मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

भावओली

अज्ञातकुल · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
गहिवरले नभ भिजले कातळ भोर नवीन उगवली वियोगव्याकुळ तरिही मन; का नयने आतुरलेली ? कुंद सभोवर स्तब्ध चराचर प्रतिमा हिरमुसलेली खोल दर्पणी ध्यास एक मज; स्मितरेषा का पुसलेली ? दूर कुहुक जणु आर्त शोडषी पर कातरलेली गूढ व्यथित आभास स्पंदने पथी विखुरलेली कळे न का असुनी नसलेपण; आभा व्यापलेली भेटीस्तव हुरहुर बहुधा ही; कळा भावओली ..............................अज्ञात

वाचने 3312 वाचनखूण प्रतिक्रिया 14

मिसळलेला काव्यप्रेमी 20/03/2013 - 11:31
__/\__!!!

इन्दुसुता 22/03/2013 - 05:52
छानच.. दूर कुहुक जणु आर्त शोडषी पर कातरलेली गूढ व्यथित आभास स्पंदने पथी विखुरलेली कळे न का असुनी नसलेपण; आभा व्यापलेली भेटीस्तव हुरहुर बहुधा ही; कळा भावओली>> हे विशेष आवडले. ही विरहीण तर प्रत्येकाच्या मनात दडलेली असते च्च. कुणी कितीही नाही म्हणोत ..आणि कातरवेळी ती बर्रोब्बर बाहेर येते न बोलवताच...

In reply to by इन्दुसुता

अज्ञातकुल 22/03/2013 - 10:09
इन्दुसुता, आपला प्रतिसाद म्हणजे या कवितेतल्या भावनेला मिळालेली एक प्रांजळ पावती आहे. अजून कुणाचीतरी संवेदना अशीच आहे ही जाणीव अतिशय सुखावह आहे. तुमचा "च्च" अतीव महत्वाचा !! मनःपूर्वक आभार :-)

तिमा 22/03/2013 - 13:34
मोहक शब्द, उत्कट भावना. मुजरा शब्दप्रभु!

गंगाधर मुटे 31/03/2013 - 15:57
अप्रतिम काव्य. बरेच दिवसांनी योग आलाय तुमची कविता वाचण्याचा. :)