस्ट्रॅक्ट अभिव्यक्ती...
आभार
ऋषिकेश, यशोधरा, लीमाउजेट, स्नेहांकिता, इन्दुसुता, मिसळलेला काव्यप्रेमी - सर्वांचे आभार.