स्त्री मन..
मुसमुसण्याने तिच्या जाग आली मला,
जवळ घेऊन म्हणालो,' काय झाले बाई ग, इतके मुसमुसायला?'
शिरली अलगद कुशीत माझ्या, लागली हमसाहमसून रडायला,
कळेचना मलाही कसे शांत करू मी हिला,
कवटाळून हृदयाशी थोपटले किंचीत इथे तिथे,
राहिचना, शेवटी मस्त चुंबून गालावर, थोपटले जरा कुल्ह्यांवर,
जमेचना शांत करणे, तेंव्हा हाक मारून पत्नीला म्हणालो,
.
.
.
.
.'अग! सांभाळ जरा आपल्या छकुलीला, दुपटे बदल तिचे'..
ahem
प्रभाकरपंत, काही तरी लोच्याए
लोच्या नै कै
सर्वात शेवटची ओळ पांढर्या अक्षरात टाकल्यामुळे तुम्ही वाचली नसेल
मस्त !
मस्त.
स्त्री मन
(No subject)
:)
खल्लास हो पेठकर काका. एकदम ख
पेठकरकाका
धन्यवाद.